Eskalacja dawki Retatrutide w badaniach klinicznych: co zmierzono

Retatrutide (LY-3437943) to eksperymentalny, podawany raz w tygodniu potrójny agonista receptorów hormonalnych, który aktywuje receptory GLP-1, GIP i glukagonu. Opublikowane dane kliniczne opisują strukturalne podejście do eskalacji dawki stosowane podczas inicjacji leczenia. Ten artykuł podsumowuje punkty dotyczące dawkowania i farmakokinetyki z opublikowanych badań nad Retatrutide, w tym pierwsze recenzowane badanie fazy 3 (PMID 42250575, NCT06354660), i porównuje je z zatwierdzonymi harmonogramami eskalacji dla Semaglutide i Tirzepatide.

Farmakokinetyka Retatrutide

Opublikowane badania fazy 1 i fazy 2 wspierają podskórne dawkowanie raz w tygodniu. Konkretne oszacowania farmakokinetyczne, takie jak okres półtrwania i proporcjonalność dawki, pochodzą z wczesnego badania z wielokrotnie wzrastającymi dawkami, a nie z pracy dotyczącej fazy 2 w otyłości.

Okres półtrwania wynoszący około 6 dni jest zgodny z tygodniowym schematem podawania. W ramionach eskalacyjnych badania fazy 2 w otyłości dawkę zwiększano stopniowo do przypisanej dawki docelowej w pierwszych miesiącach leczenia; to badanie powinno być cytowane ze względu na swój projekt, a nie jako główne źródło powyższych oszacowań farmakokinetycznych.

Eskalacja dawki w opublikowanych badaniach

Randomizowane badanie fazy 2 w otyłości (Jastreboff AM et al., N Engl J Med 2023, PMID 37366315, zarejestrowane jako NCT04881760) losowo przydzieliło uczestników do dawek docelowych 1 mg, 4 mg, 8 mg lub 12 mg raz w tygodniu podskórnie, osiąganych bezpośrednio albo poprzez stopniową eskalację od niższej dawki początkowej w pierwszych miesiącach 48-tygodniowego okresu leczenia; własny zapis wyników w rejestracji badania stwierdza, że eskalacja dawki w celu poprawy tolerancji żołądkowo-jelitowej miała miejsce w niektórych grupach leczenia do 12. tygodnia (NCT04881760). Rejestracja badania zawiera indywidualne sekwencje eskalacji dla poszczególnych ramion; ten artykuł ich nie odtwarza. Są to zrandomizowane ramiona badania, a nie protokół zastosowania.

Ten schemat eskalacji był stosowany w warunkach badania klinicznego. W raporcie z fazy 2 zdarzenia niepożądane ze strony przewodu pokarmowego były zależne od dawki i częściowo złagodzone przez niższą dawkę początkową.

Dawki docelowe i dawki początkowe w badaniu fazy 2

Ramiona różniły się dawką docelową i dawką początkową: dawkę docelową 4 mg osiągano bezpośrednio albo od dawki początkowej 2 mg, dawkę docelową 8 mg od dawki początkowej 2 mg lub 4 mg, a dawkę docelową 12 mg od dawki początkowej 2 mg (NCT04881760, PMID 37366315). Taki projekt w pewnym stopniu oddziela efekt dawki docelowej od efektu dawki początkowej, na czym opiera się opisane niżej ustalenie dotyczące tolerancji. Sekwencje poszczególnych kroków i ich harmonogram czasowy są częścią rejestracji badania i nie są tu odtwarzane; opisują one zrandomizowane ramiona badania, a nie protokół zastosowania.

