Wat is het verschil tussen CJC-1295 met en zonder DAC?

CJC-1295 met DAC bindt aan albumine en heeft een halfwaardetijd van ongeveer 6-8 dagen (Teichman et al., 2006). Onder continue DAC-stimulatie stijgen de gemiddelde en dal-GH-waarden, terwijl de pulsfrequentie en -grootte behouden blijven (Ionescu en Frohman, 2006), dus het verhoogt de basale GH-spiegel in plaats van de pulsatiliteit op te heffen. De no-DAC-vorm (Mod GRF 1-29) mist die albuminebindende linker en werkt daardoor veel korter. Directe humane farmacokinetische gegevens specifiek over de no-DAC-vorm zijn beperkt.

Is "Mod GRF 1-29" hetzelfde molecuul als de CJC-1295 in deze combinatie?

Ja. "Mod GRF 1-29" is een alternatieve naam die sommige leveranciers gebruiken voor CJC-1295 zonder DAC, hetzelfde GHRH-analoog van 29 aminozuren dat hierboven is beschreven. De CJC-1295 in deze combinatie is de kortwerkende no-DAC-vorm, niet de langwerkende DAC-variant die is onderzocht in de humane studie van Teichman et al.

Waarom worden CJC-1295 en Ipamorelin gecombineerd?

De twee werken via verschillende receptoren (de GHRH-receptor en de ghrelinereceptor GHS-R1a), dus het combineren ervan is een mechanistische redenering voor een complementair GH-signaal. GHRH-plus-GHRP-synergie is een fenomeen dat al lang wordt onderzocht in deze onderzoeksklasse (bijvoorbeeld Bowers et al., 1991; Veldhuis en Bowers, 2009), maar dat werk gebruikte middelen zoals GHRH en GHRP-2, niet precies deze combinatie, en mat geen combinatie-versus-enkelvoudig-middel-multiplier voor CJC-1295/Ipamorelin. Gecontroleerde studies naar de specifieke combinatie ontbreken, dus de synergie is een farmacologische verwachting eerder dan een bewezen resultaat voor deze combinatie.

Waarom wordt Ipamorelin als selectiever beschouwd dan andere GHRP's?

In de dierstudies van Raun et al. (1998) (ratten en bij bewustzijn zijnde varkens) stimuleerde Ipamorelin GH zonder cortisol of prolactine significant te verhogen, terwijl GHRP-6 en GHRP-2 dat wel deden bij vergelijkbare GH-stimulerende doses. Deze selectiviteit is een preklinische bevinding; humane gegevens over de endocriene selectiviteit van Ipamorelin blijven beperkt.

Is CJC-1295/Ipamorelin hetzelfde als humaan groeihormoon (HGH)?

Nee. CJC-1295 en Ipamorelin zijn groeihormoon-secretagogen: ze werken op de hypofyse om de afgifte van het lichaamseigen groeihormoon te stimuleren, via respectievelijk de GHRH-receptor en GHS-R1a. Geen van beide peptiden bevat groeihormoon zelf of is er chemisch identiek aan; dat is een veel groter eiwit van 191 aminozuren en een apart gereguleerde stof.

Hoe verhoudt de CJC-1295/Ipamorelin-combinatie zich tot Sermorelin?

Sermorelin is een eerder, ongemodificeerd GHRH(1-29)-analoog met een zeer korte halfwaardetijd en zonder de DPP-4-resistente substituties die de werking van CJC-1295 verlengen. Sermorelin werkt alleen via de GHRH-receptorroute en voegt dus niet de GHS-R1a-signalering toe die Ipamorelin hier levert. De twee zijn mechanistisch verschillende onderzoeksmiddelen en geen inwisselbare opties.

Zijn CJC-1295 en Ipamorelin goedgekeurde geneesmiddelen?

Geen van beide peptiden heeft een EU-handelsvergunning als geneesmiddel. Deze shop levert beide strikt als onderzoeksmateriaal, niet als geneesmiddel of product voor menselijke consumptie.

Is het legaal om CJC-1295 en Ipamorelin als research chemicals te kopen in de EU?

