Dosisopbouw van retatrutide in klinische trials: wat werd gemeten

Retatrutide (LY-3437943) is een experimentele, eenmaal wekelijks toegediende triple-hormoonreceptoragonist die de GLP-1-, GIP- en glucagonreceptoren activeert. Gepubliceerde klinische data beschrijven een gestructureerde dosisescalatiebenadering die bij de start van de behandeling wordt gebruikt. Dit artikel vat de dosering en farmacokinetische punten samen uit de gepubliceerde retatrutide-onderzoeken, inclusief het eerste peer-reviewed fase 3-onderzoek (PMID 42250575, NCT06354660), en vergelijkt deze met de goedgekeurde escalatieschema's voor semaglutide en tirzepatide.

Farmacokinetiek van retatrutide

Gepubliceerde fase 1- en fase 2-studies ondersteunen eenmaal wekelijkse subcutane toediening. Specifieke farmacokinetische schattingen zoals de halfwaardetijd en dosisproportionaliteit komen uit de vroege multiple-ascending-dose-studie, niet uit het obesitas-fase-2-artikel.

De halfwaardetijd van ongeveer 6 dagen is consistent met een wekelijks schema. In de escalatiearmen van de obesitas-fase-2-trial werd de dosis in de eerste maanden van de behandeling stapsgewijs verhoogd naar de toegewezen streefdosis; die trial moet worden aangehaald voor het ontwerp ervan, en niet als primaire bron voor de farmacokinetische schattingen hierboven.

Dosisescalatie in de gepubliceerde trials

De gerandomiseerde fase-2-obesitastrial (Jastreboff AM et al., N Engl J Med 2023, PMID 37366315, geregistreerd als NCT04881760) randomiseerde deelnemers naar streefdoses van 1 mg, 4 mg, 8 mg of 12 mg eenmaal per week subcutaan, bereikt hetzij direct hetzij door stapsgewijze escalatie vanaf een lagere startdosis gedurende de eerste maanden van de behandelperiode van 48 weken; het eigen resultatenverslag van het register vermeldt dat dosisescalatie ter verbetering van de gastro-intestinale verdraagbaarheid in bepaalde behandelgroepen tot week 12 plaatsvond (NCT04881760). Het register legt de individuele escalatievolgordes per arm vast; dit artikel geeft die niet weer. Dit zijn gerandomiseerde studiearmen, geen toepassingsprotocol.

Dit escalatieontwerp werd gebruikt in een klinische trialomgeving. In het fase-2-rapport waren gastro-intestinale bijwerkingen dosisgerelateerd en werden ze deels verminderd door een lagere startdosis.

Streefdoses en startdoses in de fase-2-trial

De armen verschilden in streefdosis en in startdosis: de streefdosis van 4 mg werd hetzij direct hetzij vanaf een start van 2 mg bereikt, de streefdosis van 8 mg vanaf een start van 2 mg of van 4 mg, en de streefdosis van 12 mg vanaf een start van 2 mg (NCT04881760, PMID 37366315). Dat ontwerp scheidt het effect van de streefdosis tot op zekere hoogte van het effect van de startdosis, wat de basis vormt voor de hieronder beschreven bevinding over verdraagbaarheid. De stapsvolgordes en hun timing maken deel uit van de trialregistratie en worden hier niet weergegeven; ze beschrijven gerandomiseerde studiearmen, geen toepassingsprotocol.

Startdosis en verdraagbaarheid

De gepubliceerde retatrutide-studies gebruiken, net als de goedgekeurde bijsluiters van semaglutide en tirzepatide, een geleidelijke escalatie in plaats van directe blootstelling aan de volledige dosis. Verdraagbaarheid is de aangegeven reden. Wees precies over wat de data hier daadwerkelijk laten zien: de fase-2-publicatie rapporteert dat gastro-intestinale voorvallen dosisgerelateerd waren en "gedeeltelijk verminderd door een lagere startdosis" (PMID 37366315). De trial vergeleek geen escalatiesnelheden met elkaar, dus het onafhankelijke effect van de escalatiesnelheid is daar niet getest; een fase-3b-trial van drie verschillende retatrutide-dosisescalatieschema's bij naar schatting 600 deelnemers zonder type 2-diabetes is geregistreerd, actief en niet wervend, zonder geplaatste resultaten en zonder geïdentificeerde publicatie (NCT07357415; ClinicalTrials.gov, zoekopdracht retatrutide, 2026-09-18; PubMed-zoekopdracht NCT07357415 OR (retatrutide AND „TRIUMPH-9”), 2026-09-18).