Dawka początkowa a tolerancja

Opublikowane badania nad Retatrutide, podobnie jak zatwierdzone ulotki Semaglutide i Tirzepatide, stosują stopniową eskalację zamiast natychmiastowej ekspozycji na pełną dawkę. Podawanym uzasadnieniem jest tolerancja. Warto być precyzyjnym co do tego, co pokazują tu dane: publikacja z fazy 2 podaje, że zdarzenia ze strony przewodu pokarmowego były zależne od dawki i „zostały częściowo złagodzone przez niższą dawkę początkową” (PMID 37366315). Badanie nie porównywało ze sobą różnych szybkości eskalacji, więc niezależny wpływ tempa eskalacji nie został tam przetestowany; badanie fazy 3b trzech różnych schematów eskalacji dawki Retatrutide u szacunkowo 600 uczestników bez cukrzycy typu 2 jest zarejestrowane, aktywne i nie rekrutuje, bez opublikowanych wyników i bez zidentyfikowanej publikacji (NCT07357415; ClinicalTrials.gov, zapytanie retatrutide, 2026-09-18; wyszukiwanie PubMed NCT07357415 OR (retatrutide AND „TRIUMPH-9”), 2026-09-18).

Tolerancja ze strony przewodu pokarmowego

W badaniu fazy 2 najczęściej raportowanymi zdarzeniami niepożądanymi były objawy ze strony przewodu pokarmowego, w tym:

• nudności
• biegunka
• wymioty
• zaparcia

W opublikowanym streszczeniu fazy 2 zdarzenia te opisano jako zależne od dawki, przeważnie łagodne do umiarkowanych i częściowo złagodzone przez niższą dawkę początkową. Ten artykuł nie powtarza dokładnych wartości procentowych zdarzeń, ponieważ liczby te zależą od populacji analitycznej, ramienia dawkowania i okna czasowego przyjętego w publikacji źródłowej.

Kontekst mechanistyczny

Retatrutide angażuje trzy metaboliczne szlaki sygnalizacyjne, o jeden więcej niż Tirzepatide i o dwa więcej niż Semaglutide. To różnica mechanistyczna i sama w sobie nie przesądza niczego na temat tolerancji. Udokumentowany jest po prostu sam projekt badania: w fazie 2 zastosowano stopniowe podnoszenie dawki, a nie natychmiastową ekspozycję na najwyższą dawkę.

Rzekomy próg dla glukagonu: co pokazują dane dotyczące zależności dawka-odpowiedź i apetytu

Krążą dwa twierdzenia dotyczące rzekomej dawki progowej: że składowa działania retatrutydu na receptor glukagonu włącza się dopiero powyżej pewnej dawki tygodniowej, przez co przy niższych dawkach działają tylko składowe GLP-1 i GIP, oraz że powyżej tej dawki tłumienie apetytu słabnie. Opublikowane dane nie potwierdzają żadnego z nich.

In vitro cząsteczka "wykazuje zrównoważoną aktywność wobec GCGR i GLP-1R, ale większą aktywność wobec GIPR" (Coskun T et al., Cell Metab 2022, PMID 35985340). Jest to względna siła działania, a nie punkt włączenia lub wyłączenia. Ustalenie z tej samej pracy dotyczące masy ciała, "wzmocnione przez dodanie wzrostu wydatku energetycznego zależnego od GCGR do zmniejszenia spożycia kalorii napędzanego przez GIPR i GLP-1R", pochodzi z badania na otyłych myszach. Na dzień 2026-09-18 żadne ukończone badanie nie podało dawki w miligramach, przy której rozpoczyna się aktywność receptora glukagonu dla tego badanego związku (wyszukiwania w PubMed: 'retatrutide AND (threshold OR receptor occupancy)' i '(retatrutide OR LY3437943) AND threshold[tiab]', oba zwracające wyłącznie PMID 42649514; wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov: 'retatrutide AND glucagon AND threshold', brak badań).

