Name: IGF-1 LR3
Brand: PeptidesDirect
SKU: PD-IGF1LR3-1MG
Price: 74.99 EUR
Availability: InStock

Question 1

Wat is IGF-1 LR3?

Accepted Answer

IGF-1 LR3 (Long R3) is een gemodificeerde analoog van 83 aminozuren van Insulin-like Growth Factor 1 met verminderde IGFBP-binding en een verlengde halfwaardetijd van ongeveer 20 tot 30 uur. Het is de voorkeursvariant van IGF-1 voor de meeste onderzoeksdoeleinden.

Question 2

Hoe moet ik IGF-1 LR3 bewaren?

Accepted Answer

Bewaar gelyofiliseerd IGF-1 LR3 bij -20°C voor langdurige opslag of bij 2-8°C voor kortdurend gebruik. IGF-1 LR3 lost slecht op in gewoon bacteriostatisch water: los het poeder eerst op in een kleine hoeveelheid verdund azijnzuurwater en vul daarna aan tot het gewenste volume met bacteriostatisch water. Bewaar de gereconstitueerde oplossing gekoeld bij 2-8°C en gebruik binnen 4 weken. Vermijd herhaalde vries- en dooicycli.

Question 3

Welke zuiverheid heeft jullie IGF-1 LR3?

Accepted Answer

Elke batch IGF-1 LR3 wordt geleverd met een analysecertificaat van Janoshik Analytical, een onafhankelijk extern laboratorium, bij een minimale zuiverheid van 98%. Wij hebben zelf geen laboratorium: deze test wordt in opdracht van de fabrikant uitgevoerd, en wij geven het rapport ongewijzigd door, met een online verificatielink op de productpagina.

Question 4

Waarom IGF-1 LR3 in plaats van natief IGF-1?

Accepted Answer

Natief IGF-1 heeft een zeer korte halfwaardetijd (~20 minuten) door snelle binding aan IGF-bindende eiwitten. De LR3-modificaties verminderen deze binding, wat een 2 tot 3 keer hogere bioactiviteit en een veel langere halfwaardetijd oplevert, waardoor het peptide veel praktischer is voor onderzoek.

Question 5

Waarvoor is IGF-1 LR3 eigenlijk onderzocht, wat betreft diersoorten en modellen?

Accepted Answer

IGF-1 LR3 is bijna uitsluitend onderzocht in dieren en celkweek, niet bij mensen. Gepubliceerd werk omvat groei en de groeihormoon/IGF-as bij afmestvarkens (PMID 9488001), proliferatie van darmepitheel bij ratten (PMID 8549937), groei van het hele lichaam en organen bij cavia's (PMID 7561636), en de potentie van celproliferatie in longfibroblasten van ratten (PMID 15204833) en ovariële theca-interstitiële cellen van ratten (PMID 9096870). Geen enkele gepubliceerde studie heeft IGF-1 LR3 bij mensen getest.

Question 6

Welke dosis werd gebruikt in de IGF-1 LR3 studies, en bestaat er een gepubliceerd doseringsprotocol voor mensen?

Accepted Answer

In Dunaiski et al. kregen afmestvarkens 0,18 mg/kg/dag (180 microgram/kg/dag) via continue infusie gedurende 4 dagen (PMID 9488001). In Steeb et al. kregen vrouwelijke ratten 2,5 mg/kg/dag via continue infusie gedurende 3 dagen (PMID 8549937). Dat is wat deze studies aan dieren toedienden, geen behandelprotocol voor een persoon. Er is geen gepubliceerd doseringsprotocol voor mensen voor IGF-1 LR3 zelf beschikbaar: de enige humane doseringsgegevens binnen de IGF-1-receptorfamilie horen bij een ander, ongewijzigd molecuul, natief recombinant IGF-1 (mecasermine), en die gelden niet voor LR3.

Question 7

Wat werd er in de IGF-1 LR3 studies daadwerkelijk waargenomen, en hoe snel traden de effecten op?

