Badania w prostym języku

NAD+

Czym jest

NAD+ (dinukleotyd nikotynamidoadeninowy) to centralny koenzym, którego komórki używają do przenoszenia elektronów w metabolizmie energetycznym oraz do napędzania enzymów takich jak sirtuiny i PARP. Podawany w iniekcji lub we wlewie dożylnym (IV) jest reklamowany jako środek "przeciwstarzeniowy", energetyczny i regeneracyjny, ale bezpośrednie dowody u ludzi dla samego wstrzykiwanego NAD+ są skąpe: większość rzetelnych danych u ludzi dotyczy doustnych prekursorów NR i NMN, które organizm przekształca w NAD+, a nie nienaruszonej cząsteczki podawanej dożylnie.

Jak stosowano w badaniach

Model: Człowiek, zdrowi mężczyźni w wieku od 30 do 55 lat (n=8 badani, n=3 kontrola solankowa), BMI poniżej 30
Badany w kierunku: Farmakokinetyka: czy dożylny NAD+ rzeczywiście podnosi metabolom NAD+ we krwi i w moczu
Dawka: 750 mg total NAD+ infused (about 2 mg/min, equal to 3 micromol/min). Absolute dose only: individual body weight was NOT reported, just mean BMI ~27.5, so a per-kg figure cannot be derived
Dawkowanie: Pojedynczy ciągły wlew ze stałą szybkością
Droga podania: dożylnie
Czas trwania: Pojedynczy 6-godzinny wlew

Zmierzone efekty: Zaskakująco, w ciągu pierwszych 2 godzin nie zaobserwowano zmiany NAD+ w osoczu ani jego metabolitów (nikotynamid, metylonikotynamid, ADPR, NMN). Poziom NAD+ w osoczu wzrósł istotnie (o około 398%) dopiero w punkcie czasowym 6 godzin, z porównywalnymi wzrostami (~393 do 409%) metabolitów. Wydalanie NAD+ z moczem wzrosło o ~538%, a metylonikotynamidu o ~403% do 6 godziny, przy niewielkiej ilości nikotynamidu w moczu. Interpretacja: większość podanego we wlewie NAD+ nie pojawia się szybko w nienaruszonej postaci we krwi, co sugeruje rozległy rozkład pozakomórkowy lub szybki wychwyt.

Działania niepożądane: Nie zaobserwowano zdarzeń niepożądanych podczas 6-godzinnego wlewu. Niewielkie, klinicznie nieistotne przesunięcia enzymów wątrobowych (GGT, LD, AST spadły; bilirubina nieznacznie wzrosła).

Źródła: Grant R et al., Front Aging Neurosci. 2019 (PMID 31572171)

Model: Szczur (dorosły samiec Wistar, 250 do 280 g), model niedokrwienia/reperfuzji mięśnia sercowego
Badany w kierunku: Ochrona serca przed uszkodzeniem niedokrwienno-reperfuzyjnym
Dawka: 5, 10 and 20 mg/kg (already per kg body weight)
Dawkowanie: Pojedyncza dawka podana tuż przed wywołaniem niedokrwienia
Droga podania: dożylnie
Czas trwania: Pojedyncza dawka; 60 min niedokrwienia, następnie 6 lub 24 h reperfuzji

Zmierzone efekty: Zależna od dawki redukcja wielkości zawału, z około 85% redukcją przy 20 mg/kg. Niższa troponina sercowa I w 6 h, mniej komórek TUNEL-dodatnich (apoptotycznych), mniej rozszczepionej kaspazy-3 i Bax, więcej Bcl-XL oraz zachowana aktywność SOD/białko SOD-2.

Działania niepożądane: W tym badaniu nie zgłoszono żadnych zdarzeń niepożądanych ani toksyczności.

