Is TB-500 hetzelfde molecuul als Thymosin Beta-4?

Niet noodzakelijk, dat hangt af van de leverancier. TB-500 is een merknaam uit de onderzoeksmarkt, geen vaststaande chemische entiteit: de veterinaire en antidopingliteratuur die de naam bedacht, bedoelde een kort synthetisch fragment (Ac-LKKTETQ), terwijl veel leveranciers, waaronder deze, dezelfde naam gebruiken voor het volledige Thymosin Beta-4-eiwit van 43 aminozuren. Alleen een CoA met massa- en sequentiegegevens vertelt u welk molecuul zich daadwerkelijk in een bepaald flesje bevindt.

Is TB-500 een fragment of het volledige peptide?

Beide gebruikswijzen bestaan op de markt, dus de naam alleen zegt u niets. Ons TB-500 is het volledige Thymosin Beta-4 van 43 aminozuren (CAS 77591-33-4, ongeveer 4,963 Da), bevestigd door een onafhankelijke CoA van Janoshik op massa en identiteit, niet het korte Ac-LKKTETQ-fragment dat wordt gebruikt bij veterinaire dopingcontroletests.

Wat is het actinebindende domein van Thymosin Beta-4?

Het is een intern stuk van zeven aminozuurresten, posities 17 tot 23 van de sequentie van 43 aminozuren (LKKTETQ), dat op zichzelf, wanneer het als geïsoleerd fragment werd gesynthetiseerd, migratie van endotheelcellen en de vorming van nieuwe vaatuitlopers bevorderde. Dat segment is echter maar één functioneel gebied van het volledige eiwit: andere delen van de sequentie leveren afzonderlijke, niet-overlappende activiteiten zoals ontstekingsremmende effecten.

Welke vorm van TB-500 leveren jullie?

Het volledige Thymosin Beta-4-eiwit van 43 aminozuren, hetzelfde molecuul dat wordt gebruikt in de wondgenezings- en angiogeneseliteratuur van Goldstein, Kleinman en Sosne en in het oogheelkundige klinische programma RGN-259, niet het korte synthetische fragment. Elke batch heeft een gepubliceerde onafhankelijke CoA op /coa die massa en sequentie bevestigt.

Wat laat het onderzoek over Thymosin Beta-4 in het algemeen zien?

Preklinisch versnelde volledige Tb4 de re-epithelialisatie in dermale wondmodellen bij knaagdieren, ondersteunde het angiogenese en migratie van endotheelcellen, en verminderde het ontsteking en matrix-metalloproteïnaseactiviteit in modellen van corneaal letsel. Bij mensen is de sterkste dataset een kleine fase III-studie (18 patiënten) met een topische oogheelkundige formulering bij neurotrofe keratopathie, met een positief maar statistisch grensgeval-resultaat. Niets hiervan betekent goedkeuring voor welke indicatie dan ook, en het beschrijft specifiek het volledige molecuul, niet het korte fragment dat soms onder dezelfde naam wordt verkocht.

Waarom is het onderscheid tussen fragment en volledige lengte belangrijk voor onderzoeksverwijzingen?

Omdat de twee vormen functioneel niet uitwisselbaar zijn: studies die ze vergeleken, vonden dat korte fragmenten de actinesequestrerende activiteit van het volledige eiwit niet reproduceren, en dat verschillende bioactiviteiten aan verschillende interne gebieden van de sequentie zijn gekoppeld. Een citaat is alleen van toepassing op een product als het in de studie geteste molecuul overeenkomt met het molecuul in het flesje, dus identiteit moet worden bevestigd via een CoA in plaats van aangenomen op basis van de productnaam.

Wat zijn het molecuulgewicht, CAS-nummer en de basisidentificatoren van Thymosin Beta-4?

Het volledige Thymosin Beta-4 is een N-terminaal geacetyleerd peptide van 43 aminozuren met CAS-nummer 77591-33-4, een molecuulgewicht van ongeveer 4,963 Da (4,982 Da in het oorspronkelijke sequentie-artikel uit 1981), en een isoëlektrisch punt rond 5.1. Dit zijn de identificatoren waarmee het massaspectrometrieresultaat van een CoA moet overeenkomen als een flesje daadwerkelijk het volledige eiwit bevat en niet een kort fragment.

Waar is de naam TB-500 als fragmentnaam ontstaan?

