Co wykazały TRIUMPH-2 i TRIUMPH-3?

23 lipca 2026 Eli Lilly ogłosiło wyniki topline obu badań. W TRIUMPH-2 średnia utrata masy ciała w 80. tygodniu wyniosła 12,7%, 19,1% i 20,8% przy retatrutide 4, 9 i 12 mg wobec 4,0% w grupie placebo, przy redukcji HbA1c sięgającej do 1,6%. W TRIUMPH-3 wyniosła ona 21,6% i 22,6% przy 9 i 12 mg wobec 3,2% w grupie placebo.

Kto wziął udział w TRIUMPH-3?

1,949 dorosłych z ciężką otyłością, definiowaną jako BMI co najmniej 35, oraz rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, z cukrzycą typu 2 lub bez niej. Zostali oni losowo przydzieleni w stosunku 1:1:2 do retatrutide 9 mg, 12 mg lub placebo na 80 tygodni. Średnia masa ciała na początku badania wynosiła 111,4 kg, a BMI 40,4.

Dlaczego te procenty są niższe niż 28,3% z TRIUMPH-1?

Ponieważ populacje się różnią. TRIUMPH-2 badało osoby z cukrzycą typu 2, które konsekwentnie tracą mniej masy ciała przy związkach z grupy inkretynowej w całej tej klasie leków, a TRIUMPH-3 badało osoby z ciężką otyłością i rozpoznaną chorobą serca. TRIUMPH-1 badało szeroką populację z otyłością bez cukrzycy. Procenty z różnych populacji nie są bezpośrednio porównywalne.

Czy TRIUMPH-3 wykazało, że retatrutide zmniejsza liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych?

Nie. Zdarzenia w obu ramionach występowały rzadziej, niż zakładano w badaniu, więc analiza miała zbyt małą moc statystyczną. Pięcioskładnikowy punkt końcowy MACE dał współczynnik ryzyka 0,82 przy 95% przedziale ufności od 0,55 do 1,22 (44 zdarzenia w grupie retatrutide wobec 52 w grupie placebo), a trzyskładnikowy punkt końcowy dał 1,12 z przedziałem od 0,64 do 1,96 (27 wobec 23 zdarzeń). Oba przedziały obejmują 1,0, więc nie wykazano ani korzyści, ani szkody.

Jakie były najczęstsze działania niepożądane?

Dominowały działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, zależne od dawki. W TRIUMPH-2 biegunka wystąpiła u 27,4 do 33,6% wobec 13,2% w grupie placebo, nudności u 13,7 do 28,0% wobec 8,0%, a wymioty u 5,5%, 10,2% i 15,7% przy dawkach 4, 9 i 12 mg wobec 4,2% w grupie placebo. W TRIUMPH-3 biegunka wystąpiła u 24,4 do 30,1% wobec 8,7%, a nudności u 21,7 do 22,4% wobec 5,8%; hiperglikemia również znalazła się tam wśród najczęstszych zdarzeń, na poziomie 3,9% i 3,1% przy 9 i 12 mg wobec 13,4% w grupie placebo, jako jedyne wymienione zdarzenie występujące częściej w grupie placebo niż przy retatrutide. Wymioty nie zostały wymienione wśród najczęstszych zdarzeń w TRIUMPH-3, a hiperglikemia nie została wymieniona w TRIUMPH-2.

Ilu uczestników przerwało leczenie z powodu działań niepożądanych?

W TRIUMPH-2: 3,8% (4 mg), 11,6% (9 mg) i 7,7% (12 mg) wobec 4,9% w grupie placebo. W TRIUMPH-3: 9,8% (9 mg) i 13,5% (12 mg) wobec 4,8% w grupie placebo. Wzorzec z TRIUMPH-2 zwraca uwagę, ponieważ z ramienia 9 mg zrezygnowało więcej uczestników niż z ramienia 12 mg, czego komunikat topline nie wyjaśnia.

Czym jest dyzestezja i jak często występowała?

Dyzestezja to zmienione lub nieprzyjemne odczucie skórne. Wystąpiła u 4,5%, 5,6% i 7,3% uczestników przy dawkach 4, 9 i 12 mg w TRIUMPH-2 wobec 0,7% w grupie placebo, oraz u 6,4% przy obu dawkach w TRIUMPH-3 wobec 1,3% w grupie placebo. To działanie niepożądane, które w tym programie najwyraźniej odróżnia się od placebo.