Liczba 4 mg lepiej pasuje do siatki dawek niż do biologii. W badaniu fazy 2 dotyczącym cukrzycy typu 2 uczestników losowo przydzielono do dawek podtrzymujących 0,5 mg, 4 mg, 8 mg i 12 mg (Rosenstock J et al., Lancet 2023, PMID 37385280, NCT04867785), więc między 0,5 mg a 4 mg nie ma żadnej dawki. W tej populacji masa ciała zmniejszyła się zależnie od dawki po 36 tygodniach o 3,19 procent przy 0,5 mg, 7,92 procent i 10,37 procent w dwóch grupach 4 mg, 16,81 procent i 16,34 procent w dwóch grupach 8 mg oraz 16,94 procent przy 12 mg, wobec 3,00 procent w grupie placebo. Dopiero przy 4 mg i większych dawkach spadki te były istotnie większe niż przy placebo. W podbadaniu składu ciała procentowe zmniejszenie całkowitej masy tłuszczowej względem wartości wyjściowej w 36. tygodniu wynosiło 4,9 procent przy 0,5 mg, 15,2 procent w połączonej grupie 4 mg, 26,1 procent w połączonej grupie 8 mg i 23,2 procent przy 12 mg, wobec 4,5 procent w grupie placebo (Coskun T et al., Lancet Diabetes Endocrinol 2025, PMID 40609566).

Poniżej 4 mg wyniki pomiarów nie są puste. W podbadaniu zawartości tłuszczu w wątrobie, będącym częścią badania fazy 2 dotyczącego otyłości (NCT04881760), średnia względna zmiana zawartości tłuszczu w wątrobie po 24 tygodniach wynosiła -42,9 procent przy 1 mg wobec +0,3 procent w grupie placebo, dla wszystkich dawek P<0,001 względem placebo (Sanyal AJ et al., Nat Med 2024, PMID 38858523). W pracy tej powiązano te spadki z masą ciała, tłuszczem brzusznym i parametrami metabolicznymi, a nie z konkretnym receptorem.

Twierdzenie dotyczące apetytu nie wypada lepiej. W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości wyniki odczuwanego głodu i rozhamowania spadły istotnie bardziej niż przy placebo w każdej grupie dawki retatrutydu w 24. i 48. tygodniu, p < 0,01 dla wszystkich porównań, a spadki "na ogół wydawały się zależne od dawki, szczególnie w odniesieniu do rozhamowania" (Kanu C et al., Diabetes Obes Metab 2025, PMID 40735804). Zaplanowane wcześniej analizy eksploracyjne u 275 dorosłych z cukrzycą typu 2 wykazały większą niż przy placebo poprawę odczuwanego głodu i rozhamowania w kwestionariuszu Eating Inventory przy 8 mg i 12 mg, w 24. i 36. tygodniu (Kanu C et al., Diabetes Obes Metab 2025, PMID 40916752). W obu przypadkach są to średnie grupowe, a nie indywidualne trajektorie.

Na dzień 2026-09-18 żadne ukończone badanie nie przedstawiło danych u ludzi oddzielających składową spożycia kalorii od składowej wydatku energetycznego (wyszukiwanie w PubMed: 'retatrutide AND ("energy expenditure" OR "indirect calorimetry" OR "resting metabolic rate")', 8 rekordów; wyszukiwanie w ClinicalTrials.gov: 'retatrutide AND energy expenditure', 1 badanie). Tym badaniem jest NCT06313528, badanie fazy 1 z udziałem 85 uczestników, ukończone 26 sierpnia 2025 roku, ze spożyciem kalorii jako pierwszorzędowym punktem końcowym i 24-godzinnym wydatkiem energetycznym jako drugorzędowym punktem końcowym, bez opublikowanych wyników.

Retatrutyd pozostaje związkiem badanym. W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości uczestników losowo przydzielono do stałej dawki docelowej, zamiast dostosowywać dawkę do efektu (NCT04881760), dlatego miareczkowanie kierowane reakcją apetytu nie było w tym badaniu porównaniem randomizowanym. Opublikowane dowody nie odpowiadają na to pytanie.