Accepted Answer

De resultaten zijn gemengd in plaats van consistent positief, en traden op binnen het korte tijdsbestek van elke studie van 3 tot 7 dagen. Bij varkens verlaagde 4 dagen IGF-1 LR3 de gemiddelde dagelijkse gewichtstoename en voedselinname en verlaagde het plasma-groeihormoon met ongeveer 23% (PMID 9488001). Bij ratten verhoogde 3 dagen IGF-1 LR3 het natgewicht van de darm met ongeveer 20% en de crypt-celproliferatie met tot 14% (PMID 8549937). Bij cavia's verhoogde 7 dagen IGF-1 LR3 het fractionele gewicht van specifieke organen (bijnieren, darm, nieren, milt), maar veranderde de gewichtstoename van het hele lichaam niet en verlaagde het circulerende IGF-I en IGF-II (PMID 7561636).

Question 8

Welke bijwerkingen of ongewenste voorvallen werden gerapporteerd in de IGF-1 LR3 studies?

Accepted Answer

Geen van de gepubliceerde studies gebruikte rapportage van ongewenste voorvallen zoals bij mensen: wat er bestaat zijn dierlijke fysiologiegegevens, geen veiligheidsprofiel. Bij varkens onderdrukte IGF-1 LR3 het eigen groeihormoon van de dieren (ongeveer 23% lager plasma-GH, ongeveer 60% lagere oppervlakte onder de GH-pieken) en verlaagde het plasma-IGFBP-3, IGF-I en insuline, samen met een verminderde gewichtstoename en voedselinname (PMID 9488001). Bij cavia's verhoogde het het fractionele gewicht van de bijnieren, darm, nieren en milt, terwijl het circulerende IGF-I, IGF-II en IGF-bindend eiwit verlaagde (PMID 7561636). Omdat elk van deze bevindingen afkomstig is van dieren, bestaan er geen gegevens over bijwerkingen bij mensen voor IGF-1 LR3.

Question 9

Brengt IGF-1 LR3 een risico op hypoglykemie met zich mee, aangezien IGF-1 de insulinereceptor kan activeren?

Accepted Answer

Geen enkele studie heeft dit voor IGF-1 LR3 zelf gemeten, maar het meest verwante molecuul met humane gegevens, natief recombinant IGF-1 (mecasermine, door de FDA goedgekeurd als Increlex), documenteerde hypoglykemie bij 30 van de 71 proefpersonen (42%) minstens één keer tijdens de behandeling, waaronder 5 proefpersonen met ernstige hypoglykemie en 4 met hypoglykemische toevallen of bewustzijnsverlies, en dat is waarom de bijsluiter doseren rond de maaltijden en glucosecontrole vereist (INCRELEX FDA-bijsluiter, DailyMed). Dit gebeurt omdat IGF-1 bij voldoende blootstelling kruisreageert met de insulinereceptor. IGF-1 LR3 is ontworpen om veel langer actief te blijven in de circulatie dan natief IGF-1, dus dezelfde kruisreactiviteit met de insulinereceptor is een redelijke mechanistische zorg, maar dit is niet direct onderzocht of gekwantificeerd voor LR3 zelf.

Question 10

Wat is er niet bekend over de langetermijnveiligheid van IGF-1 LR3?

Accepted Answer

Er is geen gepubliceerde klinische studie bij mensen naar IGF-1 LR3, dus er zijn geen langetermijngegevens over veiligheid bij mensen, geen gegevens over chronische of herhaalde dosering, en geen gegevens over interacties met andere stoffen bij mensen. Elke bestaande studie is kortdurend dier- of celkweekwerk (3 tot 7 dagen), en in twee van de vijf studies verminderde de stof groeimarkers in plaats van deze te verbeteren (PMID 9488001, PMID 7561636). Aanhoudende activering van de IGF-1-receptor brengt ook een goed gedocumenteerde, algemene proliferatieve en oncogene zorg met zich mee in de kankerliteratuur (PMID 36017326), een zorg die geen van de korte LR3-studies was ontworpen om te testen. Uitsluitend dierlijk bewijs plus een onbestudeerd langetermijnsignaleringsrisico is de eerlijke stand van de wetenschap hier.