Czy istnieje sygnał zakażeń dróg moczowych związany z retatrutide?

To kwestia nierozstrzygnięta. TRIUMPH-1 zgłosiło 7,5%, 8,8% i 8,4% wobec 5,3% w grupie placebo, TRIUMPH-2 zgłosiło 3,8%, 6,3% i 8,0% wobec odsetka placebo 6,6%, więc dwie niższe dawki wypadły poniżej placebo, a TRIUMPH-3 zgłosiło 6,1% i 7,0% wobec 5,3%. Sygnał, który odróżnia się od placebo w jednym badaniu, a w innym się z nim pokrywa, nie jest ustalonym faktem. List klinicystów na ten temat ukazał się w European Journal of Internal Medicine 23 lipca 2026 (PMID 42493254), ale jest on dostępny wyłącznie odpłatnie i nie ma abstraktu, dlatego nie streszczamy jego argumentacji.

Kiedy retatrutide mógłby zostać zatwierdzony?

Lilly podaje, że kończy przygotowywanie dokumentacji Chemistry, Manufacturing and Controls i planuje złożenie wniosku Biologics License Application w USA w I kwartale 2027. Złożenie wniosku to początek procesu oceny, a nie zatwierdzenie, a każdy proces europejski przebiegałby osobno i później, za pośrednictwem EMA. Retatrutide obecnie nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu nigdzie.

Czym retatrutide różni się od tirzepatide i semaglutide?

Semaglutide działa na receptor GLP-1, tirzepatide na GLP-1 i GIP, a retatrutide dodaje trzeci cel, receptor glukagonu, który zwiększa wydatek energetyczny, zamiast jedynie zmniejszać apetyt. To trzecie działanie stanowi zwykłe mechanistyczne wyjaśnienie większych zmian masy ciała obserwowanych w jego badaniach.

Czego dotyczyło sześć australijskich przypadków uszkodzenia wątroby?

19 czerwca 2026 Departament Zdrowia stanu Wiktoria zgłosił sześć przypadków ostrego uszkodzenia wątroby w stanie Wiktoria od stycznia 2026 roku u osób, które stosowały niedopuszczony do obrotu produkt oznaczony jako Retatrutide, kupiony online, za pośrednictwem znajomych i przez konta w mediach społecznościowych. Alert stwierdza, że mogą się do tego przyczyniać dodatkowe zanieczyszczenia, że analiza produktu była w toku, oraz że podobne przypadki mogły zostać zgłoszone także w innych jurysdykcjach Australii. Żaden organ regulacyjny nie opublikował potwierdzonego związku przyczynowego z samą cząsteczką retatrutide.

Jak można zweryfikować tożsamość i czystość peptydu badawczego?

Poprzez certyfikat analizy dla konkretnej partii, wystawiony przez niezależne laboratorium, który podaje tożsamość substancji, jej czystość i zmierzoną ilość w fiolce, i który można zweryfikować względem własnej dokumentacji laboratorium wystawiającego. Raporty laboratoryjne naszych dostawców są publikowane dla każdej partii na naszej stronie CoA, a nasz przewodnik po weryfikacji dostawców wyjaśnia, jak taki raport czytać.

Czy retatrutide jest zatwierdzony lub sprzedawany jako lek na odchudzanie?

Nie. Retatrutide to cząsteczka badawcza, której nie wolno legalnie sprzedawać ani wprowadzać do obrotu do zastosowania u ludzi. Ten artykuł opisuje wyłącznie dane z badań. Dostarczamy go jako związek badawczy, nieprzeznaczony do spożycia przez ludzi, i nie podajemy żadnych zaleceń dotyczących dawkowania ani stosowania.

Retatrutide TRIUMPH-2 i TRIUMPH-3: 20,8 % i 22,6 % utraty masy ciała oraz liczby stojące za nagłówkiem (lipiec 2026)

Q: Kto wziął udział w TRIUMPH-2?

1,152 dorosłych z cukrzycą typu 2 i otyłością lub nadwagą, losowo przydzielonych w stosunku 1:1:1:1 do retatrutide 4 mg, 9 mg, 12 mg lub placebo na 80 tygodni. Średnia masa ciała na początku badania wynosiła 106,4 kg, BMI 38,2, a HbA1c 7,7%.

Q: Jakie czynniki ryzyka sercowo-naczyniowego zmieniły się w TRIUMPH-3?

