Wat rapporteerden TRIUMPH-2 en TRIUMPH-3?

Op 23 juli 2026 meldde Eli Lilly topline-resultaten van beide studies. In TRIUMPH-2 bedroeg het gemiddelde gewichtsverlies na 80 weken 12,7%, 19,1% en 20,8% bij retatrutide 4, 9 en 12 mg tegenover 4,0% bij placebo, met A1C-dalingen tot 1,6%. In TRIUMPH-3 was dat 21,6% en 22,6% bij 9 en 12 mg tegenover 3,2% bij placebo.

Wie namen deel aan TRIUMPH-3?

1.949 volwassenen met ernstige obesitas, gedefinieerd als een BMI van minstens 35, plus vastgestelde hart- en vaatziekte, met of zonder type 2-diabetes. Zij werden gerandomiseerd 1:1:2 naar retatrutide 9 mg, 12 mg of placebo gedurende 80 weken. Het gemiddelde uitgangsgewicht was 111,4 kg en de BMI 40,4.

Waarom liggen deze percentages lager dan de 28,3% van TRIUMPH-1?

Omdat de populaties verschillen. TRIUMPH-2 onderzocht mensen met type 2-diabetes, die structureel minder afvallen met incretinegebaseerde stoffen over de hele geneesmiddelenklasse, en TRIUMPH-3 onderzocht mensen met ernstige obesitas plus vastgestelde hartziekte. TRIUMPH-1 onderzocht een brede obesitaspopulatie zonder diabetes. Percentages uit verschillende populaties zijn niet rechtstreeks vergelijkbaar.

Toonde TRIUMPH-3 aan dat retatrutide cardiovasculaire gebeurtenissen vermindert?

Nee. Gebeurtenissen kwamen in beide armen minder vaak voor dan de studie had verwacht, waardoor de analyse onderbemeten was. Het MACE-eindpunt met vijf componenten gaf een hazard ratio van 0,82 met een 95%-betrouwbaarheidsinterval van 0,55 tot 1,22 (44 gebeurtenissen bij retatrutide tegenover 52 bij placebo), en het eindpunt met drie componenten gaf 1,12 met een interval van 0,64 tot 1,96 (27 tegenover 23 gebeurtenissen). Beide intervallen omvatten 1,0, dus is noch voordeel noch nadeel aangetoond.

Wat waren de meest voorkomende bijwerkingen?

Gastro-intestinale effecten domineerden en waren dosisafhankelijk. In TRIUMPH-2 kwam diarree voor bij 27,4 tot 33,6% tegenover 13,2% bij placebo, misselijkheid bij 13,7 tot 28,0% tegenover 8,0% en braken bij 5,5%, 10,2% en 15,7% bij 4, 9 en 12 mg tegenover 4,2% bij placebo. In TRIUMPH-3 kwam diarree voor bij 24,4 tot 30,1% tegenover 8,7% en misselijkheid bij 21,7 tot 22,4% tegenover 5,8%; hyperglykemie hoorde daar ook bij de meest voorkomende gebeurtenissen, met 3,9% en 3,1% bij 9 en 12 mg tegenover 13,4% bij placebo, de enige vermelde gebeurtenis die vaker voorkwam bij placebo dan bij retatrutide. Braken stond niet vermeld bij de meest voorkomende gebeurtenissen in TRIUMPH-3, en hyperglykemie stond niet vermeld in TRIUMPH-2.

Hoeveel deelnemers stopten vanwege bijwerkingen?

In TRIUMPH-2: 3,8% (4 mg), 11,6% (9 mg) en 7,7% (12 mg) tegenover 4,9% bij placebo. In TRIUMPH-3: 9,8% (9 mg) en 13,5% (12 mg) tegenover 4,8% bij placebo. Het patroon in TRIUMPH-2 valt op omdat de 9 mg-arm meer deelnemers verloor dan de 12 mg-arm, wat een topline-persbericht niet verklaart.

Wat is dysesthesie en hoe vaak kwam het voor?

Dysesthesie is een veranderde of onaangename huidsensatie. Het kwam voor bij 4,5%, 5,6% en 7,3% van de deelnemers bij 4, 9 en 12 mg in TRIUMPH-2 tegenover 0,7% bij placebo, en bij 6,4% bij beide doses in TRIUMPH-3 tegenover 1,3% bij placebo. Het is de bijwerking die zich in dit programma het duidelijkst van placebo onderscheidt.