De naam ontstond buiten de reguliere Tb4-onderzoeksliteratuur, in de veterinaire antidopingchemie. Een artikel uit 2012 beschreef een vloeistofchromatografie-massaspectrometriemethode om TB-500, het korte synthetische Ac-LKKTETQ-heptapeptide, aan te tonen in urine en plasma van paarden ten behoeve van dopingcontrole, en een vervolgartikel uit 2025 behandelt de identificatie van volledige lengte versus fragment nog steeds als analytisch relevant in de paardenrensport. Dat gebruik verspreidde zich naar de retailmarkt voor onderzoekspeptiden, waar dezelfde naam nu inconsistent wordt toegepast op zowel het fragment als het volledige eiwit.

Wat is Ac-SDKP, en is dat hetzelfde als het TB-500-fragment?

Ac-SDKP is een apart, ongerelateerd fragment: het N-geacetyleerde tetrapeptide dat overeenkomt met de residuen 1 tot 4 van Thymosin Beta-4, vrijgemaakt door enzymatische splitsing van de N-terminus van het intacte eiwit. Het heeft een eigen literatuur over de regulatie van de proliferatie van hematopoëtische stamcellen en over antifibrotische effecten, en studies die het rechtstreeks vergeleken met het volledige Tb4 vonden overlappende maar niet-identieke effecten. Het is niet het actinebindende LKKTETQ-fragment en niet wat de meeste leveranciers bedoelen met TB-500, maar het onderstreept hetzelfde punt: dit eiwit heeft meerdere afzonderlijke subgebieden, en een fragmentstudie moet specificeren om welk fragment het gaat.

Welke doseringen van Thymosin Beta-4 zijn gebruikt in gepubliceerd dieronderzoek?

Gepubliceerde dierstudies gebruikten een reeks doseringen afhankelijk van soort, toedieningsweg en model. Dit zijn onderzoeksgegevens die beschrijven wat in een studie is getest, geen richtlijn voor humane dosering. Voorbeelden zijn 1,6 mg/kg/dag via continue intraperitoneale infusie in een muismodel voor het hart, 5 mg/kg via intradermale injectie tweemaal per week in een muismodel voor diabetische brandwonden, en 6 mg/kg intraveneus in een varkensstudie naar cardioprotectie die geen voordeel vond. Topische toepassingen op oog en wond gebruikten in plaats daarvan absolute hoeveelheden in microgrammen die niet kunnen worden omgerekend naar een dosis per lichaamsgewicht.

Welke bijwerkingen of ongunstige bevindingen zijn gerapporteerd in onderzoek naar Thymosin Beta-4?

Gerapporteerde ongunstige bevindingen zijn beperkt en afhankelijk van de toedieningsweg. Bij een hoge intraveneuze dosis van 6 mg/kg in een varkensstudie veroorzaakte Tb4 vasoconstrictie in mesenteriale arteriën, vasodilatatie in coronaire arteriën, en een verminderde stevigheid van bloedstolsels in combinatie met bloedplaatjesremmende middelen, terwijl verschillende dierstudies met lagere doseringen naar wond- en oogtoepassingen helemaal geen ongunstige voorvallen rapporteerden. De humane studies naar droge ogen en neurotrofe keratopathie omschreven het middel als over het algemeen veilig en goed verdragen, met bijwerkingen die vooral mild en oculair waren, maar de totale humane veiligheidsdataset blijft klein.

Is het volledige Thymosin Beta-4 al getest in klinische studies bij mensen?

Ja, maar tot nu toe alleen in oogheelkundige formuleringen (RGN-259). Een fase 2-studie met 9 patiënten bij ernstige droge ogen liet statistisch significante verminderingen zien in ongemak en cornea-aankleuring, en een fase III-studie met 18 patiënten (SEER-1) bij neurotrofe keratopathie liet een positief maar grensgeval-significant genezingssignaal zien op dag 29. Een latere fase III-studie in hetzelfde programma zou het primaire eindpunt niet hebben gehaald, en een eerste humane systemische studie bij hartinfarct was over het geheel genomen negatief wat betreft infarctgrootte, dus de humane bewijsbasis is reëel maar nog steeds gemengd en niet afgerond.

Hoe verhoudt TB-500 zich tot BPC-157?