Gastro-intestinale verdraagbaarheid

In de fase-2-trial waren de meest gemelde bijwerkingen gastro-intestinaal, waaronder:

• misselijkheid
• diarree
• braken
• obstipatie

In het gepubliceerde fase-2-abstract werden deze voorvallen beschreven als dosisgerelateerd, meestal mild tot matig, en gedeeltelijk verminderd door een lagere startdosis. Dit artikel herhaalt geen exacte percentages, omdat die cijfers afhankelijk zijn van de analysepopulatie, de dosisarm en het tijdvenster dat in de brontekst wordt gebruikt.

Mechanistische context

Retatrutide activeert drie metabole signaalroutes, één meer dan tirzepatide en twee meer dan semaglutide. Dat is een mechanistisch verschil en het zegt op zichzelf niets over verdraagbaarheid. Wat wel gedocumenteerd is, is simpelweg het ontwerp: de fase-2-trial gebruikte geleidelijke optitratie in plaats van directe blootstelling aan de hoogste dosis.

De vermeende glucagondrempel: wat de dosis-respons- en eetlustgegevens laten zien

Twee beweringen doen de ronde over een vermeende drempeldosis: dat de werking van retatrutide op de glucagonreceptor pas boven een bepaalde wekelijkse dosis wordt geactiveerd, waardoor lagere doses alleen op GLP-1 en GIP zouden werken, en dat de eetlustremming boven die dosis afneemt. Geen van beide wordt door de gepubliceerde gegevens gestaafd.

In vitro vertoont het molecuul "een evenwichtige GCGR- en GLP-1R-activiteit, maar meer GIPR-activiteit" (Coskun T et al., Cell Metab 2022, PMID 35985340). Dat is relatieve potentie, geen aan-uitpunt. De bevinding over lichaamsgewicht uit hetzelfde artikel, "versterkt door de toevoeging van GCGR-gemedieerde verhogingen van het energieverbruik aan de door GIPR en GLP-1R aangedreven vermindering van de calorie-inname", is afkomstig van obese muizen. Per 2026-09-18 heeft geen afgerond onderzoek een dosis in milligram gerapporteerd waarbij de glucagonreceptoractiviteit van deze experimentele verbinding begint (PubMed-zoekopdrachten: 'retatrutide AND (threshold OR receptor occupancy)' en '(retatrutide OR LY3437943) AND threshold[tiab]', die beide alleen PMID 42649514 opleveren; ClinicalTrials.gov-zoekopdracht: 'retatrutide AND glucagon AND threshold', geen onderzoeken).

Het getal 4 mg past beter bij het doseringsschema dan bij de biologie. In het fase 2-onderzoek naar diabetes type 2 werd gerandomiseerd naar onderhoudsdoses van 0,5 mg, 4 mg, 8 mg en 12 mg (Rosenstock J et al., Lancet 2023, PMID 37385280, NCT04867785), dus er ligt niets tussen 0,5 mg en 4 mg. In die populatie nam het lichaamsgewicht na 36 weken dosisafhankelijk af met 3,19 procent bij 0,5 mg, 7,92 procent en 10,37 procent in de twee groepen met 4 mg, 16,81 procent en 16,34 procent in de twee groepen met 8 mg en 16,94 procent bij 12 mg, tegenover 3,00 procent met placebo. Alleen bij 4 mg en hoger waren die afnamen significant groter dan met placebo. De substudie naar lichaamssamenstelling rapporteerde in week 36 een procentuele afname ten opzichte van de uitgangswaarde van de totale vetmassa van 4,9 procent bij 0,5 mg, 15,2 procent bij de samengevoegde groepen met 4 mg, 26,1 procent bij de samengevoegde groepen met 8 mg en 23,2 procent bij 12 mg, tegenover 4,5 procent met placebo (Coskun T et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2025, PMID 40609566).