Is er een signaal van urineweginfecties bij retatrutide?

Dat is onopgelost. TRIUMPH-1 rapporteerde 7,5%, 8,8% en 8,4% tegenover 5,3% bij placebo, TRIUMPH-2 rapporteerde 3,8%, 6,3% en 8,0% tegenover een placebopercentage van 6,6%, waardoor de twee laagste doses onder placebo uitkwamen, en TRIUMPH-3 rapporteerde 6,1% en 7,0% tegenover 5,3%. Een signaal dat zich in de ene studie onderscheidt en in een andere overlapt met placebo, is geen vaststaande bevinding. Een brief van clinici over deze vraag verscheen op 23 juli 2026 in het European Journal of Internal Medicine (PMID 42493254), maar die zit achter een betaalmuur en heeft geen samenvatting, dus vatten we het betoog niet samen.

Wanneer zou retatrutide goedgekeurd kunnen worden?

Lilly zegt het gegevenspakket voor Chemistry, Manufacturing and Controls af te ronden en van plan te zijn een Biologics License Application in de VS in te dienen in Q1 2027. Een indiening is het begin van een beoordeling, geen goedkeuring, en elk Europees proces zou apart en later via de EMA verlopen. Retatrutide heeft momenteel nergens een handelsvergunning.

Hoe werd retatrutide gedoseerd in deze studies?

Eenmaal per week via subcutane injectie, met stapsgewijze titratie. Deelnemers die naar retatrutide waren gerandomiseerd, startten met 2 mg eenmaal per week en verhoogden elke vier weken tot ze hun streefdosis bereikten, via stappen van 2, 4, 6 en 9 mg afhankelijk van de arm. Dit is een beschrijving van het studieprotocol, geen gebruiksinstructie.

Hoe verschilt retatrutide van tirzepatide en semaglutide?

Semaglutide werkt op de GLP-1-receptor, tirzepatide op GLP-1 en GIP, en retatrutide voegt een derde aangrijpingspunt toe, de glucagonreceptor, die het energieverbruik verhoogt in plaats van alleen de eetlust te verminderen. Die derde arm geldt doorgaans als de mechanistische verklaring voor de grotere gewichtsveranderingen die in de studies ervan worden gezien.

Waar gingen de zes Australische leverletselgevallen over?

Op 19 juni 2026 meldde de Victorian Department of Health zes gevallen van acuut leverletsel in Victoria sinds januari 2026 bij mensen die een niet-goedgekeurd product met het etiket Retatrutide hadden gebruikt, gekocht via internet, via vrienden en via sociale-mediaccounts. De waarschuwing stelt dat bijkomende verontreinigingen kunnen bijdragen, dat productanalyse nog liep, en dat vergelijkbare gevallen mogelijk in enkele andere Australische rechtsgebieden zijn gemeld. Geen toezichthouder heeft een bevestigd causaal verband met het retatrutide-molecuul zelf gepubliceerd.

Hoe kunnen de identiteit en zuiverheid van een onderzoekspeptide worden gecontroleerd?

Via een batchspecifiek certificate of analysis van een onafhankelijk laboratorium, dat de identiteit van de stof, de zuiverheid en de gemeten hoeveelheid per flesje rapporteert, en dat geverifieerd kan worden aan de hand van de eigen registers van het uitgevende laboratorium. Onze leveranciersrapporten worden per batch gepubliceerd op onze CoA-pagina, en onze leveranciersgids legt uit hoe je zo'n certificaat leest.

Is retatrutide goedgekeurd of wordt het verkocht als afslankmiddel?

Nee. Retatrutide is een onderzoeksmolecuul dat wettelijk niet mag worden verkocht of op de markt gebracht voor menselijk gebruik. Dit artikel rapporteert uitsluitend over studiegegevens. Wij leveren het als onderzoeksstof, niet bestemd voor menselijke consumptie, en geven geen doserings- of gebruiksadviezen.

Retatrutide TRIUMPH-2 en TRIUMPH-3: 20,8 % en 22,6 % gewichtsverlies, en de cijfers achter de kop (juli 2026)

Q: Welke cardiovasculaire risicofactoren veranderden in TRIUMPH-3?