Question 11

Is IGF-1 LR3 goedgekeurd door de FDA, EMA, of een andere toezichthouder?

Accepted Answer

Nee. IGF-1 LR3 heeft nergens een handelsvergunning van de FDA, EMA of enige andere geneesmiddelenautoriteit, en wordt uitsluitend verkocht en gebruikt als onderzoeksreagens, niet als geneesmiddel. Een verwant maar ander, ongewijzigd molecuul, natief recombinant IGF-1 (mecasermine), is door de FDA goedgekeurd onder het merk Increlex voor één beperkte pediatrische indicatie, ernstige primaire IGF-1-deficiëntie, maar die goedkeuring geldt niet voor het LR3-analogon. Geen enkele toezichthouder heeft IGF-1 LR3 beoordeeld op veiligheid of werkzaamheid bij mensen.

Question 12

Is IGF-1 LR3 verboden door WADA of andere antidopingorganisaties?

Accepted Answer

Ja. IGF-1 en de analogen LongR3-IGF-I, Des(1-3)-IGF-I en R3-IGF-I staan vermeld als verboden stoffen in de sport, en een detectiepublicatie uit 2021 over antidoping merkt op dat ze nooit zijn goedgekeurd voor gebruik bij mensen, maar toch op de zwarte markt worden verkocht voor bodybuilding (PMID 33587816). De WADA-verbodslijst verbiedt exogeen IGF-1, in de categorie peptidehormonen en groeifactoren, te allen tijde, zowel tijdens als buiten wedstrijden. Iedereen die onder WADA, USADA of een vergelijkbare code valt, moet IGF-1 LR3 als verboden beschouwen.

Question 13

Hoeveel bacteriostatisch water moet worden gebruikt om IGF-1 LR3 te reconstitueren, en maakt de verhouding uit?

Accepted Answer

Een gangbare verhouding voor een injectieflacon van 1 mg is 1 ml bacteriostatisch water voor een oplossing van 1 mg/ml, of 2 ml voor 0,5 mg/ml: de verhouding is een keuze van concentratie, geen chemische vereiste, en op zichzelf verandert deze niet hoe lang het peptide intact blijft. Wat de stabiliteit na reconstitutie daadwerkelijk bepaalt, zijn temperatuur en tijd, en daarom geldt de bestaande bewaaradviesrichtlijn (2-8°C, gebruik binnen 14 dagen, geen herhaald invriezen en ontdooien) ongeacht de verdunning. Bacteriostatisch water, niet gewoon steriel water, is de standaardkeuze voor een injectieflacon voor meermalig gebruik, omdat het conserveermiddel benzylalcohol ervoor zorgt dat de flacon langer dan één keer trekken kan worden bewaard.

Question 14

Wat toont uw eigen onafhankelijke CoA (Certificate of Analysis) voor IGF-1 LR3, en hoe kan een specifieke batch worden geverifieerd?

Accepted Answer

Onze huidige batch IGF-1 LR3 van 1 mg, met het label Black Cap, is op 25 november 2025 getest door Janoshik Analytical en rapporteert 99,5% zuiverheid en 1,19 mg inhoud voor de flacon met het label 1 mg, waarbij identiteit en zuiverheid zijn bevestigd: dit specifieke rapport omvat geen testen op micro-organismen, endotoxinen of zware metalen. Die test werd in opdracht van de fabrikant uitgevoerd, niet door ons: wij hebben geen eigen laboratorium en verifiëren deze certificaten niet zelf onafhankelijk. Iedereen kan dit exacte resultaat controleren op verify.janoshik.com met de test-ID van de batch (89869-IGF_LR3_1mg_LB7H22VJ8JAD), dezelfde link die op de productpagina is gepubliceerd.