Przy najwyższej dawce Lilly zgłosiło średnie redukcje o 37,0% w zakresie trójglicerydów, 16,5% w zakresie cholesterolu nie-HDL, 9,3 mmHg w skurczowym ciśnieniu krwi, 19,0 cm w obwodzie talii i 51,2% w białku C-reaktywnym o wysokiej czułości. Są to zmiany czynników ryzyka, a nie wyniki dotyczące zdarzeń.

Ważna informacja: Ten artykuł służy wyłącznie celom informacji naukowej i badawczej. Retatrutide jest związkiem badawczym, który nigdzie na świecie nie został dopuszczony jako lek, i dostarczamy go wyłącznie jako substancję do celów badawczych, nieprzeznaczoną do spożycia przez ludzi. Nic w tym tekście nie stanowi zalecenia dawkowania, protokołu ani porady medycznej.

TL;DR: co ogłosił Lilly 23 lipca 2026

Wydarzenie: Eli Lilly opublikowało wyniki topline z dwóch kolejnych kluczowych badań fazy 3 dla retatrutide, swojego potrójnego agonisty receptorów GIP, GLP-1 i glukagonu. TRIUMPH-2 (n = 1,152, cukrzyca typu 2 plus otyłość lub nadwaga): średnia utrata masy ciała 12,7 %, 19,1 % i 20,8 % przy dawkach 4 mg, 9 mg i 12 mg po 80 tygodniach, wobec 4,0 % w grupie placebo, przy redukcji HbA1c sięgającej do 1,6 %. TRIUMPH-3 (n = 1,949, ciężka otyłość plus rozpoznana choroba sercowo-naczyniowa): 21,6 % i 22,6 % przy dawkach 9 mg i 12 mg po 80 tygodniach, wobec 3,2 % w grupie placebo. Część pominięta przez nagłówki: zdarzenia sercowo-naczyniowe występowały rzadziej, niż zakładano w badaniu, więc przedziały ufności dla MACE przechodzą przez 1 i niczego nie dowodzą w żadną stronę, a odsetek przerwania leczenia z powodu działań niepożądanych sięgnął 13,5 % w ramieniu 12 mg badania TRIUMPH-3. Co dalej: Lilly kończy przygotowywanie dokumentacji produkcyjnej i planuje złożenie wniosku w USA w I kwartale 2027. Retatrutide pozostaje niedopuszczony do obrotu zarówno w USA, jak i w UE.

Retatrutidemetabolic

Pierwszy w historii peptyd o potrojnym dzialaniu celujacy jednoczesnie w trzy receptory: GLP-1, GIP i glukagon. Wykazal wyjatkowe wyniki w badaniach fazy 2 - do 24% redukcji masy ciala. Najbardziej zaawansowany peptyd metaboliczny dostepny na rynku.

Dwa badania, dwie populacje badane po raz pierwszy

Retatrutide to cząsteczka aktywująca jednocześnie trzy receptory: GLP-1 i GIP, które działają głównie na apetyt i sygnalizację insulinową, oraz glukagon, który zwiększa wydatek energetyczny. Jej program fazy 3 publikuje wyniki etapami od grudnia 2025 roku, a każdy etap dotyczy innej populacji. Mylenie tych populacji to najczęstszy błąd w relacjonowaniu tego związku.

TRIUMPH-4 (grudzień 2025): otyłość ze zwyrodnieniem stawu kolanowego. Zobacz nasze omówienie TRIUMPH-4.
TRANSCEND-T2D-1 (dane topline w marcu 2026, pełne dane opublikowane w The Lancet w czerwcu 2026): cukrzyca typu 2. Zobacz artykuł o TRANSCEND-T2D-1.
TRIUMPH-1 (maj 2026): szeroka populacja z otyłością bez cukrzycy, do 28,3 % utraty masy ciała. Zobacz artykuł o TRIUMPH-1.
TRIUMPH-2 i TRIUMPH-3 (23 lipca 2026): dwa badania omówione w tym artykule.

Te dwa nowe odczyty wypełniają luki najważniejsze z punktu widzenia dokumentacji rejestracyjnej: osoby, u których otyłości towarzyszy cukrzyca typu 2, oraz osoby, u których otyłości towarzyszy rozpoznana choroba serca. Lilly określa teraz retatrutide jako związek z pięcioma pozytywnymi badaniami fazy 3 i twierdzi, że dysponuje dokumentacją kliniczną wystarczającą do złożenia wniosków w otyłości, bólu związanym ze zwyrodnieniem stawu kolanowego oraz obturacyjnym bezdechu sennym.