Bij de hoogste dosis rapporteerde Lilly gemiddelde dalingen van 37,0% in triglyceriden, 16,5% in non-HDL-cholesterol, 9,3 mmHg in systolische bloeddruk, 19,0 cm in tailleomtrek en 51,2% in hooggevoelig C-reactief proteïne. Dit zijn veranderingen in risicofactoren, geen uitkomsten in gebeurtenissen.

Belangrijke opmerking: Dit artikel dient uitsluitend wetenschappelijke informatie- en onderzoeksdoeleinden. Retatrutide is een onderzoeksstof die nergens ter wereld als geneesmiddel is goedgekeurd, en wij leveren het uitsluitend als onderzoekschemicalie, niet bestemd voor menselijke consumptie. Niets hierin is een doseringsadvies, een protocol of medisch advies.

TL;DR: wat Lilly op 23 juli 2026 meldde

De gebeurtenis: Eli Lilly publiceerde topline-resultaten van twee verdere doorslaggevende fase 3-studies naar retatrutide, zijn GIP-, GLP-1- en glucagon-triple-receptoragonist. TRIUMPH-2 (n = 1.152, type 2-diabetes plus obesitas of overgewicht): gemiddeld gewichtsverlies van 12,7 %, 19,1 % en 20,8 % bij 4 mg, 9 mg en 12 mg na 80 weken, tegenover 4,0 % bij placebo, met A1C-dalingen tot 1,6 %. TRIUMPH-3 (n = 1.949, ernstige obesitas plus vastgestelde hart- en vaatziekte): 21,6 % en 22,6 % bij 9 mg en 12 mg na 80 weken, tegenover 3,2 % bij placebo. Het deel dat de koppen oversloegen: cardiovasculaire gebeurtenissen kwamen minder vaak voor dan de studie had verwacht, waardoor de betrouwbaarheidsintervallen van de MACE-eindpunten de waarde 1 overschrijden en niets in beide richtingen bewijzen, en stopzetting wegens bijwerkingen liep op tot 13,5 % in de 12 mg-arm van TRIUMPH-3. Wat er hierna gebeurt: Lilly rondt het gegevenspakket voor Chemistry, Manufacturing and Controls af en plant een Amerikaanse indiening in Q1 2027. Retatrutide blijft niet-goedgekeurd, zowel in de VS als in de EU.

Retatrutidemetabolic

Het allereerste drievoudige gewichtsbeheer-peptide dat tegelijkertijd drie receptoren aanspreekt: GLP-1, GIP en glucagon. Toonde uitzonderlijke resultaten in fase 2-onderzoeken - tot 24% gewichtsreductie. Het meest geavanceerde metabole peptide dat beschikbaar is.

Twee studies, twee populaties die nog niet eerder waren getest

Retatrutide is het molecuul dat drie receptoren tegelijk activeert: GLP-1 en GIP, die vooral inwerken op eetlust en insulinesignalering, plus glucagon, dat het energieverbruik verhoogt. Het fase 3-programma rapporteert sinds december 2025 in etappes, en elke etappe betreft een andere populatie. Ze door elkaar halen is de meest voorkomende fout in de berichtgeving over deze stof.

TRIUMPH-4 (december 2025): obesitas met knieartrose. Zie onze TRIUMPH-4-bespreking.
TRANSCEND-T2D-1 (topline maart 2026, volledige gegevens gepubliceerd in The Lancet in juni 2026): type 2-diabetes. Zie het TRANSCEND-T2D-1-artikel.
TRIUMPH-1 (mei 2026): de brede obesitaspopulatie zonder diabetes, tot 28,3 % gewichtsverlies. Zie het TRIUMPH-1-artikel.
TRIUMPH-2 en TRIUMPH-3 (23 juli 2026): de twee studies die in dit artikel worden besproken.

De twee nieuwe uitkomsten vullen de gaten die het meest telden voor een registratiedossier: mensen bij wie obesitas gepaard gaat met type 2-diabetes, en mensen bij wie obesitas gepaard gaat met vastgestelde hartziekte. Lilly spreekt inmiddels van vijf positieve fase 3-studies voor retatrutide en zegt te beschikken over het klinische gegevenspakket om indieningen te ondersteunen voor obesitas, knieartrosepijn en obstructieve slaapapneu.