Geen van beide peptiden heeft een EU-handelsvergunning als geneesmiddel. Classificatie- en verkoopvereisten zijn jurisdictie-specifiek en kunnen afhangen van de productpresentatie, het beoogde gebruik en de nationale wetgeving, en de implementatie van de EU-geneesmiddelenwetgeving door elke lidstaat kan een stof als geneesmiddel behandelen op basis van de fysiologische werking, ongeacht een label "alleen voor onderzoek". Wij verkopen strikt voor laboratoriumonderzoek en niet voor menselijke consumptie; dit artikel kan geen juridisch advies geven, en kopers dienen gekwalificeerd advies in te winnen voor de relevante jurisdictie.

Staan CJC-1295 en Ipamorelin op de WADA-verbodslijst?

Over het algemeen wel. Groeihormoon-afgevende factoren en groeihormoon-secretagogen, categorieën waarin CJC-1295 en Ipamorelin worden genoemd in recente Prohibited Lists van het World Anti-Doping Agency, vallen onder de S2-peptidehormooncategorie, verboden zowel binnen als buiten wedstrijdverband. Dit is een antidopingclassificatie in de sport, los van de vraag of het aankopen of bezitten van het onderzoeksmateriaal legaal is in een bepaald land.

Kan de zuiverheid van deze specifieke CJC-1295/Ipamorelin-combinatie onafhankelijk worden geverifieerd?

Ja. Deze combinatie heeft een Liquilabs-rapport (Praag, batch LYO-0260) dat de shop onafhankelijk heeft laten uitvoeren, los van de reguliere door de fabrikant aangeleverde certificaten, naast een door de community ingezonden resultaat en een fabrikantscertificaat. Het Liquilabs-rapport bevat een directe verificatielink zodat het resultaat rechtstreeks bij het lab kan worden gecontroleerd. De huidige certificaten staan vermeld op onze lab-reports-pagina op /coa.

Welke bijwerkingen werden gerapporteerd in de gepubliceerde studies naar CJC-1295 en Ipamorelin?

De studie van Teichman et al. (2006) onderzocht de DAC-vorm van CJC-1295 en rapporteerde geen ernstige bijwerkingen, met milde effecten zoals reacties op de injectieplaats en hoofdpijn; waterretentie werd niet als uitkomst gerapporteerd. Ipamorelin wordt over het algemeen omschreven als goed verdragen, met selectiviteit als belangrijkste onderscheidend kenmerk (geen significante stijging van cortisol of prolactine in dierstudies). Er bestaat geen directe veiligheidsstudie voor deze no-DAC-combinatie, dus deze bevindingen komen uit korte studies naar verwante moleculen en niet uit het exacte product.

Waarom kan een gereconstitueerde CJC-1295/Ipamorelin-oplossing troebel lijken?

Peptidecombinaties kunnen er direct na reconstitutie wazig uitzien terwijl het poeder oplost. Visuele helderheid alleen kan identiteit, zuiverheid of steriliteit niet bevestigen, en kan een defect niet uitsluiten. Als een oplossing troebel blijft, of troebel wordt nadat ze eerst helder was, documenteer dan het gebruikte oplosmiddel, de timing en de batch, houd het materiaal buiten elk experiment, en neem contact op met de leverancier zodat de specifieke batch kan worden onderzocht in plaats van te vertrouwen op een visueel oordeel.

Toont onderzoek naar deze combinatie een effect op de slaaparchitectuur?

Het is bekend dat groeihormoonafgifte zich concentreert tijdens slow-wave (diepe) slaap, en onderzoek naar GHRH-analogen en GHRP heeft deze GH-slaaprelatie breder onderzocht. Geen enkele gecontroleerde humane studie naar specifiek de CJC-1295/Ipamorelin-combinatie heeft slaaparchitectuur als eindpunt gemeten, dus elk verband voor precies deze combinatie is geëxtrapoleerd uit de algemene fysiologie van de GH-as en niet uit directe studiegegevens.

Beïnvloedt het verhogen van GH en IGF-1 met deze combinatie de bloedglucose of insulinegevoeligheid?