Onder 4 mg zijn de uitkomsten niet blanco. De substudie naar levervet van het fase 2-obesitasonderzoek (NCT04881760) rapporteerde na 24 weken een gemiddelde relatieve verandering in levervet van -42,9 procent bij 1 mg tegenover +0,3 procent met placebo, voor alle doses P<0,001 versus placebo (Sanyal AJ et al., Nat Med 2024, PMID 38858523). Dat artikel bracht die afnamen in verband met lichaamsgewicht, buikvet en metabole maten, niet met een benoemde receptor.

De bewering over eetlust houdt evenmin stand. In het fase 2-obesitasonderzoek namen de scores voor ervaren honger en ontremming in elke retatrutide-dosisgroep in week 24 en 48 significant sterker af dan met placebo, p < 0,01 voor alle vergelijkingen, en leken de afnamen "over het algemeen dosisafhankelijk, met name voor ontremming" (Kanu C et al., Diabetes Obes Metab 2025, PMID 40735804). Vooraf gespecificeerde verkennende analyses bij 275 volwassenen met diabetes type 2 rapporteerden in week 24 en 36 bij 8 mg en 12 mg grotere verbeteringen ten opzichte van placebo in de schalen Ervaren Honger en Ontremming van de Eating Inventory (Kanu C et al., Diabetes Obes Metab 2025, PMID 40916752). Beide zijn groepsgemiddelden, geen individuele trajecten.

Per 2026-09-18 heeft geen afgerond onderzoek gegevens bij mensen gerapporteerd waarin de component calorie-inname van de component energieverbruik wordt gescheiden (PubMed-zoekopdracht: 'retatrutide AND ("energy expenditure" OR "indirect calorimetry" OR "resting metabolic rate")', 8 resultaten; ClinicalTrials.gov-zoekopdracht: 'retatrutide AND energy expenditure', 1 onderzoek). Dat onderzoek, NCT06313528, is een fase 1-onderzoek met 85 deelnemers, afgerond op 26 augustus 2025, met calorie-inname als primaire en 24-uursenergieverbruik als secundaire uitkomst, zonder geplaatste resultaten.

Retatrutide blijft experimenteel. In het fase 2-obesitasonderzoek werden deelnemers gerandomiseerd naar een vaste doeldosis in plaats van getitreerd op effect (NCT04881760), titratie gestuurd door de eetlustrespons was in die trial geen gerandomiseerde vergelijking. De gepubliceerde gegevens geven geen antwoord op die vraag.

Eetlust rond de stappen van de dosisverhoging: wat werd gemeten en wanneer

In het fase 2-onderzoek naar obesitas "vulden deelnemers de Eetvragenlijst met 51 items in bij aanvang, in week 24 en 48", zodat beide metingen tijdens de behandeling plaatsvonden nadat de dosisverhoging was voltooid; de scores voor ervaren honger en ontremming daalden bij beide bezoeken in alle retatrutide-dosisgroepen sterker dan bij placebo (p < 0,01 voor alle vergelijkingen); de auteurs merken op dat "de vertraging in het behandelingseffect voor de groep met 12 mg mogelijk het gevolg was van de lange dosistitratie" (PMID 40735804). In het fase 2-onderzoek naar diabetes type 2 werden de scores op de visueel-analoge schaal voor eetlust bij 275 volwassenen na 24 en 36 weken verkregen; retatrutide in een dosis van 4 mg of hoger leidde in week 24 tot sterkere dalingen ten opzichte van de uitgangswaarde in algehele eetlust, honger en verwachte voedselconsumptie dan placebo (alle p <0,05), in een vooraf gespecificeerde exploratieve analyse (PMID 40916752). Beide zijn groepsgemiddelden op vaste bezoeken, geen vergelijkingen binnen één persoon tussen stappen.

Per 2026-09-18 heeft geen enkel afgerond onderzoek eetlust- of hongerscores gerapporteerd die vóór en na een afzonderlijke stap in de dosisverhoging van retatrutide zijn gemeten (PubMed-zoekopdracht: retatrutide AND (appetite OR hunger) AND ("dose escalation" OR titration), 0 resultaten; ClinicalTrials.gov-zoekopdracht: retatrutide, 34 geregistreerde onderzoeken, uitkomstmaten gescreend op termen voor eetlust, honger, eten en voedselinname). NCT06313528 vermeldt een eetlusteindpunt in een fase 1-onderzoek naar calorie-inname en energieverbruik bij 85 deelnemers met caloriebeperking, afgerond op 26 augustus 2025, zonder gepubliceerde resultaten.