TRIUMPH-2: type 2-diabetes en obesitas

TRIUMPH-2 randomiseerde 1.152 volwassenen 1:1:1:1 naar retatrutide 4 mg, 9 mg, 12 mg of placebo gedurende 80 weken. Iedereen in de drie retatrutide-armen startte met 2 mg eenmaal per week en verhoogde elke vier weken tot de streefdosis was bereikt. Het gemiddelde uitgangsgewicht was 106,4 kg, de gemiddelde BMI 38,2 en de gemiddelde A1C 7,7 %.

Groep	Gewichtsverandering in week 80	A1C-verandering	Gestopt wegens bijwerkingen
Retatrutide 4 mg	-12,7 % (-13,5 kg)	-1,4 %	3,8 %
Retatrutide 9 mg	-19,1 % (-20,6 kg)	-1,6 %	11,6 %
Retatrutide 12 mg	-20,8 % (-22,5 kg)	-1,5 %	7,7 %
Placebo	-4,0 % (-4,2 kg)	-0,2 %	4,9 %

Retatrutide 4 mg

Gewichtsverandering in week 80: -12,7 % (-13,5 kg)
A1C-verandering: -1,4 %
Gestopt wegens bijwerkingen: 3,8 %

Retatrutide 9 mg

Gewichtsverandering in week 80: -19,1 % (-20,6 kg)
A1C-verandering: -1,6 %
Gestopt wegens bijwerkingen: 11,6 %

Retatrutide 12 mg

Gewichtsverandering in week 80: -20,8 % (-22,5 kg)
A1C-verandering: -1,5 %
Gestopt wegens bijwerkingen: 7,7 %

Placebo

Gewichtsverandering in week 80: -4,0 % (-4,2 kg)
A1C-verandering: -0,2 %
Gestopt wegens bijwerkingen: 4,9 %

Twee details in die tabel verdienen meer aandacht dan het koppercentage. De A1C-kolom stijgt niet mee met de dosis: 9 mg leverde de grootste daling op, en 12 mg iets minder. Ook de stopzettingskolom stijgt niet mee met de dosis, want bij 9 mg vielen meer deelnemers uit dan bij 12 mg. Geen van beide patronen wordt in een topline-persbericht verklaard, en geen van beide is te interpreteren zonder de volledige dataset.

Studieopzet in het kort

Fase 3, gerandomiseerd, dubbelblind, placebogecontroleerd, basket-design, 80 weken (NCT05929079). 1.152 volwassenen met type 2-diabetes en obesitas of overgewicht. Doses van 4, 9 en 12 mg eenmaal per week subcutaan, elk bereikt via stapsgewijze titratie vanaf 2 mg elke vier weken, gevolgd door een periode van vier weken na de behandeling. Primair eindpunt: procentuele verandering van het lichaamsgewicht. De onderstaande cijfers komen uit een topline-persbericht van de fabrikant, niet uit een peer-reviewed publicatie.

TRIUMPH-3: ernstige obesitas met vastgestelde hart- en vaatziekte

TRIUMPH-3 is de ambitieuzere van de twee. De studie randomiseerde 1.949 volwassenen met een BMI van minstens 35 en vastgestelde hart- en vaatziekte, 1:1:2, naar retatrutide 9 mg, 12 mg of placebo, wederom over 80 weken. Het gemiddelde uitgangsgewicht was 111,4 kg, de gemiddelde BMI 40,4.

Groep	Gewichtsverandering in week 80	Gestopt wegens bijwerkingen
Retatrutide 9 mg	-21,6 % (-23,9 kg)	9,8 %
Retatrutide 12 mg	-22,6 % (-25,3 kg)	13,5 %
Placebo	-3,2 % (-3,5 kg)	4,8 %

Retatrutide 9 mg

Gewichtsverandering in week 80: -21,6 % (-23,9 kg)
Gestopt wegens bijwerkingen: 9,8 %

Retatrutide 12 mg

Gewichtsverandering in week 80: -22,6 % (-25,3 kg)
Gestopt wegens bijwerkingen: 13,5 %

Placebo

Gewichtsverandering in week 80: -3,2 % (-3,5 kg)
Gestopt wegens bijwerkingen: 4,8 %

Naast het gewicht liet de 12 mg-arm gemiddelde dalingen zien van 37,0 % in triglyceriden, 16,5 % in non-HDL-cholesterol, 9,3 mmHg in systolische bloeddruk, 19,0 cm in tailleomtrek en 51,2 % in hooggevoelig C-reactief proteïne.

