Onderzoek in gewone taal
DSIP
Wat het is
DSIP (Delta Sleep-Inducing Peptide) is een nonapeptide dat voor het eerst werd geïsoleerd in 1977 uit het bloed van slapende konijnen, wat de oorsprong van zijn naam is. Ondanks die naam is er nooit een DSIP-gen of bevestigde receptor geïdentificeerd, en het mechanisme blijft onopgehelderd (review PMID 16539679). Het wordt bestudeerd als neuromodulatoir peptide in drie gebieden: slaapregulatie, de stressas (het lijkt de HPA-as te dempen en verlaagt stressgeïnduceerd ACTH en cortisol) en antioxidante/geroprotectieve effecten. Uitsluitend voor in-vitro- en laboratoriumonderzoek, niet voor gebruik bij mens of dier; er wordt geen therapeutische werkzaamheid geclaimd.
Hoe het in studies werd gebruikt
- Model
- Mens, zes volwassenen met chronische slapeloosheid (verstoorde slaap)
- Onderzocht voor
- Verstoorde slaap / insomnie: of een enkele intraveneuze dosis DSIP objectieve en subjectieve slaapparameters verbetert
- Dosis
- 25 nmol/kg (ongeveer 21 mcg/kg). In de publicatie per kilogram opgegeven, zodat geen omrekening op basis van het lichaamsgewicht nodig was
- Dosering
- Enkele intraveneuze dosis toegediend voor de slaap
- Toedieningsweg
- Intraveneuze injectie
- Duur
- Acuut, één nacht, met het effect gevolgd tot 6 uur
Gemeten effecten: De slaap was langer, van betere subjectieve kwaliteit en met minder onderbrekingen, met iets meer REM-slaap ten opzichte van de uitgangswaarde
Bijwerkingen: In deze studie werden geen ongewenste voorvallen gerapporteerd; er was geen slaperigheid overdag, alleen een licht stimulerend effect tijdens het eerste uur
- Model
- Rat, model van emotionele stress en HPA-as-activering
- Onderzocht voor
- Emotionele stress en de HPA-as: of DSIP, voor een stressor gegeven, de hypothalamische substantie P en de bijnier-/thymusstressreactie verandert
- Dosis
- 60 en 120 nmol/kg (twee geteste dosisniveaus). In de publicatie per kilogram opgegeven, zodat geen omrekening op basis van het lichaamsgewicht nodig was
- Dosering
- Enkele dosis toegediend voor de stressor
- Toedieningsweg
- Intraperitoneale injectie
- Duur
- Enkele dosis voor de stress
Gemeten effecten: DSIP verhoogde de hypothalamische substantie P en verhoogde de stressbestendigheid; de lagere dosis van 60 nmol/kg verminderde de stressgeïnduceerde bijnierhypertrofie en thymusinvolutie, met het sterkste effect bij de lagere dosis
Bijwerkingen: In deze studie werden geen ongewenste voorvallen gerapporteerd; het effect was het sterkst bij de lagere van de twee doses
Bronnen: Salieva et al., 1992
- Model
- Rat, model van koudegeïnduceerde oxidatieve stress
- Onderzocht voor
- Oxidatieve stress: of een DSIP-voorbehandeling de activiteit van lichaamseigen antioxidantenzymen onder koudestress verandert
- Dosis
- 12 mcg per 100 g lichaamsgewicht. In de publicatie per 100 g lichaamsgewicht opgegeven, zodat geen verdere omrekening op basis van het lichaamsgewicht is gemaakt
- Dosering
- Enkele voorbehandelingsdosis
- Toedieningsweg
- Intraperitoneale injectie
- Duur
- Acute voorbehandeling
Gemeten effecten: DSIP verhoogde de activiteit van superoxidedismutase, catalase en glutathionperoxidase/glutathionreductase en verhoogde het gereduceerde glutathion
Bijwerkingen: In deze studie werden geen ongewenste voorvallen gerapporteerd
Bronnen: Shustanova et al., 2001
- Model
- Rat van 2 tot 24 maanden oud, verouderings-/geroprotectiemodel
- Onderzocht voor
- Geroprotectie en veroudering: of intermitterend DSIP over de levensduur markers voor oxidatieve schade en antioxidante afweer beïnvloedt
- Dosis