Apetyt w okresie zwiększania dawki: co i kiedy mierzono

W badaniu fazy 2 dotyczącym otyłości uczestnicy "wypełniali 51-elementowy kwestionariusz Eating Inventory na początku badania oraz w tygodniach 24 i 48", zatem oba pomiary w trakcie leczenia przeprowadzono po zakończeniu zwiększania dawki; wyniki odczuwanego głodu i rozhamowania spadły bardziej niż w grupie placebo we wszystkich grupach dawek retatrutydu podczas obu wizyt (p < 0,01 dla wszystkich porównań); autorzy zauważają, że "opóźnienie efektu leczenia w grupie 12 mg mogło wynikać z długiego miareczkowania dawki" (PMID 40735804). W badaniu fazy 2 dotyczącym cukrzycy typu 2 wyniki wizualnej skali analogowej apetytu u 275 dorosłych uzyskano po 24 i 36 tygodniach; retatrutyd w dawce 4 mg lub większej powodował w tygodniu 24 większe niż placebo zmniejszenie względem wartości początkowej ogólnego apetytu, głodu i przewidywanego spożycia pokarmu (wszystkie p <0,05), w określonej wcześniej analizie eksploracyjnej (PMID 40916752). Oba wyniki są średnimi grupowymi z ustalonych wizyt, a nie porównaniami kolejnych dawek u tej samej osoby.

Na dzień 2026-09-18 żadne zakończone badanie nie przedstawiło ocen apetytu lub głodu mierzonych przed i po pojedynczym etapie zwiększania dawki retatrutydu (wyszukiwanie PubMed: retatrutide AND (appetite OR hunger) AND ("dose escalation" OR titration), 0 rekordów; wyszukiwanie ClinicalTrials.gov: retatrutide, 34 zarejestrowane badania, punkty końcowe przeanalizowane pod kątem terminów dotyczących apetytu, głodu, jedzenia i spożycia pokarmu). NCT06313528 wymienia punkt końcowy dotyczący apetytu w badaniu fazy 1 nad spożyciem kalorii i wydatkiem energetycznym u 85 uczestników poddanych ograniczeniu kalorii, zakończonym 26 sierpnia 2025, bez opublikowanych wyników.

Udokumentowano dwa pokrewne wyniki, żaden z nich nie jest pomiarem wokół kroku eskalacji:

• Deficyt energetyczny: u 50 pacjentów z nadwagą lub otyłością stosujących przez 10 tygodni dietę o bardzo niskiej wartości energetycznej, bez leku, średni spadek masy ciała wyniósł 13,5 kg (SE 0,5), subiektywny apetyt wzrósł po 10 tygodniach (P<0,001), a głód różnił się od wartości początkowej po 62 tygodniach (PMID 22029981); tę kontrregulację omawia nasz artykuł o ponownym wzroście masy ciała.
• Ramię receptora glukagonu: u myszy z otyłością spadek masy ciała "został zwiększony przez dodanie wzrostu wydatku energetycznego za pośrednictwem GCGR do zmniejszenia spożycia kalorii napędzanego przez GIPR i GLP-1R" (PMID 35985340), jest to wynik przedkliniczny, a nie pomiar zwiększenia dawki u człowieka.

Opublikowany zapis nie wskazuje, by oceny apetytu były wykorzystywane jako podstawa sekwencji zwiększania dawki; sekwencję przypisywano według ramienia (NCT04881760).

Zatwierdzone informacje o produktach a schemat badania: Semaglutide, Tirzepatide, Retatrutide

Zatwierdzone produkty Semaglutide i Tirzepatide mają własne harmonogramy z ulotek, udokumentowane w ich informacjach o przepisywaniu. Opublikowany harmonogram Retatrutide teraz pochodzi z opisanych powyżej ramion badania fazy 2, z opisu sponsora pierwszego recenzowanego badania fazy 3 (komunikat prasowy, 19 marca 2026; PMID 42250575, NCT06354660) oraz z recenzowanego artykułu o projekcie badania fazy 2b, który podaje harmonogram w całości (PMID 41160422, NCT05936151), i związek pozostaje eksperymentalny; oba rodzaje źródeł należy cytować osobno i odczytywać na ich własnych zasadach.