De cardiovasculaire cijfers tonen niet wat de koppen suggereerden

Omdat dit cohort vastgestelde hartziekte had, was de voor de hand liggende vraag of retatrutide cardiovasculaire gebeurtenissen vermindert. Het eerlijke antwoord op basis van deze topline is dat de studie dat niet kan zeggen. Gebeurtenissen kwamen in beide armen minder vaak voor dan verwacht, waardoor de analyse onderbemeten is. Voor het MACE-eindpunt met vijf componenten waren er 44 gebeurtenissen bij retatrutide (9 mg en 12 mg samengevoegd) tegenover 52 bij placebo, een hazard ratio van 0,82 met een 95 %-betrouwbaarheidsinterval van 0,55 tot 1,22. Voor het eindpunt met drie componenten waren er 27 gebeurtenissen tegenover 23, een hazard ratio van 1,12 met een interval van 0,64 tot 1,96. Het persbericht rapporteert ook een tweede, niet vooraf gespecificeerde on-treatment-analyse, die gebeurtenissen meer dan 35 dagen na stopzetting uitsluit: een MACE-5-hazard ratio van 0,73 (95,0 %-BI 0,47 tot 1,12) en een MACE-3-hazard ratio van 0,92 (95,0 %-BI 0,51 tot 1,65), en ook die beide intervallen overschrijden de waarde 1,0. Beide vooraf gespecificeerde intervallen omvatten ruim de waarde 1,0, wat betekent dat noch voordeel noch nadeel is aangetoond. Een specifieke cardiovasculaire-uitkomstenstudie is een apart, nog lopend onderdeel van het programma.

Waarom 20,8 % en 22,6 % onder de 28,3 % van TRIUMPH-1 liggen

Op het eerste gezicht lijken de nieuwe cijfers een stap terug ten opzichte van de 28,3 % die TRIUMPH-1 in mei rapporteerde. Ze zijn niet rechtstreeks vergelijkbaar, en de reden ligt in de populatie, niet in het molecuul.

Mensen met type 2-diabetes vallen structureel minder af met incretinegebaseerde stoffen dan mensen zonder diabetes, en dat geldt voor elk middel in deze klasse; TRIUMPH-2 was een diabetesstudie. TRIUMPH-3 includeerde mensen met ernstige obesitas en vastgestelde hart- en vaatziekte, een groep die ouder, zieker is en meer bijkomende medicatie gebruikt dan een TRIUMPH-1-deelnemer. Een vergelijking van percentages tussen studies met verschillende populaties is precies het soort rekenwerk dat overtuigde maar onjuiste conclusies oplevert.

Hoe je studiepercentages eerlijk vergelijkt

Vergelijk binnen één studie, tegen de eigen placebo-arm van die studie. TRIUMPH-2 leverde bij 12 mg een verschil van 16,8 procentpunt met placebo op, TRIUMPH-3 een verschil van 19,4 punt en TRIUMPH-1 ongeveer 26 punt. Die vergelijking vertelt iets reëels. 20,8 % tegenover 28,3 % vergelijken over verschillende populaties heen doet dat niet.

De bijwerkingencijfers, volledig

Gastro-intestinale effecten domineerden, waren dosisafhankelijk en lagen consequent hoger dan bij placebo. De eerste zes rijen hieronder zijn de gebeurtenissen die Lilly als meest voorkomend per studie vermeldde, en dat is waarom twee cellen "niet vermeld" tonen: de gebeurtenis stond niet op de lijst van meest voorkomende voor die studie, wat niet hetzelfde is als dat ze nooit voorkwam. De laatste twee rijen, dysesthesie en urineweginfectie, komen uit een aparte incidentiezin in hetzelfde persbericht.