Het zijn verschillende peptiden die worden onderzocht voor overlappende maar afzonderlijke onderzoeksdoelen. BPC-157 is een synthetisch pentadecapeptide afgeleid van een maagbeschermend eiwit, terwijl TB-500 (ons volledige Thymosin Beta-4) werkt via actinesequestratie en celmigratie. Beide worden vaak samen bestudeerd in de context van weefselherstel, en daarom worden ze ook gecombineerd in één flesje verkocht als de BPC-157/TB-500 Mix, informeel de Wolverine-combinatie, voor onderzoekers die liever één reconstitutie doen in plaats van twee.

Wat zijn GLOW en KLOW, en bevatten ze het volledige TB-500?

GLOW combineert het volledige TB-500 met GHK-Cu en BPC-157 in één flesje, en KLOW voegt KPV toe aan diezelfde basis van drie peptiden, beide gericht op bredere multi-peptide regeneratieve onderzoekspanels. De TB-500-component in beide blends is hetzelfde volledige, via CoA geverifieerde molecuul dat in dit artikel wordt beschreven, niet het korte fragment.

Hoe moet TB-500 worden gereconstitueerd en bewaard?

Zoals de meeste peptiden in ons assortiment heeft TB-500 geen eigen officiële specificatie voor de reconstitutie-pH, omdat het geen goedgekeurd geneesmiddel is. Het enige officieel onderbouwde ankerpunt is het oplosmiddel zelf, bacteriostatisch water, dat volgens het FDA-etiket een pH heeft van ongeveer 5,7. Als gelyofiliseerd poeder is het koelkaststabiel (rond +4 C). Eenmaal gereconstitueerd moet het gekoeld blijven en worden behandeld als tijdgebonden in plaats van onbeperkt houdbaar, in lijn met de algemene praktijk voor de omgang met peptiden.

Hoe kan ik de CoA voor een specifieke TB-500-batch verifiëren?

Elke batch die wij verkopen heeft een onafhankelijke CoA, meestal van Janoshik, gepubliceerd op /coa, met massaspectrometrie- en identiteitsgegevens die moeten overeenkomen met de volledige sequentie van 43 aminozuren, CAS 77591-33-4, ongeveer 4,963 Da. Wij hebben geen eigen laboratorium en verifiëren deze certificaten niet zelf onafhankelijk opnieuw, dus controleer of het batchnummer op uw flesje overeenkomt met het batchnummer op de gepubliceerde CoA voordat u de resultaten als van toepassing op uw specifieke product beschouwt.

Waar kan ik het volledige, via CoA geverifieerde TB-500 kopen voor onderzoek in de EU?

Wij verkopen het volledige, via CoA geverifieerde TB-500 voor onderzoeks- en laboratoriumgebruik vanuit de EU op peptidesdirect.io, waarbij het certificaat van elke batch gepubliceerd is op /coa en een zuiverheidsoverzicht op /purity staat. Gezien hoe inconsistent de naam TB-500 op de markt wordt gebruikt: controleer bij aankoop bij welke leverancier dan ook of zij een batchspecifieke CoA publiceren met massa- en sequentiegegevens, in plaats van alleen af te gaan op een productnaam en foto.

TB-500 vs Thymosine Beta-4: waarom het onderscheid fragment versus volledige lengte belangrijk is voor onderzoek

"TB-500" is geen molecuul. Het is een naam, en de markt voor onderzoekspeptiden gebruikt die naam voor twee verschillende zaken: soms het volledige eiwit Thymosine Beta-4 van 43 aminozuren, soms een kort synthetisch fragment daarvan van zeven aminozuren. Beide bestaan echt, beide komen voor in de literatuur, en ze zijn niet inwisselbaar. Of u nu een studie citeert, een CoA vergelijkt, of gewoon probeert te begrijpen wat er in het flesje voor u zit: dit onderscheid is waar het allemaal om draait.

TL;DR: wat TB-500 werkelijk is

Thymosine Beta-4 (Tβ4) is een van nature voorkomend peptide van 43 aminozuren, N-terminaal geacetyleerd, met een molecuulgewicht van ongeveer 4,963 Da, CAS 77591-33-4. De literatuur over dopingcontrole en diergeneeskunde muntte de term "TB-500" specifiek voor een kort synthetisch fragment, het N-geacetyleerde heptapeptide Ac-LKKTETQ (residuen 17-23), dat het actinebindende motief bevat. Veel leveranciers van onderzoekspeptiden (waaronder deze) verkopen en CoA-verifiëren het volledige eiwit van 43 aminozuren onder hetzelfde label "TB-500". De naam alleen vertelt u niet welk molecuul u in handen heeft. Onze TB-500 is de volledige Thymosine Beta-4 van 43 aminozuren, bevestigd door een onafhankelijke CoA van Janoshik op massa en sequentie, niet het korte fragment. Dit is onderzoeksmateriaal, uitsluitend voor laboratoriumgebruik. Niets hierin is een doseringsadvies voor mensen.