TRIUMPH-2: cukrzyca typu 2 i otyłość

TRIUMPH-2 losowo przydzieliło 1,152 dorosłych w stosunku 1:1:1:1 do retatrutide 4 mg, 9 mg, 12 mg lub placebo na 80 tygodni. Wszyscy uczestnicy w trzech ramionach retatrutide zaczynali od 2 mg raz w tygodniu i zwiększali dawkę co cztery tygodnie aż do osiągnięcia dawki docelowej. Średnia masa ciała na początku badania wynosiła 106,4 kg, średnie BMI 38,2, a średnie HbA1c 7,7 %.

Grupa	Zmiana masy ciała w 80. tygodniu	Zmiana HbA1c	Przerwanie z powodu działań niepożądanych
Retatrutide 4 mg	-12,7 % (-13,5 kg)	-1,4 %	3,8 %
Retatrutide 9 mg	-19,1 % (-20,6 kg)	-1,6 %	11,6 %
Retatrutide 12 mg	-20,8 % (-22,5 kg)	-1,5 %	7,7 %
Placebo	-4,0 % (-4,2 kg)	-0,2 %	4,9 %

Retatrutide 4 mg

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -12,7 % (-13,5 kg)
Zmiana HbA1c: -1,4 %
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 3,8 %

Retatrutide 9 mg

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -19,1 % (-20,6 kg)
Zmiana HbA1c: -1,6 %
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 11,6 %

Retatrutide 12 mg

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -20,8 % (-22,5 kg)
Zmiana HbA1c: -1,5 %
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 7,7 %

Placebo

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -4,0 % (-4,2 kg)
Zmiana HbA1c: -0,2 %
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 4,9 %

Dwa szczegóły w tej tabeli zasługują na więcej uwagi niż główny procent w nagłówku. Kolumna HbA1c nie rośnie wraz z dawką: to 9 mg dało największą redukcję, a 12 mg nieco mniejszą. Kolumna przerwania leczenia również nie rośnie wraz z dawką: przy 9 mg z badania zrezygnowało więcej uczestników niż przy 12 mg. Żaden z tych wzorców nie jest wyjaśniony w komunikacie topline i żadnego nie da się zinterpretować bez pełnego zestawu danych.

Projekt badania w skrócie

Faza 3, badanie randomizowane, podwójnie zaślepione, kontrolowane placebo, o układzie koszykowym, trwające 80 tygodni (NCT05929079). 1,152 dorosłych z cukrzycą typu 2 i otyłością lub nadwagą. Dawki 4, 9 i 12 mg raz w tygodniu podskórnie, każda osiągana poprzez stopniową titrację od 2 mg co cztery tygodnie, po czym następował czterotygodniowy okres po zakończeniu leczenia. Pierwszorzędowy punkt końcowy: procentowa zmiana masy ciała. Podane niżej liczby pochodzą z komunikatu topline firmy, a nie z recenzowanej publikacji.

TRIUMPH-3: ciężka otyłość z rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową

TRIUMPH-3 jest tym bardziej ambitnym z tych dwóch badań. Losowo przydzieliło 1,949 dorosłych z BMI co najmniej 35 i rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, w stosunku 1:1:2, do retatrutide 9 mg, 12 mg lub placebo, również na 80 tygodni. Średnia masa ciała na początku badania wynosiła 111,4 kg, średnie BMI 40,4.

Grupa	Zmiana masy ciała w 80. tygodniu	Przerwanie z powodu działań niepożądanych
Retatrutide 9 mg	-21,6 % (-23,9 kg)	9,8 %
Retatrutide 12 mg	-22,6 % (-25,3 kg)	13,5 %
Placebo	-3,2 % (-3,5 kg)	4,8 %

Retatrutide 9 mg

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -21,6 % (-23,9 kg)
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 9,8 %

Retatrutide 12 mg

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -22,6 % (-25,3 kg)
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 13,5 %

Placebo

Zmiana masy ciała w 80. tygodniu: -3,2 % (-3,5 kg)
Przerwanie z powodu działań niepożądanych: 4,8 %

Oprócz masy ciała, w ramieniu 12 mg odnotowano średnie redukcje o 37,0 % w zakresie trójglicerydów, 16,5 % w zakresie cholesterolu nie-HDL, 9,3 mmHg w skurczowym ciśnieniu krwi, 19,0 cm w obwodzie talii i 51,2 % w białku C-reaktywnym o wysokiej czułości.