Bijwerking	TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo)	TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo)
Diarree	27,4 / 33,5 / 33,6 % vs 13,2 %	30,1 / 24,4 % vs 8,7 %
Misselijkheid	13,7 / 20,8 / 28,0 % vs 8,0 %	21,7 / 22,4 % vs 5,8 %
Obstipatie	14,0 / 16,2 / 16,8 % vs 9,4 %	18,0 / 15,7 % vs 7,1 %
Verminderde eetlust	5,8 / 12,3 / 17,1 % vs 4,5 %	13,5 / 14,5 % vs 3,0 %
Braken	5,5 / 10,2 / 15,7 % vs 4,2 %	niet vermeld
Hyperglykemie	niet vermeld	3,9 / 3,1 % vs 13,4 %
Dysesthesie	4,5 / 5,6 / 7,3 % vs 0,7 %	6,4 / 6,4 % vs 1,3 %
Urineweginfectie	3,8 / 6,3 / 8,0 % vs 6,6 %	6,1 / 7,0 % vs 5,3 %

Diarree

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 27,4 / 33,5 / 33,6 % vs 13,2 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 30,1 / 24,4 % vs 8,7 %

Misselijkheid

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 13,7 / 20,8 / 28,0 % vs 8,0 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 21,7 / 22,4 % vs 5,8 %

Obstipatie

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 14,0 / 16,2 / 16,8 % vs 9,4 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 18,0 / 15,7 % vs 7,1 %

Verminderde eetlust

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 5,8 / 12,3 / 17,1 % vs 4,5 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 13,5 / 14,5 % vs 3,0 %

Braken

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 5,5 / 10,2 / 15,7 % vs 4,2 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): niet vermeld

Hyperglykemie

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): niet vermeld
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 3,9 / 3,1 % vs 13,4 %

Dysesthesie

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 4,5 / 5,6 / 7,3 % vs 0,7 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 6,4 / 6,4 % vs 1,3 %

Urineweginfectie

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 3,8 / 6,3 / 8,0 % vs 6,6 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 6,1 / 7,0 % vs 5,3 %

Hyperglykemie is de enige rij die duidelijk vaker voorkwam bij placebo (13,4 %) dan bij beide retatrutide-doses (3,9 % en 3,1 %). Het persbericht van Lilly verklaart dat verschil niet, en wij doen dat evenmin, afgezien van het voor de hand liggende: het treedt op in de studie waarvan de deelnemers de zwaarste last van vastgestelde ziekte droegen, binnen een programma dat ook A1C-dalingen rapporteert.

Dysesthesie, een veranderde of onaangename huidsensatie, is hier het signaal dat zich het duidelijkst van placebo onderscheidt: ruwweg zes tot tien keer het placebopercentage in TRIUMPH-2, en vijf keer zoveel in TRIUMPH-3. Het is een terugkerend kenmerk van het retatrutide-programma, geen nieuwe bevinding.

Het debat over de urineweginfectie

Het signaal rond urineweginfecties is de meest besproken veiligheidsvraag rond deze stof geworden, en in dezelfde week als deze uitkomsten, op 23 juli 2026, publiceerde een groep clinici een brief in het European Journal of Internal Medicine getiteld "Retatrutide and the urinary tract infection signal: Is the answer hidden in timing?" (PMID 42493254). PubMed indexeert deze als een brief zonder samenvatting en de volledige tekst zit achter een betaalmuur, dus melden we dat het debat in de klinische literatuur plaatsvindt, zonder een betoog samen te vatten dat we niet hebben kunnen lezen.

Wat we wel naast elkaar kunnen leggen zijn de gerapporteerde percentages. In TRIUMPH-1 kwamen infecties voor bij 7,5 %, 8,8 % en 8,4 % van de deelnemers op 4, 9 en 12 mg tegenover 5,3 % bij placebo. In TRIUMPH-2 waren de percentages 3,8 %, 6,3 % en 8,0 % tegenover een placebopercentage van 6,6 %, wat betekent dat de twee laagste doses onder placebo uitkwamen. In TRIUMPH-3 waren ze 6,1 % en 7,0 % tegenover 5,3 %.