Er zijn twee verwante bevindingen gedocumenteerd, geen van beide een meting rond een ophoogstap:

• Energietekort: bij 50 patiënten met overgewicht of obesitas die zonder geneesmiddel een zeer energiearm dieet van 10 weken volgden, bedroeg het gemiddelde gewichtsverlies 13,5 kg (SE 0,5), nam de subjectieve eetlust na 10 weken toe (P<0,001) en verschilde de honger na 62 weken van de uitgangswaarde (PMID 22029981); ons artikel over gewichtstoename na stoppen behandelt deze tegenregulatie.
• Glucagonreceptorcomponent: bij muizen met obesitas werd het gewichtsverlies "versterkt door toevoeging van GCGR-gemedieerde toenames in energieverbruik aan de door GIPR en GLP-1R aangestuurde vermindering van de calorie-inname" (PMID 35985340), preklinisch, geen menselijke meting van een stap omhoog.

Het gepubliceerde bewijs meldt geen gebruik van eetlustscores als criterium voor dosisverhoging; de volgorde werd per onderzoeksarm vastgelegd (NCT04881760).

Goedgekeurde bijsluiters versus trialregime: semaglutide, tirzepatide, retatrutide

De goedgekeurde producten semaglutide en tirzepatide hebben elk hun eigen schema volgens de bijsluiter, gedocumenteerd in hun productinformatie. Het gepubliceerde schema van retatrutide komt nu uit de hierboven beschreven fase-2-studiearmen, uit de beschrijving door de sponsor van de eerste peer-reviewed fase-3-trial (persbericht, 19 maart 2026; PMID 42250575, NCT06354660) en uit een peer-reviewed fase-2b-publicatie over de onderzoeksopzet die het schema volledig weergeeft (PMID 41160422, NCT05936151), en de stof blijft experimenteel; beide soorten bronnen moeten afzonderlijk worden aangehaald en op hun eigen merites worden gelezen.

Deze paragraaf vergelijkt uitsluitend de twee soorten bronnen, niet de werkzaamheid. Retatrutide blijft bovendien experimenteel. De sponsor stelt dat retatrutide een experimentele molecule is die wettelijk niet mag worden verkocht of op de markt gebracht voor gebruik bij mensen, en dat het wettelijk alleen beschikbaar is voor deelnemers aan de klinische trials van de sponsor (persberichten, 23 juli 2026 en 15 september 2026).

Wat er in het dossier is veranderd tot september 2026

De schema's hieronder zijn studiearmen van de aangehaalde trials, geen toepassingsprotocol.

Veertien fase 3-studies, geen enkele met geplaatste resultaten, en wat hun armen zeggen over dosisopbouw

Een zoekopdracht op ClinicalTrials.gov naar retatrutide op 2026-09-18 leverde 34 geregistreerde studies op, waarvan 14 fase 3, en alle 14 hebben geen geplaatste resultaten. Elke fase 3-arm is eenmaal per week subcutaan, en geen enkel fase 3-registratiedossier noemt een milligramwaarde; de armen luiden Dose 1, 2 of 3, of Dose Escalation 1, 2 of 3, dus milligramcijfers voor die trials komen uit sponsorberichten of gepubliceerde papers (NCT05929066, NCT05929079).

TRIUMPH-9 vergelijkt drie dosisopbouwschema's van retatrutide bij naar schatting 600 deelnemers zonder type 2-diabetes, zonder placebo-arm en met een primair eindpunt in week 104; het register vermeldt niet wat de drie schema's zijn, en de trial is actief, niet-rekruterend, zonder geplaatste resultaten (NCT07357415). TRIUMPH-6 beschrijft een inloop van 80 weken op één retatrutidedosis, daarna een gerandomiseerde fase van 36 weken waarin naar schatting 643 deelnemers op die dosis blijven, naar een tweede dosis gaan, of overstappen op placebo (NCT06859268, geen geplaatste resultaten). TRIUMPH-Outcomes beschrijft opgebouwde doses retatrutide, subcutaan toegediend tot een maximaal verdraagbare dosis gedurende ongeveer 248 weken (NCT06383390, 10.000 geschat, geen geplaatste resultaten; ClinicalTrials.gov, query retatrutide, 2026-09-18).