Question 15

Hoe verhoudt IGF-1 LR3 zich tot natief recombinant IGF-1 (mecasermine) qua bewijs en goedkeuring?

Accepted Answer

Mecasermine is het ongewijzigde molecuul, door de FDA goedgekeurd als Increlex voor ernstige primaire IGF-1-deficiëntie bij kinderen, en heeft echte gegevens uit humane trials, waaronder een hypoglykemiepercentage van 42% (30 van de 71 proefpersonen) in het klinische programma (INCRELEX FDA-bijsluiter, DailyMed). IGF-1 LR3 is een ander, gemanipuleerd molecuul, met een Arg-substitutie op positie 3 en een N-terminale verlenging die ervoor zorgen dat het ontsnapt aan IGF-bindende eiwitten, wat het een langere actieve halfwaardetijd geeft en ongeveer 2 tot 3 keer meer potentie in celkweektesten (PMID 15204833), maar het is nooit getest in een humane trial. De twee worden verward omdat beide IGF-1 worden genoemd, maar alleen mecasermine draagt enige regelgevende goedkeuring of humane veiligheidsgegevens, en niets van die gegevens is van toepassing op LR3.

Question 16

Is IGF-1 LR3 hetzelfde als MGF (mechano growth factor)?

Accepted Answer

Nee, het zijn verschillende moleculen met verschillende oorsprong. IGF-1 LR3 is een synthetisch analogon van het rijpe IGF-1-peptide, gemanipuleerd met een Arg-substitutie op positie 3 en een N-terminale verlenging van 13 aminozuurresiduen om de affiniteit voor IGF-bindende eiwitten te verminderen. MGF, ook wel IGF-1Ec genoemd, is daarentegen een van nature voorkomende, alternatief gesplitste isovorm van het IGF-1-gen die een eigen, kenmerkend C-terminaal E-peptidedomein bevat, dat niet aanwezig is in rijp IGF-1 of in LR3 (PMID 24146828). Ze worden vaak verward omdat beide worden beschreven als IGF-1-varianten, maar de ene is een in het laboratorium gemaakt analogon en de andere een van nature voorkomend genproduct.

Question 17

Is IGF-1 LR3 hetzelfde als Des(1-3)-IGF-I, of zijn dit verschillende analogen?

Accepted Answer

Het zijn verschillende maar verwante gemanipuleerde analogen, beide ontworpen om de binding aan IGF-bindende eiwitten te verminderen zodat meer IGF-1-activiteit vrij in de circulatie blijft. Des(1-3)-IGF-I verwijdert de eerste drie N-terminale aminozuren van natief IGF-1, terwijl IGF-1 LR3 in plaats daarvan een Arg voor Glu op positie 3 substitueert en een N-terminale verlenging van 13 aminozuurresiduen toevoegt, een andere structurele verandering gericht op hetzelfde functionele doel. Een studie uit 1997 die beide direct vergeleek in ovariële theca-interstitiële cellen van ratten, vond dat beide analogen een grotere stimulatie van DNA-synthese teweegbrachten dan natief IGF-I, zonder betekenisvol gerapporteerd verschil tussen de twee analogen onderling (PMID 9096870). Voor geen van beide analogen zijn gepubliceerde gegevens uit humane trials beschikbaar.

Question 18

Zou IGF-1 LR3 opgemerkt worden bij een standaard drugstest?

Accepted Answer

Nee. Routinematige urine- en bloedpanels op de werkvloer of in de medische praktijk screenen helemaal niet op IGF-1 of de analogen ervan. Het detecteren van LongR3-IGF-I, Des(1-3)-IGF-I of R3-IGF-I vereist gespecialiseerde antidopingmethoden, immunopurificatie gevolgd door hogeresolutie-massaspectrometrie, het soort testen dat alleen door WADA geaccrediteerde sportlaboratoria wordt uitgevoerd (PMID 33587816). Buiten antidopingtests in de competitiesport is er geen realistische kans dat een standaard drugstest het detecteert.