Wat dat patroon betekent, en wat niet

Een signaal dat zich in de ene studie duidelijk onderscheidt, in de volgende overlapt met placebo en zich in een derde zwak onderscheidt, is geen vaststaande bevinding. Het is het normale beeld van een mogelijk laagfrequent effect voordat gepoolde gegevens bestaan. Wie in beide richtingen zekerheid claimt, of retatrutide urineweginfecties veroorzaakt, of dat het signaal niets voorstelt, gaat verder dan wat is gepubliceerd. Lilly meldt dat gebeurtenissen van dysesthesie en urineweginfectie doorgaans licht tot matig waren en dat de meerderheid verdween tijdens de behandeling.

Wat er hierna gebeurt, en wat het betekent voor Europa

Lilly zegt het gegevenspakket voor Chemistry, Manufacturing and Controls af te ronden dat vereist is voor een Biologics License Application, en plant om retatrutide in Q1 2027 in te dienen voor Amerikaanse goedkeuring. Gedetailleerde resultaten zullen worden gepresenteerd op toekomstige medische congressen en gepubliceerd in peer-reviewed tijdschriften.

Een indiening in Q1 2027 is geen goedkeuring in 2027

Een indiening is het begin van de beoordeling, niet het einde. Zelfs bij een vlot verloop plaatst een indiening begin 2027 een mogelijk Amerikaans besluit op zijn vroegst ver in dat jaar, en elk Europees proces verloopt apart en later via de EMA. Tot die tijd heeft retatrutide nergens een handelsvergunning, en is elk flesje dat buiten een klinische studie in omloop is een niet-goedgekeurde stof. Ons artikel over de EU-registratiestatus beschrijft wat dat in de praktijk betekent.

Het andere retatrutide-verhaal van juli: wat er werkelijk in het flesje zit

Terwijl Lilly werkzaamheidsgegevens publiceerde, speelde er parallel een tweede retatrutide-verhaal, en dat is het relevantere voor iedereen die met onderzoeksmateriaal werkt.

Op 19 juni 2026 gaf de Victorian Department of Health in Australië een waarschuwing uit over zes gevallen van acuut leverletsel in Victoria sinds januari 2026 bij mensen die een niet-goedgekeurd peptideproduct met het etiket "Retatrutide" hadden gebruikt, met de toevoeging dat het onderzoek nog loopt en dat vergelijkbare gevallen mogelijk in enkele andere Australische rechtsgebieden zijn gemeld. De waarschuwing stelt dat het klinische beeld "erop wijst dat bijkomende verontreinigingen kunnen bijdragen aan de waargenomen levertoxiciteit in de producten", dat de effecten "mogelijk samenhangen met een verontreiniging", en dat de producten waren "aangeschaft via internet, via vrienden en via sociale-mediaccounts". Analyse van de producten liep nog. Op 9 juli 2026 publiceerde de BMJ een factcheck van Elisabeth Mahase met de vraag of een man was overleden na het gebruik van de niet-goedgekeurde stof (PMID 42425580); deze staat geïndexeerd als citaat zonder samenvatting en is alleen tegen betaling toegankelijk, dus vermelden we het bestaan ervan zonder conclusies te herhalen die we niet hebben kunnen lezen.

Waarom dit een herkomstverhaal is, geen farmacologisch verhaal

Geen toezichthouder heeft een bevestigd causaal verband gepubliceerd tussen het retatrutide-molecuul zelf en deze leverletsels. Wat gedocumenteerd is, is een reeks flesjes met onbekende inhoud, gekocht via sociale media en persoonlijke contacten, waarin verontreinigingen worden vermoed. Dat is een uitspraak over toeleveringsketens en documentatie, niet over de stof die is onderzocht bij meer dan 5.800 deelnemers in het oorspronkelijke TRIUMPH-programma. Het is bovendien precies de vraag waarop een batchspecifiek certificate of analysis van een onafhankelijk laboratorium is bedoeld antwoord te geven: welke stof, bij welke zuiverheid, in welke batch. Onze gids voor het beoordelen van een peptideleverancier legt uit hoe je zo'n certificaat leest, en elk batchrapport dat wij van het onafhankelijke laboratorium van onze leveranciers hebben, wordt gepubliceerd op onze CoA-pagina.