Uitsluitend voor onderzoeksdoeleinden

Dit artikel bespreekt onderzoekspeptiden voor laboratorium- en in-vitrogebruik. Het is geen medisch advies, geen behandeladvies en geen instructie voor toediening aan mens of dier. Eventuele cijfers uit de literatuur beschrijven wat in een studie is gemeten, niet een gebruiksrichtlijn.

De oorspronkelijke sequentie: wat Thymosine Beta-4 werkelijk is

Thymosine Beta-4 (Tβ4) werd voor het eerst gesequenced in 1981 door Low, Hu en Goldstein, die het isoleerden uit runderthymus en de volledige sequentie van 43 aminozuren publiceerden [PMID 6940133]. Dat artikel is het referentiepunt voor wat "volledige-lengte Tβ4" betekent: 43 residuen, N-terminaal geacetyleerd (Ac-Ser-Asp-Lys-Pro...), molecuulgewicht 4,982 Da in het oorspronkelijke artikel (latere literatuur noemt doorgaans ongeveer 4,963 Da voor het vrije zuur), isoëlektrisch punt rond 5.1, CAS-nummer 77591-33-4.

Tβ4 bleek het stichtende lid van de bèta-thymosinefamilie te zijn. De kern van zijn biochemische functie werd in het daaropvolgende decennium uitgewerkt: Tβ4 bindt monomeer G-actine in een 1:1-complex, buffert de cytoplasmatische actinepool en reguleert hoe snel actine polymeriseert tot filamenten (F-actine). Sanders, Goldstein en Wang bevestigden dat Tβ4 het belangrijkste G-actine-sekwestrerende peptide is dat actief is in levende cellen, direct gekoppeld aan de dynamiek van actinepolymerisatie [PMID 1584803]. Dat ene mechanisme, actinesekwestratie, ligt aan de basis van vrijwel alles wat verder over Tβ4 is onderzocht: celvorm, celmigratie en, in het verlengde daarvan, wondheling en vaatvorming.

Dit is het molecuul dat in dit artikel "volledige-lengte Thymosine Beta-4" wordt genoemd. Het is ook, volgens onze CoA, wat wij verkopen als TB-500.

Waar de fragmentnaam "TB-500" vandaan komt

De naam "TB-500" is niet ontstaan binnen de academische lijn van Goldstein, Kleinman en Sosne die het mechanistische verhaal van Tβ4 heeft opgebouwd. Ze is ontstaan in de diergeneeskundige en antidopingchemie. Ho en collega's publiceerden in 2012 een analytische methode voor dopingcontrole om "TB-500, een synthetische versie van een actief gebied van thymosine beta 4" op te sporen in urine en plasma van paarden via vloeistofchromatografie-massaspectrometrie [PMID 23084823]. Hun doelanalyt was niet het eiwit van 43 aminozuren. Het was het korte, N-geacetyleerde heptapeptide Ac-LKKTETQ, dat overeenkomt met residuen 17-23 van de oorspronkelijke sequentie, het interne segment dat de actinebindende activiteit draagt. Hun methode kon dit fragment detecteren tot 0.02 ng/mL in plasma en 0.01 ng/mL in urine.

Dat artikel is, voor zover de geïndexeerde literatuur laat zien, de historische oorsprong van "TB-500" als afkorting voor het korte synthetische fragment in plaats van het volledige eiwit. De term verspreidde zich vanuit de paardenrace- en diergeneeskundige context naar de retailmarkt voor onderzoekspeptiden, waar hij nu inconsistent wordt gebruikt: sommige leveranciers bedoelen het fragment, andere het volledige eiwit, en het productlabel alleen vertelt u niet welke. Een recenter artikel over dopingcontrole uit 2025 behandelt dit onderscheid nog steeds als analytisch relevant en onderscheidt misbruik van volledige-lengte Tβ4 van fragment- of synthetische-onzuiverheidssignalen in plasma van paarden [PMID 39314109], wat aangeeft dat toezichthouders de vraag fragment-versus-volledige-lengte tot op vandaag relevant vinden, niet slechts als historische voetnoot.