Het eerste peerreviewed fase 3-schema, en het eerste peerreviewed opbouwinterval

TRANSCEND-T2D-1 randomiseerde 537 volwassenen met type 2-diabetes naar retatrutide 4 mg, 9 mg of 12 mg of placebo, eenmaal per week subcutaan gedurende 40 weken; stopzettingen vanwege bijwerkingen waren 2 tot 5 procent bij retatrutide en 0 procent bij placebo (PMID 42250575, NCT06354660). De samenvatting van het paper vermeldt het opbouwschema niet. De eigen beschrijving van de sponsor van het schema van 40 weken eenmaal per week subcutaan bij 537 volwassenen met type 2-diabetes (NCT06354660) laat het beginnen bij 2 mg eenmaal per week met een stap elke vier weken tot de gerandomiseerde streefdosis, en beschrijft gastro-intestinale voorvallen als „vooral opgetreden tijdens de dosisopbouw" (persbericht, 19 maart 2026, niet peerreviewed).

Het TRIUMPH-ontwerppaper meldt een vast, geblindeerd dosisopbouwregime, met 16 weken opbouw en daarna 64 weken onderhoud in de trials van 80 weken (PMID 41090431). Een fase 2b-ontwerppaper bij 146 volwassenen met chronische nierschade, gedurende 24 weken eenmaal per week subcutane behandeling, meldt dat retatrutide werd gestart op 2 mg eenmaal per week en dat de dosis elke vier weken werd verhoogd tot de randomisatiedosis was bereikt, waarbij lagere doses waren toegestaan als de hoogste dosis niet werd verdragen; het bevat geen uitkomstresultaten (PMID 41160422, NCT05936151).

Wat de aankondigingen van juli 2026 toevoegden, in gerapporteerde vorm

De topline van de sponsor van 23 juli 2026, niet peerreviewed, beschrijft TRIUMPH-2 als 1.152 deelnemers met type 2-diabetes en obesitas, gerandomiseerd naar retatrutide 4 mg, 9 mg of 12 mg of placebo eenmaal per week subcutaan gedurende 80 weken, en TRIUMPH-3 als 1.949 deelnemers met ernstige obesitas en vastgestelde hart- en vaatziekte, gerandomiseerd naar retatrutide 9 mg, 12 mg of placebo via dezelfde toedieningsweg en duur (persbericht, 23 juli 2026, NCT05929079, NCT05882045). Het beschrijft beide schema's, bij die 1.152 en 1.949 deelnemers die eenmaal per week subcutaan werden behandeld gedurende 80 weken, als beginnend bij 2 mg eenmaal per week met een stap elke vier weken tot de gerandomiseerde streefdosis, en meldt stopzettingen vanwege bijwerkingen van 3,8 tot 11,6 procent in de retatrutide-armen van TRIUMPH-2 tegenover 4,9 procent op placebo, en van 9,8 en 13,5 procent bij 9 mg en 12 mg tegenover 4,8 procent op placebo in TRIUMPH-3 (persbericht, 23 juli 2026; NCT05929079, NCT05882045).

Het resultatendossier van de fase 2-obesitastrial, bij 338 gerandomiseerde deelnemers toegewezen aan behandeling eenmaal per week subcutaan gedurende 48 weken, vermeldt dat dosisopbouw om de gastro-intestinale verdraagbaarheid te verbeteren in bepaalde behandelgroepen tot week 12 plaatsvond (NCT04881760).

Wat het dossier nog steeds niet bevat

PubMed-zoekopdrachten (retatrutide OR LY3437943) AND ("exposure-response" OR "population pharmacokinetic" OR "popPK"), retatrutide AND (escalation speed OR slower escalation OR faster escalation), NCT07357415 OR (retatrutide AND "TRIUMPH-9"), en NCT06859268 OR (retatrutide AND "TRIUMPH-6") leverden op 2026-09-18 elk 0 records op; de participant-flowmodule van de fase 2-obesitastrial registreert staken van de hele studie per arm, niet staken tijdens de dosisopbouw (NCT04881760).

Reikwijdte van het gepubliceerde bewijs

De hier aangehaalde gepubliceerde retatrutide-bronnen onderbouwen twee beperkte, voor dosering relevante punten:

• gepubliceerde klinische studies gebruikten eenmaal wekelijkse subcutane toediening
• de fase-2-obesitastrial en de fase-3-trials gebruikten stapsgewijze escalatie naar de toegewezen streefdosis, die het designpaper van het programma beschrijft als een vast escalatieregime waarbij deelnemers en studiemedewerkers geblindeerd waren (PMID 41090431)

Bredere operationele details horen afkomstig te zijn uit studiespecifieke documenten, materiaal van de fabrikant en institutionele procedures, en niet uit afleidingen op basis van de gepubliceerde trialartikelen alleen.