Groeihormoon is een goed vastgesteld tegenregulerend hormoon dat de insulinegevoeligheid kan verlagen en de nuchtere glucose kan verhogen bij farmacologische niveaus, terwijl IGF-1 een zekere onafhankelijke insulinegevoeligheid-verhogende werking heeft, dus de netto richting hangt af van dosis en duur. Er bestaat geen specifieke studie naar glucose of insulinegevoeligheid voor de CJC-1295/Ipamorelin-combinatie. Dit is een kennishiaat om te noteren, geen bevestigd effect van de combinatie.

Beïnvloedt de werking van Ipamorelin op de ghrelinereceptor de eetlust?

Ipamorelin werkt op GHS-R1a, dezelfde receptor die het hongerstimulerende effect van ghreline medieert, dus een mechanistisch verband met eetlust is plausibel. Raun et al. (1998) maten de selectiviteit voor cortisol, ACTH, prolactine, FSH, LH en TSH, niet de voedselinname, dus specifieke gegevens over het effect van Ipamorelin op eetlust zijn beperkt en mogen in geen van beide richtingen worden aangenomen.

Neemt het GH-afgevende effect af bij herhaald, continu gebruik?

Specifieke langetermijngegevens bij mensen zijn niet beschikbaar; de langst gepubliceerde CJC-1295-studie besloeg slechts 28 tot 49 dagen. Receptordesensitisatie onder continue agonistblootstelling is een erkend aandachtspunt voor deze receptorklasse in de bredere farmacologische literatuur, maar of en in welke mate dit geldt voor Ipamorelin bij langdurig gebruik, is niet vastgesteld door een gecontroleerde studie.

Hoe moet de combinatie worden bewaard en gehanteerd?

Bewaar het gelyofiliseerde (vriesgedroogde) peptide koud, bij voorkeur bevroren, en bescherm het tegen licht en herhaalde vries-dooicycli. Bacteriostatisch water is een reagens voor laboratoriumreconstitutie, geen stabiliteitsgarantie: er is geen gevalideerde batchspecifieke studie die een vaste houdbaarheid voor de gereconstitueerde combinatie vaststelt, dus behandel een gereconstitueerd flaconje als een kortlevende werkoplossing, bewaar het gekoeld, en vertrouw op de batchdocumentatie in plaats van op een vast aantal weken.

CJC-1295/Ipamorelin combinatie: Onderzoeksoverzicht en achtergrond

De combinatie van CJC-1295 en Ipamorelin behoort tot de meest besproken peptide-stacks in GH-onderzoek. Beide peptiden stimuleren de afgifte van groeihormoon, maar via verschillende receptorsystemen. Dit complementaire werkingsmechanisme wordt vaak als reden genoemd om ze te combineren, gecontroleerde studies naar precies deze combinatie ontbreken echter, en het meeste bewijs hieronder is afkomstig van de afzonderlijke peptiden of van gerelateerd GHRH-plus-GHRP-onderzoek.

Dit artikel vat de beschikbare gegevens samen: werkingsmechanismen, farmacokinetische verschillen, synergiegegevens en de veiligheidsprofielen van beide peptiden.

Alleen voor onderzoeksdoeleinden

Deze tekst biedt een wetenschappelijk overzicht. Het vormt geen medisch advies en vervangt geen consult bij een arts. Geen van beide peptiden heeft een EU-handelsvergunning als geneesmiddel.

CJC-1295 (No-DAC)/Ipamorelingrowth

2-in-1 groeihormoonmix: CJC-1295 no-DAC (Modified GRF 1-29, 5 mg) + Ipamorelin (5 mg) in één flacon. De CJC-1295-component is de kortwerkende variant zonder DAC (halfwaardetijd ongeveer 30 minuten), niet de langwerkende DAC-vorm. Stimuleert natuurlijke GH-afgifte via twee verschillende routes voor versterkte, meer fysiologische groeihormoonpulsen.

CJC-1295: GHRH-analoog met verlengde werkingsduur

CJC-1295 is een synthetisch analoog van Growth Hormone Releasing Hormone (GHRH). Het bestaat uit de eerste 29 aminozuren van natuurlijk GHRH met vier aminozuursubstituties die resistentie tegen afbraak door dipeptidylpeptidase-4 (DPP-4) verlenen.