Waarom is het fragment biologisch gezien überhaupt van belang? Omdat de actinebindende activiteit zich daadwerkelijk in een kort intern gebied bevindt. Philp, Huff, Gho, Hannappel en Kleinman brachten de actinebindende plaats in kaart als het interne heptapeptide 17LKKTETQ23 en toonden aan dat dit korte synthetische peptide alleen, geïsoleerd van de rest van het molecuul, in vitro endotheelcelmigratie en, in een ex-vivo aortaboogtest bij kippen, vaatuitgroei kan bevorderen [PMID 14500546]. Het fragment is dus geen verzinsel, het is een echt, zelfstandig actief stukje van het oorspronkelijke eiwit. Precies daarom kreeg het zijn eigen naam en zijn eigen dopingcontroletest.

Fragment of volledige lengte: niet inwisselbaar

Dit is het punt dat verloren gaat wanneer "TB-500" wordt behandeld als één vastomlijnd ding: fragmenten en het intacte eiwit van 43 aminozuren leveren niet hetzelfde activiteitsprofiel op.

Hannappel en Wartenberg vergeleken volledige-lengte Tβ4 direct met diverse Tβ4-fragmenten en Tβ4-achtige peptiden. Korte fragmenten reproduceerden de volledige actinesekwestrerende functie niet in dezelfde mate als het intacte molecuul [PMID 8471179]. Sosne, Qiu, Goldstein en Wheater gingen een stap verder en brachten in kaart welke specifieke korte interne sequenties van Tβ4 welke specifieke bioactiviteiten reproduceren: actinebinding en angiogenese worden grotendeels toegeschreven aan het LKKTETQ-gebied, terwijl ontstekingsremmende en andere effecten aan andere interne motieven worden toegeschreven [PMID 20179146]. Hun conclusie is de belangrijke voor iedereen die de Tβ4-literatuur kritisch leest: het algehele biologische profiel van Tβ4 is verspreid over meerdere gebieden van de volledige sequentie. Geen enkel fragment geeft het volledige activiteitsbeeld van het intacte peptide weer, het is niet simpelweg "LKKTETQ plus inerte opvulling."

Er is ook een tweede, ongerelateerd fragment dat het waard is om te kennen, omdat het gemakkelijk te verwarren is met het LKKTETQ-gebied: Ac-SDKP. Dit is het N-geacetyleerde tetrapeptide dat overeenkomt met residuen 1-4 van Tβ4 (Ac-Ser-Asp-Lys-Pro), vrijgemaakt door enzymatische afsplitsing van de N-terminus door prolyl-oligopeptidase. Pradelles en collega's karakteriseerden Ac-SDKP als een negatieve regulator van de proliferatie van hematopoëtische stamcellen, verspreid over muizenweefsels [PMID 1915845], en het heeft zijn eigen, aparte literatuur over antifibrotische effecten. Leeanansaksiri en collega's vergeleken volledige-lengte Tβ4 direct met het Ac-SDKP-fragment ervan op mestcellen en vonden overlappende maar niet-identieke effecten [PMID 17191900]. Ac-SDKP is niet hetzelfde fragment als het actinebindende LKKTETQ-heptapeptide, en het is niet wat de meeste leveranciers bedoelen wanneer ze "TB-500" zeggen, maar het illustreert hetzelfde onderliggende punt: dit eiwit van 43 aminozuren heeft meerdere biologisch onderscheiden subgebieden, en het citeren van "een Tβ4-fragmentstudie" zonder te specificeren welk fragment is onnauwkeurig.

Een citaat is alleen geldig als het molecuul overeenkomt

Als een studie het volledige eiwit van 43 aminozuren gebruikte, beschrijven de bevindingen dat volledige eiwit, niet een kort fragment dat onder dezelfde merknaam wordt verkocht, en omgekeerd. Dosering, veiligheidsgegevens en uitkomstpercentages van de ene vorm gelden niet automatisch voor de andere. De enige manier om te weten welk molecuul een bepaald onderzoeksproduct daadwerkelijk is, is een CoA met massa- en sequentiegegevens, niet de productnaam op zich.

Wat de literatuur over het volledige eiwit werkelijk laat zien

Omdat ons product het volledige eiwit van 43 aminozuren is, bestaat de relevante bewijsbasis uit het werk van Goldstein, Kleinman en Sosne rond het intacte molecuul, niet uit de dopingcontrole-fragmentliteratuur.