Liczby dotyczące zdarzeń sercowo-naczyniowych nie pokazują tego, co sugerowały nagłówki

Ponieważ ta kohorta miała rozpoznaną chorobę serca, oczywistym pytaniem było, czy retatrutide zmniejsza liczbę zdarzeń sercowo-naczyniowych. Uczciwa odpowiedź płynąca z tych danych topline brzmi: badanie nie potrafi tego rozstrzygnąć. Zdarzenia występowały rzadziej niż zakładano w obu ramionach, co sprawia, że analiza ma zbyt małą moc statystyczną. Dla pięcioskładnikowego punktu końcowego MACE odnotowano 44 zdarzenia w grupie retatrutide (dawki 9 mg i 12 mg łącznie) wobec 52 w grupie placebo, co daje współczynnik ryzyka (hazard ratio) 0,82 przy 95 % przedziale ufności od 0,55 do 1,22. Dla trzyskładnikowego punktu końcowego odnotowano 27 zdarzeń wobec 23, co daje współczynnik ryzyka 1,12 z przedziałem od 0,64 do 1,96. Komunikat podaje też drugą, nieplanowaną wcześniej analizę prowadzoną w trakcie leczenia (on-treatment), która wyklucza zdarzenia występujące później niż 35 dni po przerwaniu leczenia: współczynnik ryzyka dla MACE-5 wynoszący 0,73 (95,0 % CI od 0,47 do 1,12) oraz współczynnik ryzyka dla MACE-3 wynoszący 0,92 (95,0 % CI od 0,51 do 1,65), przy czym oba te przedziały również przechodzą przez 1,0. Oba wcześniej zaplanowane przedziały wyraźnie obejmują 1,0, co oznacza, że nie wykazano ani korzyści, ani szkody. Osobne, dedykowane badanie wyników sercowo-naczyniowych to wciąż trwająca część programu.

Dlaczego 20,8 % i 22,6 % wypadają niżej niż 28,3 % z TRIUMPH-1

Na pierwszy rzut oka nowe liczby wyglądają jak krok wstecz wobec 28,3 % zgłoszonych w TRIUMPH-1 w maju. Nie są one bezpośrednio porównywalne, a powodem jest populacja, a nie cząsteczka.

Osoby z cukrzycą typu 2 konsekwentnie tracą mniej masy ciała przy związkach z grupy inkretynowej niż osoby bez cukrzycy, dotyczy to każdego leku z tej klasy, a TRIUMPH-2 było badaniem prowadzonym u osób z cukrzycą. Do TRIUMPH-3 włączono osoby z ciężką otyłością i rozpoznaną chorobą sercowo-naczyniową, grupę starszą, bardziej schorowaną i przyjmującą więcej leków towarzyszących niż uczestnik TRIUMPH-1. Porównywanie procentów między różnymi populacjami z różnych badań to dokładnie ten rodzaj arytmetyki, który prowadzi do pewnych siebie, ale błędnych wniosków.

Jak uczciwie porównywać procenty z różnych badań

Porównuj w obrębie jednego badania, wobec jego własnego ramienia placebo. TRIUMPH-2 dało różnicę 16,8 punktu procentowego wobec placebo przy 12 mg, TRIUMPH-3 różnicę 19,4 punktu, a TRIUMPH-1 około 26 punktów. Takie ujęcie mówi coś realnego. Porównywanie 20,8 % z 28,3 % między różnymi populacjami nie mówi nic.

Liczby dotyczące działań niepożądanych w pełni

Dominowały działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego, były zależne od dawki i konsekwentnie występowały częściej niż w grupie placebo. Pierwsze sześć wierszy poniżej to zdarzenia, które Lilly wymieniło jako najczęstsze w każdym badaniu, dlatego w dwóch komórkach widnieje zapis "nie wymieniono": zdarzenie nie znalazło się na liście najczęstszych dla danego badania, co nie znaczy, że nigdy nie wystąpiło. Dwa ostatnie wiersze, dyzestezja i zakażenie dróg moczowych, pochodzą z osobnego zdania o częstości występowania w tym samym komunikacie.