Źródła: Zhang Y et al., Am J Transl Res. 2016 (PMID 27648125)

Model: Człowiek, klienci kliniki wlewów dożylnych z praktyki realnej (retrospektywny przegląd dokumentacji; n=6 NAD+, n=8 NR)
Badany w kierunku: Tolerancja i bezpieczeństwo dożylnego NAD+ w porównaniu z dożylnym rybozydem nikotynamidu
Dawka: 500 mg per infusion. Absolute dose only: body weight was NOT reported in this retrospective record review, so a per-kg figure cannot be derived
Dawkowanie: Raz dziennie przez 4 kolejne dni (protokół dawki nasycającej)
Droga podania: dożylnie
Czas trwania: 4 dni wlewów, 30-dniowa obserwacja

Zmierzone efekty: Wszystkich 6 biorców NAD+ zgłaszało umiarkowane do ciężkich objawy (skurcze brzucha, biegunka, nudności, wymioty, przyspieszone tętno, ból gardła, ucisk w klatce piersiowej); wlewy NAD+ musiały być prowadzone wolniej (średnio 97 min wobec 37 min dla NR, ~60% dłużej, p<0.05). Brak istotnych klinicznie zmian enzymów wątrobowych (ALT, AST w normie; fosfataza zasadowa nieznacznie spadła, ale pozostała w zakresie) ani stanu zapalnego (hsCRP bez zmian). Grupa NAD+ wykazała istotny spadek cholesterolu HDL; grupa NR istotny spadek HbA1c.

Działania niepożądane: NAD+: wszystkich 6 miało umiarkowane do ciężkich objawy żołądkowo-jelitowe i o typie sercowo-naczyniowym, wymagające wolniejszego wlewu. Były to główne ustalenie badania dotyczące tolerancji.

Źródła: Reyna K et al., Front Aging. 2026 (PMID 41704678)

Model: Człowiek, pacjenci ze świeżo rozpoznaną, nieleczoną wcześniej chorobą Parkinsona (n=30). Badanie PREKURSORA (doustny NR), a nie wstrzykiwanego NAD+
Badany w kierunku: Czy doustny prekursor NAD+ dociera do mózgu i zmienia metabolizm w chorobie Parkinsona
Dawka: 1,000 mg/day NR. Absolute dose only: body weight was NOT reported, so a per-kg figure cannot be derived
Dawkowanie: Raz dziennie, doustnie
Droga podania: doustnie
Czas trwania: 30 dni

Zmierzone efekty: Istotny, lecz zmienny wzrost poziomu NAD w mózgu (mierzony spektroskopią rezonansu magnetycznego 31P) oraz wyższe metabolity związane z NAD w płynie mózgowo-rdzeniowym. Osoby reagujące, ze wzrostem NAD w mózgu, wykazały zmieniony metabolizm mózgowy w FDG-PET i łagodną poprawę kliniczną w MDS-UPDRS. Nasilenie programów genów mitochondrialnych, lizosomalnych i proteasomalnych we krwi/mięśniu oraz niższe cytokiny zapalne.

Działania niepożądane: Leczenie NR było dobrze tolerowane; w tym badaniu nie przypisano NR żadnych istotnych zdarzeń niepożądanych. Uwzględnione tutaj jako oznaczony PREKURSOR (doustny NR), dla kontrastu ze skąpymi danymi o bezpośrednio wstrzykiwanym NAD+.

Źródła: Brakedal B et al. (NADPARK), Cell Metab. 2022 (PMID 35235774)

Model: Człowiek, zdrowi dorośli w wieku od 22 do 64 lat (n=30; 15 NMN, 15 placebo). Badanie PREKURSORA (doustny NMN), a nie wstrzykiwanego NAD+
Badany w kierunku: Bezpieczeństwo doustnego prekursora NAD+ oraz czy podnosi on poziom NAD+ we krwi
Dawka: 250 mg/day NMN. Absolute dose only: body weight was NOT reported, so a per-kg figure cannot be derived
Dawkowanie: Tabletka 125 mg dwa razy dziennie, doustnie
Droga podania: doustnie
Czas trwania: 12 tygodni

Zmierzone efekty: NAD+ w pełnej krwi wzrósł istotnie wobec placebo w 4, 8 i 12 tygodniu (największy wzrost do 4 tygodnia; p<0.001), z podwyższonym NAMN; sam NMN bez zmian we krwi. Brak nieprawidłowości w testach fizjologicznych lub laboratoryjnych.