Hoe je een topline-persbericht leest zonder je te laten misleiden

Stap 1: Scheid het bedrijfsbericht van het bewijs

Een topline-persbericht is een geselecteerde samenvatting geschreven door de sponsor. Het is niet peer-reviewed, de volledige dataset is niet bijgevoegd, en subgroepresultaten, uitvalpatronen en zeldzamere bijwerkingen staan er niet in. Behandel elk cijfer als voorlopig totdat de presentatie en de publicatie er zijn.

Stap 2: Lees het betrouwbaarheidsinterval vóór de puntschatting

Een hazard ratio van 0,82 klinkt als een risicoreductie van 18 %. Met een interval van 0,55 tot 1,22 betekent het dat de studie geen onderscheid kon maken tussen voordeel en nadeel. Telkens wanneer een interval de waarde 1,0 overschrijdt, luidt de eerlijke samenvatting "niet aangetoond", ongeacht aan welke kant de puntschatting uitkomt.

Stap 3: Controleer of de populaties overeenkomen voordat je vergelijkt

Percentages uit een diabetescohort, een cardiovasculair cohort en een algemeen obesitascohort zijn niet uitwisselbaar. Vergelijk elke arm tegen de eigen placebogroep, en pas daarna over studies heen, en benoem het expliciet wanneer de populaties verschillen.

Verwante stoffen in deze klasse

Metabolisch Onderzoekmetabolic

GIP/GLP-1/Glucagon-agonisten en metabole routes

De triple-agonist uit dit artikel

Retatrutidemetabolic

Andere metabole onderzoeksstoffen

Cagrilintidemetabolic

Langwerkend amyline-analoog onderzocht voor wekelijkse verzadiging en eetlustcontrole. Fase 3 REDEFINE-studies afgerond, NDA ingediend bij FDA december 2025. Mechanisme onafhankelijk van GLP-1-agonisten.

AOD-9604metabolic

Gemodificeerd hGH-fragment (177-191) onderzocht voor vetmetabolisme en lipolyse-onderzoek. Interageert met beta-3 adrenerge receptoren zonder groeibevorderende effecten.

Tirzepatidemetabolic

Een first-in-class duale GIP- en GLP-1-receptoragonist en een van de meest uitgebreid bestudeerde verbindingen in het moderne onderzoek naar metabolisme en gewichtsregulatie. Geleverd als gelyofiliseerd onderzoekspeptide met een batchspecifiek analysecertificaat, uitsluitend voor laboratorium- en in-vitrogebruik.

FAQ

Bronnen

Eli Lilly and Company. "Lilly's triple agonist, retatrutide, successful in two additional Phase 3 obesity trials, delivering significant improvements in weight and A1C." Persbericht, 23 juli 2026. https://www.prnewswire.com/news-releases/lillys-triple-agonist-retatrutide-successful-in-two-additional-phase-3-obesity-trials-delivering-significant-improvements-in-weight-and-a1c-302832674.html
Eli Lilly and Company. "Lilly's triple agonist, retatrutide, delivered powerful weight loss in pivotal Phase 3 obesity trial." Persbericht, 21 mei 2026. https://www.prnewswire.com/news-releases/lillys-triple-agonist-retatrutide-delivered-powerful-weight-loss-in-pivotal-phase-3-obesity-trial-302778859.html
Koufakis T, Argyrakopoulou G, Kokkinos A, le Roux CW. "Retatrutide and the urinary tract infection signal: Is the answer hidden in timing?" European Journal of Internal Medicine, online 23 juli 2026. PMID 42493254. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42493254/
Mahase E. "Retatrutide fact check: Has a man died after taking the unapproved weight loss jab?" BMJ 2026;394:e100245, 9 juli 2026. PMID 42425580. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42425580/
Victorian Department of Health. "Toxicity linked to unapproved peptide product labelled Retatrutide." Gezondheidswaarschuwing, 19 juni 2026. https://www.health.vic.gov.au/health-alerts/toxicity-linked-to-unapproved-peptide-retatrutide
ClinicalTrials.gov-registraties NCT05929079 (TRIUMPH-2) en NCT05882045 (TRIUMPH-3).

Onderzoeksdisclaimer: Alle inhoud dient uitsluitend voor wetenschappelijke informatie. Retatrutide is niet bestemd voor menselijke consumptie en is nergens goedgekeurd als geneesmiddel. De genoemde cijfers komen uit een topline-persbericht van de fabrikant en vervangen geen peer-reviewed publicatie.