Działanie niepożądane	TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo)	TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo)
Biegunka	27,4 / 33,5 / 33,6 % vs 13,2 %	30,1 / 24,4 % vs 8,7 %
Nudności	13,7 / 20,8 / 28,0 % vs 8,0 %	21,7 / 22,4 % vs 5,8 %
Zaparcia	14,0 / 16,2 / 16,8 % vs 9,4 %	18,0 / 15,7 % vs 7,1 %
Zmniejszony apetyt	5,8 / 12,3 / 17,1 % vs 4,5 %	13,5 / 14,5 % vs 3,0 %
Wymioty	5,5 / 10,2 / 15,7 % vs 4,2 %	nie wymieniono
Hiperglikemia	nie wymieniono	3,9 / 3,1 % vs 13,4 %
Dyzestezja	4,5 / 5,6 / 7,3 % vs 0,7 %	6,4 / 6,4 % vs 1,3 %
Zakażenie dróg moczowych	3,8 / 6,3 / 8,0 % vs 6,6 %	6,1 / 7,0 % vs 5,3 %

Biegunka

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 27,4 / 33,5 / 33,6 % vs 13,2 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 30,1 / 24,4 % vs 8,7 %

Nudności

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 13,7 / 20,8 / 28,0 % vs 8,0 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 21,7 / 22,4 % vs 5,8 %

Zaparcia

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 14,0 / 16,2 / 16,8 % vs 9,4 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 18,0 / 15,7 % vs 7,1 %

Zmniejszony apetyt

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 5,8 / 12,3 / 17,1 % vs 4,5 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 13,5 / 14,5 % vs 3,0 %

Wymioty

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 5,5 / 10,2 / 15,7 % vs 4,2 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): nie wymieniono

Hiperglikemia

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): nie wymieniono
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 3,9 / 3,1 % vs 13,4 %

Dyzestezja

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 4,5 / 5,6 / 7,3 % vs 0,7 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 6,4 / 6,4 % vs 1,3 %

Zakażenie dróg moczowych

TRIUMPH-2 (4/9/12 mg vs placebo): 3,8 / 6,3 / 8,0 % vs 6,6 %
TRIUMPH-3 (9/12 mg vs placebo): 6,1 / 7,0 % vs 5,3 %

Hiperglikemia to jedyna pozycja, która wystąpiła wyraźnie częściej w grupie placebo (13,4 %) niż przy którejkolwiek dawce retatrutide (3,9 % i 3,1 %). Komunikat Lilly nie wyjaśnia tej rozbieżności i my również nie pójdziemy dalej niż oczywista obserwacja: pojawia się ona w badaniu, którego uczestnicy nieśli większy ciężar rozpoznanej choroby, w ramach programu związku, który jednocześnie raportuje redukcje HbA1c.

Dyzestezja, czyli zmienione lub nieprzyjemne odczucie skórne, to sygnał, który najwyraźniej odróżnia się tu od placebo: mniej więcej sześć do dziesięciu razy częściej niż w grupie placebo w TRIUMPH-2 i pięć razy częściej w TRIUMPH-3. Jest to stały element programu retatrutide, a nie nowe odkrycie.

Debata na temat zakażeń dróg moczowych

Sygnał dotyczący zakażeń dróg moczowych stał się najczęściej dyskutowanym pytaniem o bezpieczeństwo tego związku, a w tym samym tygodniu co te odczyty, 23 lipca 2026, grupa klinicystów opublikowała w European Journal of Internal Medicine list zatytułowany „Retatrutide and the urinary tract infection signal: Is the answer hidden in timing?" (PMID 42493254). PubMed indeksuje go jako list bez abstraktu, a pełny tekst jest dostępny wyłącznie odpłatnie, więc odnotowujemy, że debata toczy się w literaturze klinicznej, i nie streszczamy argumentacji, której nie mieliśmy możliwości przeczytać.

To, co możemy zestawić obok siebie, to zgłoszone odsetki. W TRIUMPH-1 zakażenia wystąpiły u 7,5 %, 8,8 % i 8,4 % uczestników przy dawkach 4, 9 i 12 mg wobec 5,3 % w grupie placebo. W TRIUMPH-2 odsetki wyniosły 3,8 %, 6,3 % i 8,0 % wobec odsetka placebo równego 6,6 %, co oznacza, że dwie niższe dawki wypadły poniżej placebo. W TRIUMPH-3 wyniosły one 6,1 % i 7,0 % wobec 5,3 %.