Question 19

Verhoogt IGF-1 LR3 het risico op kanker of tumorgroei, aangezien verhoogd IGF-1 in epidemiologisch onderzoek in verband wordt gebracht met kanker?

Accepted Answer

Epidemiologisch onderzoek brengt een hoger circulerend IGF-1 daadwerkelijk in verband met een verhoogd risico bij verschillende soorten kanker, en IGF-1-receptorsignalering is in de kankerliteratuur een goed gedocumenteerde drijfveer van celproliferatie, migratie en metastase (PMID 36017326). IGF-1 LR3 voegt een reële mechanistische reden toe voor extra voorzichtigheid: het is ontworpen om aan IGF-bindingseiwitten te ontsnappen, waardoor er meer IGF-1-receptoractiviteit beschikbaar blijft in de circulatie dan bij natief IGF-1. Dat gezegd hebbende, heeft geen enkele gepubliceerde studie getest of IGF-1 LR3 zelf tumorgroei of kankerrisico verhoogt. Dit is een theoretische, op mechanisme gebaseerde zorg, geëxtrapoleerd uit de bredere IGF-1-literatuur, geen directe bevinding over dit analogon.

Question 20

Moet IGF-1 LR3 gereconstitueerd worden met gewoon bacteriostatisch water, of is een aangezuurd verdunningsmiddel nodig om in oplossing te blijven?

Accepted Answer

Voor de concentraties en het kortdurende gebruik die onze standaard reconstitutierichtlijn behandelt, is bacteriostatisch water de juiste keuze, precies zoals ons bestaande bewaaradvies dat beschrijft. IGF-1 LR3 heeft een bekende neiging tot beperkte oplosbaarheid en aggregatie in een bijna neutrale waterige oplossing, meer dan de meeste peptiden in ons assortiment, wat de reden is waarom fabrikanten- en onderzoeksdocumentatie voor dit specifieke analogon vaak een verdund aangezuurd verdunningsmiddel voorschrijft, doorgaans een kleine hoeveelheid azijnzuur, als het standaardalternatief wanneer het volledig in oplossing houden voor in-vitrogebruik een zorg is. Dit is reconstitutiechemie voor een onderzoeksmonster, geen doseringsinstructie.

Question 21

Hoe moet ongeopend, gelyofiliseerd IGF-1 LR3 bewaard worden, en hoe lang blijft het stabiel na reconstitutie?

Accepted Answer

Ongeopend, gelyofiliseerd IGF-1 LR3 is op de lange termijn stabiel wanneer het bevroren en beschermd tegen licht en vocht bewaard wordt, en net als andere gelyofiliseerde peptiden in ons assortiment verdraagt het korte periodes bij een koelere omgevingstemperatuur tijdens verzending zonder noemenswaardig kwaliteitsverlies. Bewaar de flacon na reconstitutie gekoeld bij 2-8°C, bescherm deze tegen licht, en gebruik binnen ongeveer 14 dagen, waarbij herhaalde vries-dooicycli vermeden moeten worden, aangezien deze het peptide afbreken, hetzelfde venster voor de gereconstitueerde oplossing dat wij al voor dit product aangeven. Dit is hanteringsadvies voor een onderzoeksmonster, geen gebruiksinstructie voor toepassing bij een mens.

Question 22

Is het legaal om IGF-1 LR3 als research chemical te kopen en in bezit te hebben in Duitsland of de EU?

Accepted Answer

IGF-1 LR3 heeft nergens in de EU goedkeuring als geneesmiddel, supplement of voedingsproduct: wij verkopen het uitsluitend als ongelabelde research chemical voor in-vitro laboratoriumgebruik, niet voor gebruik bij mens of dier. Regels voor import, bezit en research chemicals verschillen per EU-lidstaat en kunnen veranderen, en wij kunnen geen landspecifiek juridisch advies geven. Kopers zijn zelf verantwoordelijk voor het controleren van de regels van hun eigen land voordat ze bestellen. Onze algemene voorwaarden (AGB) beschrijven de research-use-only basis van elke verkoop. Waar de juridische status in een specifiek land onduidelijk is, is een lokale douaneautoriteit of juridisch adviseur de juiste bron, niet een FAQ van een verkoper.