In dermale wondmodellen bij knaagdieren verhoogde volledige-lengte Tβ4 (topisch en intraperitoneaal toegediend) de re-epithelialisatie met 42 procent ten opzichte van zoutoplossing-controles op dag vier, en tot 61 procent op dag zeven, samen met verhoogde collageenafzetting en sterkere keratinocytmigratie in een bijbehorende in-vitrotest [PMID 10469335]. Een latere review van Kleinman en Sosne bracht het mechanistische beeld achter dat resultaat samen: keratinocyt- en fibroblastmigratie, angiogenese, verminderde lokale ontsteking en verminderde littekenvorming [PMID 27450738].

Angiogenese is een terugkerend thema, los van de huid. Smart, Rossdeutsch en Riley bespraken de rol van Tβ4 bij endotheelmigratie, adhesie, tubulusvorming en uitgroei van aortaringen, met translationele belangstelling voor hartherstel na myocardschade via activering van epicardiale voorlopercellen en ondersteuning van neovascularisatie [PMID 17632766]. Die belangstelling voor hartherstel wordt niet unaniem ondersteund: een aparte studie bij varkens (ischemie-reperfusie) vond geen cardioprotectief effect bij 6 mg/kg IV, een negatief resultaat dat ingaat tegen het hierboven beschreven positieve signaal voor hartherstel [PMID 27199757].

Het oog is waar het volledige molecuul het verst is gekomen in humaan onderzoek. Sosne, Qiu en Kurpakus-Wheater bespraken de corneale werking van Tβ4: het bevorderen van migratie van corneale epitheelcellen, het verminderen van ontsteking, het verminderen van apoptose en het opreguleren van laminine-5, een subepitheliaal adhesie-eiwit [PMID 19668473]. In een muizenmodel van corneale alkalibeschadiging verminderde topisch toegediende volledige-lengte Tβ4 de activiteit van matrixmetalloproteïnasen (MMP-2 en MMP-9) en de infiltratie van neutrofielen, vergeleken met een PBS-controle [PMID 15980226]. De bredere review van dierdata door Philp en Kleinman trekt datzelfde molecuul door over verschillende weefseltypen: dermale wonden, cornea, hartweefsel, haarfollikels en modellen voor zenuwregeneratie [PMID 20536453].

Dat translationele traject leidde tot RGN-259, een 0.1 procent topische oogheelkundige oplossing van volledige-lengte Tβ4, ontwikkeld voor droge ogen en neurotrofe keratopathie, en besproken door Sosne en collega's naarmate het veld richting humane oogheelkundige studies bewoog [PMID 20536468]. De sterkste humane dataset die er voor dit molecuul bestaat, is de fase III SEER-1-studie van RGN-259 bij neurotrofe keratopathie, gepubliceerd in 2022: 18 patiënten (10 behandeld, 8 placebo), vijf keer daags gedoseerd. Volledige corneale genezing op dag 29 trad op bij 60 procent van de behandelde patiënten (6 van 10) versus 12.5 procent van de placebopatiënten (1 van 8). De exacte toets van Fisher op die vergelijking was niet significant (p=0.0656), maar een ad-hoc chi-kwadraattoets wel (p=0.0400), met een 95 procent betrouwbaarheidsinterval voor het verschil van 9.5 tot 85.5 procent; het behoud van genezing op dag 43 bereikte significantie (p=0.0359). Bijwerkingen waren voornamelijk oculair en mild, met slechts één behandelingsgerelateerde bijwerking en geen ernstige behandelingsgerelateerde bijwerkingen [PMID 36613994].

Lees de studiestatistieken eerlijk

Een studie met 18 patiënten, met een grensgeval-resultaat op het primaire eindpunt volgens de ene statistische toets en een significant resultaat volgens een andere, ad-hoc toets, is een reëel maar kwetsbaar signaal, geen uitgemaakte zaak. RGN-259 heeft de FDA Orphan Drug Designation voor neurotrofe keratopathie, wat een ontwikkelingsstimulans is, geen marktgoedkeuring. Noch RGN-259, noch enig ander product op basis van Tβ4 is goedgekeurd door de FDA of het EMA voor welke indicatie dan ook. Een latere fase III-studie binnen hetzelfde programma zou het primaire eindpunt voor corneale genezing niet hebben gehaald. Dit is oprecht nog steeds een open onderzoeksvraag, geen opgeloste kwestie.