Ta część porównuje wyłącznie dwa rodzaje źródeł, a nie skuteczność. Retatrutide pozostaje również lekiem eksperymentalnym. Sponsor podaje, że Retatrutide jest cząsteczką eksperymentalną, której nie można legalnie sprzedawać ani wprowadzać na rynek do stosowania u ludzi, i że jest legalnie dostępny wyłącznie dla uczestników jego badań klinicznych (komunikaty prasowe, 23 lipca 2026 i 15 września 2026).

Co zmieniło się w zapisie do września 2026

Poniższe schematy to ramiona cytowanych badań, a nie protokół stosowania.

Czternaście badań fazy 3, żadne z opublikowanymi wynikami, i co ich ramiona mówią o eskalacji

Wyszukiwanie retatrutide w ClinicalTrials.gov w dniu 2026-09-18 zwróciło 34 zarejestrowane badania, z których 14 to faza 3, a wszystkie 14 nie mają opublikowanych wyników. Każde ramię fazy 3 to podanie podskórne raz w tygodniu, a żaden zapis rejestru fazy 3 nie podaje wartości w miligramach; ramiona brzmią Dose 1, 2 or 3 albo Dose Escalation 1, 2 or 3, więc wartości miligramowe dla tych badań pochodzą z komunikatów sponsora lub opublikowanych prac (NCT05929066, NCT05929079).

TRIUMPH-9 porównuje trzy schematy eskalacji dawki retatrutide u szacunkowo 600 uczestników bez cukrzycy typu 2, bez ramienia placebo i z pierwszorzędowym punktem końcowym w tygodniu 104; rejestr nie podaje, czym są te trzy schematy, a badanie jest aktywne, nie rekrutuje, bez opublikowanych wyników (NCT07357415). TRIUMPH-6 opisuje 80-tygodniową fazę wstępną na jednej dawce retatrutide, a następnie 36-tygodniową fazę z randomizacją, w której szacunkowo 643 uczestników pozostaje na tej dawce, przechodzi na drugą dawkę albo przechodzi na placebo (NCT06859268, brak opublikowanych wyników). TRIUMPH-Outcomes opisuje eskalowane dawki retatrutide podawane podskórnie do dawki maksymalnie tolerowanej przez około 248 tygodni (NCT06383390, 10 000 szacunkowo, brak opublikowanych wyników; ClinicalTrials.gov, zapytanie retatrutide, 2026-09-18).

Pierwszy recenzowany schemat fazy 3 i pierwszy recenzowany interwał eskalacji

TRANSCEND-T2D-1 zrandomizowało 537 dorosłych z cukrzycą typu 2 do retatrutide 4 mg, 9 mg lub 12 mg albo placebo, podskórnie raz w tygodniu przez 40 tygodni; przerwania z powodu zdarzeń niepożądanych wyniosły od 2 do 5 procent przy retatrutide i 0 procent przy placebo (PMID 42250575, NCT06354660). Streszczenie pracy nie podaje schematu eskalacji. Własny opis sponsora 40-tygodniowego schematu podskórnego raz w tygodniu u 537 dorosłych z cukrzycą typu 2 (NCT06354660) wskazuje, że zaczyna się od 2 mg raz w tygodniu, z krokiem co cztery tygodnie do wylosowanej dawki docelowej, i opisuje zdarzenia żołądkowo-jelitowe jako takie, które „występowały głównie podczas eskalacji dawki” (komunikat prasowy, 19 marca 2026, nie recenzowany).

Praca projektowa TRIUMPH podaje stały, zaślepiony schemat eskalacji dawki, z 16 tygodniami eskalacji, a następnie 64 tygodniami podtrzymania w badaniach 80-tygodniowych (PMID 41090431). Praca projektowa fazy 2b u 146 dorosłych z przewlekłą chorobą nerek, przez 24 tygodnie leczenia podskórnego raz w tygodniu, podaje, że retatrutide rozpoczynano od 2 mg raz w tygodniu i że dawkę podnoszono co cztery tygodnie aż do osiągnięcia dawki z randomizacji, z dopuszczeniem niższych dawek tam, gdzie dawki maksymalnej nie tolerowano; nie zawiera wyników dotyczących punktów końcowych (PMID 41160422, NCT05936151).