Met en zonder DAC

Een belangrijk praktisch onderscheid betreft de variant:

CJC-1295 met DAC (Drug Affinity Complex): De DAC-component bindt aan albumine in het bloed, waardoor de halfwaardetijd wordt verlengd tot ongeveer 6-8 dagen (Teichman et al., 2006). Eén enkele injectie kan de GH-spiegels meerdere dagen verhogen.
CJC-1295 zonder DAC (ook wel Mod GRF 1-29 genoemd): Deze vorm mist de albuminebindende linker en werkt daardoor veel korter. De reden die voor de no-DAC-vorm wordt aangevoerd is dat snellere klaring GH tussen blootstellingen dichter bij de uitgangswaarde laat terugkeren, wat naar verwachting het signaal dichter bij het eigen pulsatiele patroon van het lichaam houdt. Directe humane farmacokinetische gegevens specifiek over de no-DAC-vorm zijn beperkt, dus dit blijft een mechanistische verwachting eerder dan een cijfer dat is vastgesteld door een gelijkwaardige gepubliceerde studie.

Klinische gegevens

Teichman et al. (2006) publiceerden de belangrijkste klinische studie naar CJC-1295 met DAC in het Journal of Clinical Endocrinology & Metabolism. In deze gerandomiseerde, placebogecontroleerde, dubbelblinde studie bij gezonde volwassenen (21-61 jaar) resulteerde een enkele subcutane injectie in:

Dosisafhankelijke GH-stijgingen van 2- tot 10-voudig gedurende 6 dagen of langer
IGF-1-stijgingen van 1,5- tot 3-voudig gedurende 9-11 dagen
Geschatte halfwaardetijd: 5,8-8,1 dagen
Aanwijzingen voor een cumulatief effect bij herhaalde dosering

De auteurs omschreven de toediening als veilig en relatief goed verdragen, met name bij doses van 30 of 60 mcg/kg. De meest gemelde bijwerkingen waren reacties op de injectieplaats; ook hoofdpijn, diarree en blozen werden waargenomen, met af en toe voorbijgaande milde hypotensie, vooral bij de hogere onderzochte doses. Er werden geen ernstige bijwerkingen gemeld.

Ipamorelin: Selectieve ghrelinereceptor-agonist

Ipamorelin is een pentapeptide dat werkt op de ghrelinereceptor (GHS-R1a) van somatotrofe cellen in de hypofyse. Het behoort tot de klasse Growth Hormone Releasing Peptide (GHRP), maar onderscheidt zich van oudere leden door een aanzienlijk selectiever profiel.

Selectiviteit als onderscheidend kenmerk

Raun et al. (1998) omschreven Ipamorelin in het European Journal of Endocrinology als de "eerste selectieve groeihormoon-secretagoog". Deze karakteriseringen zijn afkomstig uit diermodellen (ratten en bij bewustzijn zijnde varkens), dus ze beschrijven de preklinische farmacologie van de stof eerder dan een bevestigd humaan endocrien profiel. De belangrijkste gerapporteerde bevindingen waren:

Ipamorelin gaf GH vrij zonder ACTH of cortisol significant te verhogen boven de GHRH-controleniveaus
Zelfs bij doses die de ED50 voor GH-afgifte meer dan 200-voudig overschreden, bleven de cortisolspiegels stabiel
Geen significant effect op FSH, LH, prolactine of TSH

Ter vergelijking: in dezelfde klasse studies veroorzaakten GHRP-6 en GHRP-2 meetbare stijgingen van ACTH en cortisol bij vergelijkbare GH-stimulerende doses. Humane gegevens over de endocriene selectiviteit van Ipamorelin blijven beperkt.

Waarom selectiviteit ertoe doet

In GH-onderzoek is het vaak nuttig om de groeihormoon-as te stimuleren zonder tegelijkertijd de stress-as (HPA-as) te activeren. In de dierstudies van Raun et al. verhoogde Ipamorelin GH zonder significante cortisolstijging, wat de reden is waarom het vaak in deze context wordt besproken. Of dezelfde scheiding ook bij mensen geldt, is niet vastgesteld door gelijkwaardige klinische gegevens.