Działania niepożądane: Minimalne i podobne do placebo. Jeden uczestnik przyjmujący NMN miał łagodny ból brzucha, który ustąpił w ciągu 30 minut; jeden uczestnik z grupy placebo wycofał się z objawami żołądkowo-jelitowymi. Brak poważnych zdarzeń niepożądanych. Uwzględnione jako oznaczony PREKURSOR (doustny NMN).

Źródła: Okabe K et al., Front Nutr. 2022 (PMID 35479740)

Jak solidne są dane

Uczciwa ocena: bezpośrednie dowody dla WSTRZYKIWANEGO lub dożylnego NAD+ u ludzi są naprawdę skąpe i słabe. Istnieją tu tylko dwa małe badania u ludzi dotyczące nienaruszonej cząsteczki. Grant 2019 (PMID 31572171) to jednogrupowy pilotaż farmakokinetyczny zaledwie u 8 zdrowych mężczyzn otrzymujących dawkę, z jedynie 3 kontrolami solankowymi, bez klinicznych punktów końcowych, a jego główny wynik jest w istocie rozczarowujący: wlew NAD+ nie podnosi poziomu NAD+ we krwi przez pierwsze 2 godziny, co sugeruje, że spora jego część zostaje rozłożona przed dotarciem do komórek. Reyna 2026 (PMID 41704678) to maleńki retrospektywny przegląd dokumentacji (6 NAD+, 8 NR), bez placebo, ze stałym 4-dniowym protokołem nasycającym i z jawnym konfliktem interesów (część autorów była zatrudniona przez komercyjnego dostawcę wlewów); jest to sygnał tolerancji, a nie badanie skuteczności, a jego głównym wynikiem jest to, że dożylny NAD+ wywołał umiarkowane do ciężkich objawy żołądkowo-jelitowe i o charakterze sercowo-naczyniowym u wszystkich 6 osób otrzymujących i musiał być podawany powoli. Dane dotyczące skuteczności wstrzykiwanego NAD+ pochodzą wyłącznie ze zwierząt: Zhang 2016 (PMID 27648125) to pojedyncze badanie niedokrwienia/reperfuzji u szczura (zastępcze punkty końcowe w postaci wielkości zawału, bez wyników długoterminowych) i nie przekłada się na dawkowanie u ludzi. Nie ma dużych, randomizowanych, kontrolowanych placebo badań u ludzi wykazujących, że wstrzykiwany/dożylny NAD+ przynosi korzyść kliniczną, ani ustalonego protokołu dawkowania na kg u ludzi; dawki klinicznych "kroplówek" (250 do 1000 mg) są empiryczne, a nie zwalidowane. Mocniejsze dowody u ludzi dotyczą PREKURSORÓW DOUSTNYCH, wyraźnie jako takie oznaczonych: NR podnosił poziom NAD w mózgu i był dobrze tolerowany w chorobie Parkinsona (NADPARK, PMID 35235774, n=30, faza I, wyniki zmienne i tylko niewielka zmiana kliniczna), a doustny NMN bezpiecznie podnosił poziom NAD+ we krwi u zdrowych dorosłych (Okabe 2022, PMID 35479740). Co kluczowe, danych dotyczących prekursorów NIE należy odczytywać jako dowodu, że wstrzykiwanie samego NAD+ działa. Należy też zauważyć, że dla żadnego badania u ludzi nie udało się obliczyć dawki na kg: w żadnym nie podano indywidualnych mas ciała (Grant podał jedynie średnie BMI), więc powyższe dawki u ludzi są bezwzględne, z zaznaczeniem tego ograniczenia.

Źródła

Dane z badań, wyłącznie do celów badawczych. Brak ustalonego protokołu dla ludzi.