Co dodały ogłoszenia z lipca 2026, w formie raportowanej

Topline sponsora z 23 lipca 2026, nie recenzowany, opisuje TRIUMPH-2 jako 1 152 uczestników z cukrzycą typu 2 i otyłością zrandomizowanych do retatrutide 4 mg, 9 mg lub 12 mg albo placebo podskórnie raz w tygodniu przez 80 tygodni, a TRIUMPH-3 jako 1 949 uczestników z ciężką otyłością i ustaloną chorobą sercowo-naczyniową zrandomizowanych do retatrutide 9 mg, 12 mg albo placebo tą samą drogą i przez ten sam czas (komunikat prasowy, 23 lipca 2026, NCT05929079, NCT05882045). Opisuje oba schematy, u tych 1 152 i 1 949 uczestników leczonych podskórnie raz w tygodniu przez 80 tygodni, jako zaczynające się od 2 mg raz w tygodniu, z krokiem co cztery tygodnie do wylosowanej dawki docelowej, i podaje przerwania z powodu zdarzeń niepożądanych od 3,8 do 11,6 procent w ramionach retatrutide w TRIUMPH-2 wobec 4,9 procent na placebo oraz 9,8 i 13,5 procent przy 9 mg i 12 mg wobec 4,8 procent na placebo w TRIUMPH-3 (komunikat prasowy, 23 lipca 2026; NCT05929079, NCT05882045).

Zapis wyników badania fazy 2 w otyłości, u 338 zrandomizowanych uczestników przydzielonych do leczenia podskórnego raz w tygodniu przez 48 tygodni, stwierdza, że eskalacja dawki w celu poprawy tolerancji żołądkowo-jelitowej występowała w niektórych grupach leczenia do tygodnia 12 (NCT04881760).

Czego zapis nadal nie zawiera

Wyszukiwania w PubMed (retatrutide OR LY3437943) AND ("exposure-response" OR "population pharmacokinetic" OR "popPK"), retatrutide AND (escalation speed OR slower escalation OR faster escalation), NCT07357415 OR (retatrutide AND "TRIUMPH-9") oraz NCT06859268 OR (retatrutide AND "TRIUMPH-6") zwróciły po 0 rekordów każde w dniu 2026-09-18; moduł przepływu uczestników badania fazy 2 w otyłości rejestruje przerwania w całym badaniu według ramienia, a nie przerwania w trakcie eskalacji (NCT04881760).

Zakres opublikowanych dowodów

Cytowane tu opublikowane źródła dotyczące Retatrutide wspierają dwie wąskie tezy istotne dla dawkowania:

• opublikowane badania kliniczne stosowały podawanie podskórne raz w tygodniu
• badanie fazy 2 w otyłości i badania fazy 3 stosowały stopniową eskalację do przypisanej dawki docelowej, którą artykuł dotyczący projektu programu opisuje jako stały schemat eskalacji z zaślepieniem uczestników i personelu badania (PMID 41090431)

Szersze szczegóły operacyjne powinny pochodzić z dokumentów specyficznych dla danego badania, materiałów producenta i procedur instytucjonalnych, a nie z wnioskowania opartego wyłącznie na opublikowanych pracach z badań.