Co ten wzorzec oznacza, a czego nie oznacza

Sygnał, który wyraźnie odróżnia się od placebo w jednym badaniu, pokrywa się z placebo w kolejnym i odróżnia się słabo w trzecim, nie jest ustalonym faktem. To normalny obraz możliwego efektu o niskiej częstości, zanim powstaną dane zbiorcze. Każdy, kto twierdzi z pewnością w którąkolwiek stronę, że retatrutide powoduje zakażenia dróg moczowych albo że sygnał nic nie znaczy, wykracza poza to, co zostało opublikowane. Lilly podaje, że zdarzenia dyzestezji i zakażeń dróg moczowych miały zwykle łagodne do umiarkowanego nasilenie i że większość ustąpiła w trakcie leczenia.

Co dalej i co to oznacza dla Europy

Lilly informuje, że kończy przygotowywanie dokumentacji Chemistry, Manufacturing and Controls wymaganej dla wniosku Biologics License Application, i planuje złożenie wniosku o dopuszczenie retatrutide w USA w I kwartale 2027. Szczegółowe wyniki mają zostać przedstawione na przyszłych konferencjach medycznych i opublikowane w czasopismach recenzowanych.

Złożenie wniosku w I kwartale 2027 to nie zatwierdzenie w 2027 roku

Złożenie wniosku to początek procesu oceny, a nie jego koniec. Nawet przy sprzyjającym przebiegu, złożenie wniosku na początku 2027 roku oznacza, że ewentualna decyzja w USA przypadnie najwcześniej dopiero w dalszej części tego roku, a każdy proces europejski przebiega osobno i później, za pośrednictwem EMA. Do tego czasu retatrutide nie ma pozwolenia na dopuszczenie do obrotu nigdzie, a każda fiolka w obiegu poza badaniem klinicznym jest związkiem niedopuszczonym. Nasz artykuł o statusie regulacyjnym w UE opisuje, co to oznacza w praktyce.

Druga historia retatrutide z lipca: co naprawdę jest w fiolce

Podczas gdy Lilly publikowało dane dotyczące skuteczności, równolegle toczyła się druga historia związana z retatrutide i to ona ma większe znaczenie dla każdego, kto pracuje z materiałem badawczym.

19 czerwca 2026 Departament Zdrowia stanu Wiktoria w Australii wydał alert dotyczący sześciu przypadków ostrego uszkodzenia wątroby w stanie Wiktoria od stycznia 2026 roku u osób, które stosowały niedopuszczony do obrotu produkt peptydowy oznaczony jako „Retatrutide", dodając, że dochodzenie jest w toku i że podobne przypadki mogły zostać zgłoszone także w innych jurysdykcjach Australii. Alert stwierdza, że obraz kliniczny „sugeruje, iż do obserwowanej toksyczności wątrobowej produktów mogą przyczyniać się dodatkowe zanieczyszczenia", że skutki są „prawdopodobnie związane z zanieczyszczeniem", oraz że produkty zostały „zakupione online, za pośrednictwem znajomych i kont w mediach społecznościowych". Analiza produktów wciąż trwała. 9 lipca 2026 BMJ opublikowało analizę faktów autorstwa Elisabeth Mahase, stawiającą pytanie, czy mężczyzna zmarł po zażyciu tego niedopuszczonego związku (PMID 42425580); jest ona indeksowana jako pozycja bibliograficzna bez abstraktu i dostępna wyłącznie w prenumeracie, dlatego odnotowujemy jej istnienie, nie powtarzając wniosków, których nie mieliśmy możliwości przeczytać.

Dlaczego to historia o pochodzeniu produktu, a nie o farmakologii

Żaden organ regulacyjny nie opublikował potwierdzonego związku przyczynowego między samą cząsteczką retatrutide a tymi uszkodzeniami wątroby. Udokumentowany jest zestaw fiolek o nieznanej zawartości, kupionych za pośrednictwem mediów społecznościowych i kontaktów osobistych, w których podejrzewa się zanieczyszczenia. To stwierdzenie dotyczące łańcuchów dostaw i dokumentacji, a nie związku badanego u ponad 5,800 uczestników pierwotnego programu TRIUMPH. To także dokładnie to pytanie, na które ma odpowiadać certyfikat analizy dla danej partii wystawiony przez niezależne laboratorium: jaka substancja, o jakiej czystości, w jakiej partii. Nasz przewodnik po weryfikacji dostawcy peptydów wyjaśnia, jak czytać taki certyfikat, a każdy raport partii, którym dysponujemy od niezależnego laboratorium naszych dostawców, jest publikowany na naszej stronie CoA.