Question 23

Is bekend dat het toevoegen van IGF-1 LR3 aan CJC-1295 of Ipamorelin overbodig is, of heeft nog geen enkele combinatiestudie dat getest?

Accepted Answer

Geen enkele gepubliceerde studie heeft IGF-1 LR3 in combinatie met CJC-1295 of Ipamorelin getest: de drie zijn altijd alleen afzonderlijk onderzocht, nooit samen. De gewoonte in de research-markt om ze te stapelen berust op twee verschillende signaleringsroutes, niet op enig getest protocol. CJC-1295 en Ipamorelin werken stroomopwaarts en zetten de eigen groeihormoonafgifte van het lichaam in gang, terwijl IGF-1 LR3 stroomafwaarts werkt en rechtstreeks de IGF-1-receptor aanspreekt (PMID 15204833). Het combineren van twee afzonderlijk onderzochte routes is niet hetzelfde als een onderzochte combinatie, en er bestaan geen gegevens over hoe de drie samen op elkaar inwerken, in welk model dan ook.

Question 24

Werkt IGF-1 LR3 daadwerkelijk voor spiergroei, of is het overhyped?

Accepted Answer

Er bestaat geen gepubliceerde studie bij mensen naar IGF-1 LR3, dus kan hier geen op onderzoek gebaseerde verwachting worden gegeven voor spiertoename, tijdlijn, of voor/na-resultaat bij een persoon. Dit is uitsluitend voor onderzoeksgebruik, geen medisch advies. Wat het gepubliceerde onderzoek wel toont, is signaleringsactiviteit in cel- en weefselmodellen over korte periodes: toegenomen crypt-celproliferatie en darmgroei binnen 3 dagen bij ratten (PMID 8549937), en een ongeveer 2 tot 3 keer grotere potentie dan natief IGF-I bij het stimuleren van DNA-synthese in gekweekte rattencellen (PMID 15204833). Geen van beide resultaten vertaalt zich naar een hoeveelheid of tijdlijn voor mensen. Zie onze pagina /research/igf-1-lr3 en de oorspronkelijke PubMed-artikelen voor het volledige beeld.

Question 25

Waar moet ik de flacon bewaren voordat ik hem reconstitueer?

Accepted Answer

In de koelkast, vanaf de dag dat hij aankomt. Dit is de stap die het vaakst wordt overgeslagen, omdat een verzegelde, gevriesdroogde flacon robuust genoeg oogt om gewoon in een la te laten liggen. De droge koek in deze flacons uit de GHRH-familie is dun en poreus, en warmte in combinatie met vochtigheid zorgt ervoor dat hij inzakt en verdicht. Een ingezakte koek lost dan langzaam of onvolledig op en kan een waas of zwevende deeltjes achterlaten zodra u uiteindelijk water toevoegt, zelfs wanneer het poeder zelf nog perfect scoort in de assay. Zet de flacon dus op de dag dat het pakket aankomt in de koelkast bij 2 tot 8 graden Celsius, of in de vriezer bij -20 graden als hij langer dan een paar weken ongebruikt blijft liggen, en houd hem in beide gevallen donker. Laat hem op kamertemperatuur komen voordat u water toevoegt. Eenmaal gereconstitueerd blijft hij in de koelkast en gaat hij nooit in de vriezer, want vries-dooicycli zijn zwaarder voor een opgelost peptide dan een gelijkmatige kou. De paar dagen onderweg bij omgevingstemperatuur zijn te verwachten en geen probleem: het zijn de weken daarna die bepalen hoe goed het poeder oplost.

Question 26

Maakt het bacteriostatisch water dat ik gebruik echt uit?