Podsumowanie

Opublikowane dowody dotyczące Retatrutide wspierają podejście oparte na podawaniu raz w tygodniu i stopniowej eskalacji dawki w badaniach klinicznych: ramiona badania fazy 2 dotyczącego otyłości, leczone raz w tygodniu podskórnie przez 48 tygodni, osiągały zrandomizowane dawki docelowe od 1 do 12 mg bezpośrednio albo poprzez stopniową eskalację od niższej dawki początkowej (ramiona badania, NCT04881760), a pierwsze recenzowane badanie fazy 3 zrandomizowało 537 dorosłych z cukrzycą typu 2 do 4 mg, 9 mg lub 12 mg albo placebo raz w tygodniu podskórnie przez 40 tygodni (PMID 42250575, NCT06354660). Dostępne źródła wspierają również ostrożne sformułowania: Retatrutide pozostaje lekiem eksperymentalnym.

Przy porównaniach harmonogramów w obrębie dziedziny inkretyn, zatwierdzone ulotki produktów i eksperymentalne schematy badań powinny być cytowane osobno i interpretowane na własnych zasadach.

---

Ten artykuł jest przeznaczony wyłącznie do celów informacyjnych w badaniach naukowych. Nie stanowi porady medycznej i nie opisuje zatwierdzonego protokołu ordynowania.

Najczęściej zadawane pytania

Bibliografia

1. Urva S, et al. LY3437943, a novel triple GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist in people with type 2 diabetes: a phase 1b, multicentre, double-blind, placebo-controlled, randomised, multiple-ascending dose trial. Lancet. 2022;400(10366):1869-1881. PMID 36354040.
2. Jastreboff AM, et al. Triple-Hormone-Receptor Agonist Retatrutide for Obesity - A Phase 2 Trial. N Engl J Med. 2023;389(6):514-526. PMID 37366315. ClinicalTrials.gov NCT04881760.
3. Eli Lilly and Company. What to know about retatrutide.
4. U.S. FDA. Wegovy prescribing information.
5. U.S. FDA. Zepbound prescribing information.
6. Coskun T, et al. LY3437943, a novel triple glucagon, GIP, and GLP-1 receptor agonist for glycemic control and weight loss: From discovery to clinical proof of concept. Cell Metab. 2022;34(9):1234-1247.e9. PMID 35985340.
7. Rosenstock J, et al. Retatrutide, a GIP, GLP-1 and glucagon receptor agonist, for people with type 2 diabetes: a randomised, double-blind, placebo and active-controlled, parallel-group, phase 2 trial conducted in the USA. Lancet. 2023;402(10401):529-544. PMID 37385280.
8. Coskun T, et al. Effects of retatrutide on body composition in people with type 2 diabetes: a substudy of a phase 2, double-blind, parallel-group, placebo-controlled, randomised trial. Lancet Diabetes Endocrinol. 2025;13(8):674-684. PMID 40609566.
9. Kanu C, et al. Association between patient-reported eating behaviours and weight change: Secondary analyses of a randomized, double-blind trial comparing retatrutide and placebo in people with obesity or overweight. Diabetes Obes Metab. 2025;27(10):6088-6091. PMID 40735804.
10. Kanu C, et al. Appetite, eating attitudes, and eating behaviours during treatment with retatrutide in adults with type 2 diabetes: Results of a phase 2 study. Diabetes Obes Metab. 2025;27(12):6988-6998. PMID 40916752.
11. ClinicalTrials.gov. NCT06313528: A Randomized, Double-Blind, Phase 1 Study to Investigate the Effect of LY3437943 Versus Placebo on Calorie Intake and Energy Expenditure in Participants With Obesity Under Calorie Restriction.
12. Bajaj HS, et al. Efficacy and safety of retatrutide, a GIP, GLP-1, and glucagon receptor agonist, in people with type 2 diabetes and inadequate glycaemic control with diet and exercise (TRANSCEND-T2D-1): a double-blind, randomised, phase 3 trial. Lancet. 2026;407(10546):2402-2413. PMID 42250575. ClinicalTrials.gov NCT06354660.
13. Heerspink HJL, et al. Rationale, design and baseline characteristics of the TRANSCEND-CKD trial of retatrutide in patients with chronic kidney disease. Nephrol Dial Transplant. 2026. PMID 41160422. ClinicalTrials.gov NCT05936151.