Jak czytać komunikat topline, nie dając się wprowadzić w błąd

Krok 1: Oddziel komunikat firmy od dowodów

Komunikat prasowy topline to wyselekcjonowane podsumowanie napisane przez sponsora badania. Nie przeszedł on recenzji naukowej, nie towarzyszy mu pełny zestaw danych, a wyniki w podgrupach, wzorce rezygnacji z badania i rzadsze działania niepożądane się w nim nie znajdują. Każdą liczbę należy traktować jako wstępną, dopóki nie pojawi się prezentacja i publikacja.

Krok 2: Czytaj przedział ufności, zanim spojrzysz na wartość punktową

Współczynnik ryzyka 0,82 brzmi jak 18-procentowa redukcja ryzyka. Przy przedziale od 0,55 do 1,22 oznacza to jednak, że badanie nie było w stanie odróżnić korzyści od szkody. Gdy tylko przedział przechodzi przez 1,0, uczciwym podsumowaniem jest „nie wykazano", niezależnie od tego, po której stronie znajduje się wartość punktowa.

Krok 3: Sprawdź, czy populacje są porównywalne, zanim je porównasz

Procenty z kohorty diabetologicznej, kohorty sercowo-naczyniowej i ogólnej kohorty otyłościowej nie są wymienne. Porównuj każde ramię z jego własną grupą placebo, dopiero potem między badaniami, i mów wprost, gdy populacje się różnią.

Powiązane związki z tej klasy

Badania Metabolicznemetabolic

Agoniści GIP/GLP-1/Glukagonu i szlaki metaboliczne

Potrójny agonista opisany w tym artykule

Retatrutidemetabolic

Inne metaboliczne związki badawcze

Cagrilintidemetabolic

Dlugo dzialajacy analog amyliny badany w cotygodniowej sytosci i kontroli apetytu. Badania REDEFINE fazy 3 zakonczone, NDA zlozone w FDA w grudniu 2025. Mechanizm odrebny od agonistow GLP-1.

AOD-9604metabolic

Zmodyfikowany fragment hGH (177-191) badany w kontekście metabolizmu tłuszczów i lipolizy. Oddziałuje z receptorami beta-3 adrenergicznymi bez efektów wzrostowych.

Tirzepatidemetabolic

Pierwszy w swojej klasie podwójny agonista receptorów GIP i GLP-1, jeden z najszerzej badanych związków we współczesnych badaniach nad metabolizmem i regulacją masy ciała. Dostarczany jako liofilizowany peptyd badawczy z certyfikatem analizy dla każdej partii, wyłącznie do zastosowań laboratoryjnych i in vitro.

FAQ

Źródła

Eli Lilly and Company. "Lilly's triple agonist, retatrutide, successful in two additional Phase 3 obesity trials, delivering significant improvements in weight and A1C." Komunikat prasowy, 23 lipca 2026. https://www.prnewswire.com/news-releases/lillys-triple-agonist-retatrutide-successful-in-two-additional-phase-3-obesity-trials-delivering-significant-improvements-in-weight-and-a1c-302832674.html
Eli Lilly and Company. "Lilly's triple agonist, retatrutide, delivered powerful weight loss in pivotal Phase 3 obesity trial." Komunikat prasowy, 21 maja 2026. https://www.prnewswire.com/news-releases/lillys-triple-agonist-retatrutide-delivered-powerful-weight-loss-in-pivotal-phase-3-obesity-trial-302778859.html
Koufakis T, Argyrakopoulou G, Kokkinos A, le Roux CW. "Retatrutide and the urinary tract infection signal: Is the answer hidden in timing?" European Journal of Internal Medicine, online 23 lipca 2026. PMID 42493254. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42493254/
Mahase E. "Retatrutide fact check: Has a man died after taking the unapproved weight loss jab?" BMJ 2026;394:e100245, 9 lipca 2026. PMID 42425580. https://pubmed.ncbi.nlm.nih.gov/42425580/
Victorian Department of Health. "Toxicity linked to unapproved peptide product labelled Retatrutide." Alert zdrowotny, 19 czerwca 2026. https://www.health.vic.gov.au/health-alerts/toxicity-linked-to-unapproved-peptide-retatrutide
Rekordy ClinicalTrials.gov NCT05929079 (TRIUMPH-2) oraz NCT05882045 (TRIUMPH-3).

Zastrzeżenie badawcze: Cała treść służy wyłącznie informacji naukowej. Retatrutide nie jest przeznaczony do spożycia przez ludzi i nie jest dopuszczony jako lek w żadnej jurysdykcji. Cytowane liczby pochodzą z komunikatu topline producenta i nie zastępują recenzowanej publikacji.