NAD+

Czym jest NAD+

NAD+ (dinukleotyd nikotynoamidoadeninowy) jest koenzymem występującym w każdej żywej komórce. W przeciwieństwie do peptydów na tej stronie NAD+ jest małą cząsteczką dinukleotydu, a nie łańcuchem aminokwasów. To jedna z najobficiej występujących i najważniejszych cząsteczek w biologii, znajdująca się w centrum produkcji energii komórkowej i odpowiedzi na stres.

Komórkowe poziomy NAD+ systematycznie spadają z wiekiem w wielu tkankach. Ta obserwacja łączy NAD+ z badaniami nad długowiecznością i z szerszymi ramami cech starzenia (hallmarks of aging).

Dostarczamy NAD+ jako sól disodową w postaci liofilizowanej (suszonej przez zamrażanie) do użytku laboratoryjnego, w tej samej jakości, jakiej używa się w badaniach nad hodowlą komórkową i biochemią.

Jak to działa

NAD+ działa jako nośnik wodorku. W każdym cyklu metabolicznym, który zamienia składniki odżywcze w ATP, przenosi elektrony z jednej reakcji do drugiej. Bez NAD+ mitochondria nie mogą działać, a komórki nie mogą wytwarzać trwałej energii.

Poza metabolizmem energetycznym NAD+ jest zużywane przez trzy rodziny enzymów istotnych dla naukowców:

• Sirtuiny (SIRT1 do SIRT7) to deacetylazy zależne od NAD+. Aktywują geny odporności na stres, regulują biogenezę mitochondriów i są powszechnie opisywane jako "enzymy długowieczności".
• PARP wykorzystują NAD+ do naprawy uszkodzonego DNA. Wyższe obciążenie uszkodzeniami DNA zużywa więcej NAD+.
• CD38 to enzym zużywający NAD+, który staje się bardziej aktywny wraz z wiekiem i stanem zapalnym, co jest głównym czynnikiem spadku NAD+.

Gdy podaż NAD+ przewyższa popyt, sirtuiny pozostają aktywne, naprawa DNA przebiega płynnie, a mitochondria w modelach laboratoryjnych dobrze sobie radzą. Gdy NAD+ spada, obserwuje się odwrotne zjawiska.

Większość badań na ludziach testowała prekursory NMN (mononukleotyd nikotynoamidu) i NR (rybozyd nikotynoamidu), które są przekształcane w NAD+ wewnątrz komórek. Niedawne metaanalizy randomizowanych badań u dorosłych w średnim i starszym wieku donoszą o poprawie markerów mięśniowych i metabolicznych po tych prekursorach. Bezpośredni NAD+ to sama cząsteczka i jest używany głównie w badaniach biochemicznych i komórkowych, w których wymagany jest kofaktor.

Często badane wraz z

W badaniach nad długowiecznością NAD+ jest często grupowany z peptydami mitochondrialnymi i innymi kandydatami do "longevity stack". MOTS-c to peptyd pochodzenia mitochondrialnego, który reguluje metabolizm i wydolność wysiłkową w modelach zwierzęcych. SS-31 (Elamipretide) celuje w wewnętrzną błonę mitochondrialną i chroni kardiolipinę w badaniach nad stresem oksydacyjnym. Epitalon to krótki peptyd pochodzenia szyszynkowego kojarzony z aktywacją telomerazy w modelach komórkowych.

Do rekonstytucji standardowym rozpuszczalnikiem w opublikowanych protokołach jest woda bakteriostatyczna lub sterylna. Rozpuszczony roztwór jest jasnoróżowy do bezbarwnego, w zależności od stężenia.

Dokumentacja