De synergie: GHRH + GHRP

Het combineren van een GHRH-analoog met een GHRP is geen nieuw concept. Bowers et al. beschreven al in 1991 in Endocrinology dat GHRP de GH-afgifte stimuleert via een onafhankelijk, complementair mechanisme, los van de GHRH-receptor en onafhankelijk van opiaatreceptoren.

Twee gescheiden signaalroutes

Het synergetische effect ontstaat door gelijktijdige activering van twee verschillende receptorsystemen:

GHRH-receptor (geactiveerd door CJC-1295): stimuleert de cAMP-signaalcascade in somatotrofe cellen
GHS-R1a (geactiveerd door Ipamorelin): stimuleert de fosfolipase-C-cascade en de intracellulaire calciumafgifte

Deze gescheiden intracellulaire signaalroutes komen samen bij de GH-secretie. Als mechanistische redenering op klasseniveau wordt verwacht dat het activeren van beide routes een grotere GH-respons oplevert dan elke route afzonderlijk, hoewel dit een farmacologische verwachting is en geen gemeten resultaat voor de combinatie CJC-1295 plus Ipamorelin.

Wat het synergieonderzoek daadwerkelijk heeft getest

Veldhuis en Bowers (2009) dienden GHRH en GHRP-2 gelijktijdig toe via infuus bij gezonde mannen en onderzochten welke factoren (leeftijd, abdominaal-visceraal vet, geslachtshormonen, IGF-1) de sterkte van de resulterende GHRH-GHRP-synergie bepalen. Belangrijke context om die studie te lezen:

Er werden GHRH en GHRP-2 gebruikt, niet CJC-1295, niet Ipamorelin, en niet precies deze combinatie
De opzet riep de gecombineerde respons op en onderzocht de bepalende factoren ervan; er waren geen afzonderlijke vergelijkingsarmen met individuele middelen om een zuivere combinatie-versus-monotherapie-multiplier op te leveren
Leeftijd en abdominaal-visceraal vet correleerden negatief met synergie, terwijl IGF-1 en IGFBP-3 positief correleerden

Het synergieconcept is dus goed onderbouwd in GHRH-plus-GHRP-onderzoek, maar een specifieke numerieke multiplier voor de combinatie CJC-1295/Ipamorelin kan niet uit deze gegevens worden afgeleid. De overdraagbaarheid berust op gedeelde receptorfarmacologie, niet op een studie naar dit product.

DAC of geen DAC: wat is relevant voor onderzoek?

De keuze van de CJC-1295-variant heeft directe gevolgen voor de onderzoeksopzet:

Parameter	CJC-1295 met DAC	CJC-1295 zonder DAC (Mod GRF 1-29)
Halfwaardetijd	6-8 dagen (Teichman et al.)	Veel korter (geen albumine-linker)
Duur van blootstelling	Dagen per toediening	Kort per toediening
Reden voor de opzet	Aanhoudende GH-stimulatie	Signaal dichter bij het eigen pulsatiele patroon van het lichaam

Halfwaardetijd

CJC-1295 met DAC: 6-8 dagen (Teichman et al.)
CJC-1295 zonder DAC (Mod GRF 1-29): Veel korter (geen albumine-linker)

Duur van blootstelling

CJC-1295 met DAC: Dagen per toediening
CJC-1295 zonder DAC (Mod GRF 1-29): Kort per toediening

Reden voor de opzet

CJC-1295 met DAC: Aanhoudende GH-stimulatie
CJC-1295 zonder DAC (Mod GRF 1-29): Signaal dichter bij het eigen pulsatiele patroon van het lichaam