Conclusie

Het gepubliceerde bewijs voor retatrutide ondersteunt een eenmaal wekelijkse, stapsgewijze escalatiebenadering in klinisch onderzoek: de fase-2-armen van de obesitastrial, eenmaal wekelijks subcutaan behandeld gedurende 48 weken, bereikten hun gerandomiseerde streefdoses van 1 tot 12 mg, hetzij direct hetzij door stapsgewijze escalatie vanaf een lagere startdosis (studiearmen, NCT04881760), en de eerste peer-reviewed fase-3-trial randomiseerde 537 volwassenen met type 2-diabetes naar 4 mg, 9 mg of 12 mg of placebo eenmaal wekelijks subcutaan gedurende 40 weken (PMID 42250575, NCT06354660). De beschikbare bronnen ondersteunen ook voorzichtige formulering: retatrutide blijft experimenteel.

Voor schemavergelijkingen binnen het incretineveld moeten goedgekeurde productbijsluiters en experimentele trialregimes afzonderlijk worden aangehaald en op hun eigen merites worden geïnterpreteerd.

---

Dit artikel is uitsluitend bedoeld voor informatieve doeleinden binnen wetenschappelijk onderzoek. Het biedt geen medisch advies en beschrijft geen goedgekeurd voorschrijfprotocol.

Veelgestelde vragen

Referenties

1. Urva S, et al. LY3437943, a novel triple GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist in people with type 2 diabetes: a phase 1b, multicentre, double-blind, placebo-controlled, randomised, multiple-ascending dose trial. Lancet. 2022;400(10366):1869-1881. PMID 36354040.
2. Jastreboff AM, et al. Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity - A Phase 2 Trial. N Engl J Med. 2023;389(6):514-526. PMID 37366315. ClinicalTrials.gov NCT04881760.
3. Eli Lilly and Company. What to know about retatrutide.
4. U.S. FDA. Wegovy prescribing information.
5. U.S. FDA. Zepbound prescribing information.
6. Coskun T, et al. LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss: From discovery to clinical proof of concept. Cell Metab. 2022;34(9):1234-1247.e9. PMID 35985340.
7. Rosenstock J, et al. Retatrutide, a GIP, GLP-1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double-blind, placebo and active-controlled, parallel-group, phase 2 trial conducted in the USA. Lancet. 2023;402(10401):529-544. PMID 37385280.
8. Coskun T, et al. Effects of retatrutide on body composition in people with type 2 diabetes: a substudy of a phase 2, double-blind, parallel-group, placebo-controlled, randomised trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(8):674-684. PMID 40609566.
9. Kanu C, et al. Association between patient-reported eating behaviours and weight change: Secondary analyses of a randomized, double-blind trial comparing retatrutide and placebo in people with obesity or overweight. Diabetes Obes Metab. 2025;27(10):6088-6091. PMID 40735804.
10. Kanu C, et al. Appetite, eating attitudes, and eating behaviours during treatment with retatrutide in adults with type 2 diabetes: Results of a phase 2 study. Diabetes Obes Metab. 2025;27(12):6988-6998. PMID 40916752.
11. ClinicalTrials.gov. NCT06313528: A Randomized, Double-Blind, Phase 1 Study to Investigate the Effect of LY3437943 Versus Placebo on Calorie Intake and Energy Expenditure in Participants With Obesity Under Calorie Restriction.
12. Bajaj HS, et al. Efficacy and safety of retatrutide, a GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist, in people with type 2 diabetes and inadequate glycaemic control with diet and exercise (TRANSCEND-T2D-1): a double-blind, randomised, phase 3 trial. Lancet. 2026;407(10546):2402-2413. PMID 42250575. ClinicalTrials.gov NCT06354660.
13. Heerspink HJL, et al. Rationale, design and baseline characteristics of the TRANSCEND-CKD trial of retatrutide in patients with chronic kidney disease. Nephrol Dial Transplant. 2026. PMID 41160422. ClinicalTrials.gov NCT05936151.