- 10 mcg per 100 g lichaamsgewicht. In de publicatie per 100 g lichaamsgewicht opgegeven, zodat geen verdere omrekening op basis van het lichaamsgewicht is gemaakt
- Dosering
- Vijf opeenvolgende dagen per maand
- Toedieningsweg
- Subcutane injectie
- Duur
- Herhaalde maandelijkse kuren over de leeftijdsspanne van 2 tot 24 maanden
Gemeten effecten: DSIP onderdrukte de lipideperoxidatie en verhoogde superoxidedismutase, catalase en ceruloplasmine
Bijwerkingen: In deze studie werden geen ongewenste voorvallen gerapporteerd
Bronnen: Bondarenko et al., 2011
- Model
- Hond, aap en rat, farmacokinetische studie
- Onderzocht voor
- Farmacokinetiek: hoe snel DSIP na intraveneuze toediening over drie soorten uit het plasma wordt geklaard
- Dosis
- 1 tot 2 mg intraveneus (absolute dosis zoals gepubliceerd, niet per kilogram)
- Dosering
- Enkele intraveneuze dosis
- Toedieningsweg
- Intraveneuze injectie
- Duur
- Acute farmacokinetische bemonstering
Gemeten effecten: De plasmahalfwaardetijd was zeer kort: 4,0 minuten bij de hond, 2,9 minuten bij de aap en 2,0 minuten bij de rat, met een klaring van 30,7 ml/kg/min
Bijwerkingen: In deze studie werden geen ongewenste voorvallen gerapporteerd
Bronnen: Kato et al., 1984
Hoe solide zijn de gegevens
Eerlijke beoordeling: de bewijsbasis voor DSIP is klein, oud en mechanistisch onopgehelderd. De humane gegevens beperken zich tot vroege, kleine studies (het slaaponderzoek werd uitgevoerd bij slechts zes chronische insomniapatiënten en mat acute effecten over een enkele nacht), de rest is knaagdier- en multispecies dieronderzoek uit de jaren 1980 tot begin jaren 2010. Het belangrijkste: na bijna vijftig jaar zijn er nooit een DSIP-gen en geen enkele bevestigde DSIP-receptor geïdentificeerd, en de fundamentele hypothese van DSIP als circulerende slaapfactor is slechts zwak gedocumenteerd in de literatuur (review PMID 16539679). De functionele signalen die wel bestaan, zijn reëel en gemeten: een snelle klaring met intraveneuze halfwaardetijden van 2 tot 4 minuten over drie soorten, demping van de HPA-stressreactie met verhoogde hypothalamische substantie P bij ratten, en activering van antioxidantenzymen bij knaagdieren. Maar dit zijn kortdurende, overwegend preklinische uitkomsten, geen klinische werkzaamheid. De doses worden per soort gerapporteerd zoals gepubliceerd (mens als nmol/kg, rat als nmol/kg of mcg per 100 g, de soortoverschrijdende PK-studie als een absolute 1 tot 2 mg intraveneus), zonder omrekening van dier naar mens. Aan de regelgevingskant stond DSIP (als Emideltide) op de FDA 503A-categorie 2-lijst (aanzienlijke veiligheidsbedenkingen); het bijgewerkte 503A-document gepubliceerd op 15 april 2026 verwijderde Emideltide/DSIP met ingang van 22 april 2026 uit categorie 2, maar verwijdering uit categorie 2 is op zichzelf geen compounding-vrijgave, en een PCAC-beoordeling staat gepland voor 24 juli 2026. Conclusie: een echt maar dun en verouderend onderzoekssignaal rond slaap, stress en antioxidante biologie, met het kernmechanisme nog steeds open, en geen basis voor enige gezondheidsclaim.
Bronnen
- Schneider-Helmert & Schoenenberger, 1981(PMID 7028502)
- Salieva et al., 1992(PMID 1382246)
- Shustanova et al., 2001(PMID 11421812)
- Bondarenko et al., 2011(PMID 21809625)
- Kato et al., 1984(PMID 6379493)
- Kovalzon VM, Strekalova TV. Delta sleep-inducing peptide (DSIP): a still unresolved riddle. J Neurochem, 2006. Review: geen DSIP-gen of bevestigde receptor geïdentificeerd; de slaapfactor-hypothese is zwak onderbouwd.(PMID 16539679)
Studiegegevens, alleen voor onderzoek. Geen vastgesteld humaan protocol.