Een veelvoorkomende aanname is dat de DAC-vorm GH afvlakt tot een constante, niet-fysiologische verhoging. De directe humane gegevens maken dat beeld genuanceerder: Ionescu en Frohman (2006) rapporteerden dat onder continue CJC-1295-DAC-stimulatie de gemiddelde en dal-GH-waarden stegen, maar dat de pulsfrequentie en -grootte van de GH-secretie behouden bleven, waarbij de endogene somatostatineregulatie kennelijk nog functioneel was. Met andere woorden, de DAC-vorm verhoogt de basale GH-spiegel terwijl de pulsatiliteit behouden blijft, in plaats van deze simpelweg op te heffen. De no-DAC-vorm wordt vooral gekozen vanwege de kortere werkingsduur, niet omdat een direct vergelijkende humane studie heeft aangetoond dat deze een fysiologischer profiel oplevert dan DAC.

Veiligheidsprofiel

CJC-1295

De studie van Teichman et al. (2006) onderzocht de DAC-vorm van CJC-1295 en rapporteerde geen ernstige bijwerkingen binnen de onderzochte dosisbereiken, waarbij de stof werd omschreven als veilig en relatief goed verdragen bij 30-60 mcg/kg. De meest gemelde bijwerkingen waren reacties op de injectieplaats, met daarnaast hoofdpijn, diarree, blozen en af en toe voorbijgaande milde hypotensie, vooral bij de hogere onderzochte doses. Dit veiligheidsresultaat geldt voor het DAC-molecuul in een korte studie; het vormt geen veiligheidsprofiel voor de hier geleverde no-DAC-vorm, waarvoor geen gelijkwaardige humane studie bestaat.

Ipamorelin

Ipamorelin wordt in de literatuur over het algemeen omschreven als goed verdragen. Het onderscheidende preklinische kenmerk is selectiviteit: in de dierstudies van Raun et al. (1998) stimuleerde het GH zonder cortisol of prolactine significant te verhogen, in tegenstelling tot oudere GHRP's. Er bestaat geen specifieke langetermijn-veiligheidsstudie bij mensen naar Ipamorelin, dus elke karakterisering van de verdraagbaarheid is afgeleid van korte studies en preklinisch werk in plaats van grote gecontroleerde gegevens.

Beperkte langetermijngegevens

Langetermijn-veiligheidsgegevens voor beide peptiden zijn beperkt. De beschikbare klinische studies hadden een korte duur (28-49 dagen voor CJC-1295). Noch CJC-1295 noch Ipamorelin heeft een EU-handelsvergunning als geneesmiddel.

Samenvatting van het onderzoek

De CJC-1295/Ipamorelin-combinatie maakt gebruik van de complementaire receptorfarmacologie van de GHRH- en GHRP-signaalroutes. De gegevens ondersteunen de volgende kernpunten:

CJC-1295 met DAC verlengde de activering van de GHRH-receptor en verhoogde GH en IGF-1 op dosisafhankelijke wijze in een klinische studie (Teichman et al., 2006); de hier geleverde no-DAC-vorm werkt via dezelfde receptor maar is niet getest in een gelijkwaardige studie
In dierstudies vertoonde Ipamorelin een hoge GHRP-selectiviteit met minimale invloed op cortisol en prolactine (Raun et al., 1998); gelijkwaardige humane gegevens over endocriene selectiviteit zijn beperkt
De combinatie van GHRH en GHRP is een goed bestudeerde synergie op klasseniveau, maar het onderliggende onderzoek (Veldhuis en Bowers, 2009) gebruikte GHRH plus GHRP-2, niet CJC-1295, Ipamorelin of deze combinatie, en rapporteerde geen combinatie-versus-monotherapie-multiplier
De Teichman-studie evalueerde CJC-1295 DAC en Raun leverde preklinische selectiviteitsgegevens over Ipamorelin; geen gelijkwaardige veiligheidsstudie heeft een veiligheidsprofiel vastgesteld voor de hier geleverde no-DAC-combinatie

Onderzoek op dit gebied blijft actief, maar langetermijngegevens en grote gerandomiseerde studies naar precies deze combinatie ontbreken. De geciteerde publicaties beschrijven de afzonderlijke peptiden en de algemene receptorfarmacologie, niet deze specifieke combinatie.

Veelgestelde vragen

Bestel CJC-1295/Ipamorelin