Wat onze TB-500 is, en wat niet

Identiteit

Volledige-lengte Thymosine Beta-4 van 43 aminozuren, N-terminaal geacetyleerd, molecuulgewicht ongeveer 4,963 Da, CAS 77591-33-4. Dit komt overeen met het molecuul dat wordt gebruikt in de hierboven aangehaalde literatuur van Goldstein, Kleinman en Sosne over wondheling, angiogenese en de cornea, en in het klinische programma van RGN-259.

Niet het fragment

Het is niet het korte Ac-LKKTETQ-heptapeptide dat de diergeneeskundige dopingcontroleliteratuur specifiek "TB-500" noemde [PMID 23084823]. Het is ook niet het aparte Ac-SDKP N-terminale tetrapeptidefragment [PMID 1915845]. Bevindingen die specifiek gelden voor die kortere fragmenten beschrijven niet automatisch ons product, en bevindingen die specifiek gelden voor ons product beschrijven niet automatisch die fragmenten.

Verificatie

Elke batch wordt getest door een onafhankelijk extern laboratorium (Janoshik), waarbij het certificate of analysis per batch wordt gepubliceerd op /coa en samengevat op /purity. Wij voeren geen interne tests uit en beweren dat ook niet; de CoA is het onafhankelijke, door de leverancier aangeleverde document dat bevestigt dat massa en identiteit overeenkomen met de volledige-lengte sequentie, niet zomaar het woord van een verkoper.

Toepassingsgebied

Verkocht en verzonden als onderzoekschemicalie, uitsluitend voor laboratorium- en in-vitrogebruik, niet toegelaten als geneesmiddel en niet goedgekeurd voor therapeutisch gebruik bij mens of dier in de VS of de EU.

EU-onderzoekskader versus het op fragmenten gebaseerde dopingnarratief

De naam "TB-500" ontstond, in de betekenis van het fragment, in de diergeneeskundige en antidopinghoek van de literatuur, en betreft een ander molecuul met een andere, dunnere bewijsbasis dan het volledige eiwit. Onze positionering is bewust het tegenovergestelde: volledige lengte, CoA-geverifieerd, onderbouwd met de mechanistische en klinische literatuur die daadwerkelijk het intacte molecuul van 43 aminozuren gebruikte.

BPC-157 wordt zowel los verkocht als vooraf gecombineerd met TB-500 in één flesje, informeel bekend als de "Wolverine"-combinatie, voor onderzoekers die liever één flesje reconstitueren dan twee. De onderstaande gerelateerde producten omvatten combinaties in één flesje en bredere multi-peptidepanels waarin TB-500 is opgenomen.

TB-500regeneration

Volledige Thymosine Beta-4 van 43 aminozuren, een natuurlijk voorkomend herstelproteïne, onafhankelijk bevestigd door een CoA van een derde partij (Janoshik). Bevordert celmigratie en de vorming van nieuwe bloedvaten voor systemisch weefselherstel. Vooral onderzocht voor spier-, pees- en hartfunctionherstel.

BPC-157regeneration

Gastrisch pentadecapeptide (15 aminozuren) bekend om zijn uitzonderlijke weefselhersteleigenschappen. Bevordert wondheling, angiogenese en cytoprotectie in pezen, spieren, darmen en zenuwen. Meer dan 30 jaar preklinisch onderzoek.

WOLVERINE (BPC-157 + TB-500)regeneration

2-in-1 herstelmix: BPC-157 + TB-500 in één flacon (50/50 verdeling - 10mg = 5mg elk, 20mg = 10mg elk). Combineert BPC-157's weefselherstel met TB-500's systemische anti-inflammatoire genezing.

GLOWregeneration

3-in-1 huidpeptide-mix: GHK-Cu 50mg + BPC-157 10mg + TB-500 10mg. Richt zich op collageensynthese, weefselregeneratie en huidherstel.

KLOWregeneration

4-in-1 anti-verouderingspeptidemix: GHK-Cu 50mg + BPC-157 10mg + TB-500 10mg + KPV 10mg. Richt zich op collageensynthese, weefselregeneratie, huidherstel en ontstekingsremmende routes.

Genezing & Regeneratieregeneration

Weefselherstel, wondgenezing en herstelpeptiden

Kiezen op basis van onderzoeksdoel

Onderzoek naar actine-cytoskelet en celmigratiemechanisme