Accepted Answer

Meer dan de meeste mensen verwachten, en de reden zit in de specificatie, niet in het merk. Voor bacteriostatisch water geldt een ruime marge: de USP-norm loopt van pH 4,5 tot 7,0, dus twee flacons die allebei 0,9% benzylalcohol vermelden, kunnen zich aan tegenovergestelde uiteinden van die marge bevinden. De meeste etiketten vermelden alleen het benzylalcoholgehalte en verder niets, dus u kunt niet zien waar uw water zich precies binnen die marge bevindt. Dat is relevant, want een peptide is het minst oplosbaar rond zijn eigen iso-elektrisch punt, en water dat naar een van de uiteinden van de marge neigt, kan een gevoelig peptide die kant op duwen. Dat uit zich in troebelheid of deeltjes die door geen enkele hoeveelheid zwenken verdwijnen. Dit weten wij uit eigen ervaring: een van onze eigen eerdere waterbatches mat pH 3,8 op een meter, onder de toegestane ondergrens, en die zorgde ervoor dat GLP-1-peptiden troebel werden, ongeacht de gevolgde werkwijze. Ons bacteriostatisch water komt nu van een Europese fabrikant wiens batches doorgaans tussen pH 6,2 en 6,4 liggen, waarbij voor de specifieke batch de gemeten waarde op het bijbehorende certificaat staat vermeld, in plaats van alleen een goedkeuring. Welk water u ook gebruikt: neem een net geopend flesje, bewaar het op kamertemperatuur en uit het licht, en gebruik geen flacon meer die al maanden open is.

Question 27

Heeft ongekoelde verzending invloed op de kwaliteit van dit product?

Accepted Answer

Nee. Dit product wordt verzonden als gelyofiliseerd (vriesgedroogd) poeder in een verzegelde flacon. Vriesdrogen verwijdert het water dat de afbraak van een peptide veroorzaakt, waardoor het droge poeder langdurig stabiel blijft bij kamertemperatuur, langer dan elke normale pakkettransittijd. Verzending op omgevingstemperatuur is standaardpraktijk in de peptidenindustrie, en een peer-reviewed studie rapporteerde maandenlange stabiliteit bij kamertemperatuur voor een gelyofiliseerd therapeutisch peptide (teriparatide, PMID 26620825). Ter vergelijking: de FDA-bijsluiterinformatie staat toe dat een Ozempic-pen (semaglutide), na het eerste gebruik, gedurende 56 dagen bij 15 tot 30°C buiten de koelkast wordt bewaard, en een Mounjaro-pen (tirzepatide) tot 21 dagen bij temperaturen tot 30°C, ook al gaat het hierbij om kant-en-klare oplossingen in plaats van verzegeld droog poeder. Bewaar de verzegelde flacon voor langdurige opslag in de koelkast of vriezer, en koel altijd na reconstitutie.

Question 28

Waarom zou IGF-1 LR3 kunnen prikken, jeuken, of een bultje of kwaddel op de injectieplaats kunnen veroorzaken?

Accepted Answer

Geen enkele gepubliceerde studie, bij mens of dier, heeft reacties op de injectieplaats voor IGF-1 LR3 zelf gemeten, dus is er geen direct antwoord, alleen twee gedocumenteerde verwante gevallen. Ten eerste de goedgekeurde, onbewerkte verwante stof: de bijsluiter van Increlex (mecasermine, recombinant humaan IGF-1) documenteert lipohypertrofie op de injectieplaats bij ten minste 5 procent van de proefpersonen en, na marktintroductie, lokale allergische reacties waaronder jeuk (pruritus) en galbulten (urticaria). Mecasermine is een ander, onbewerkt molecuul, dus is niets daarvan rechtstreeks van toepassing op IGF-1 LR3; het laat wel zien hoe gedocumenteerde gegevens over lokale reacties eruitzien voor een molecuul uit de IGF-1-klasse. Ten tweede de formuleringsfysica: de algemene literatuur koppelt injectiepijn aan pH en osmolaliteit buiten het fysiologische bereik, concentratie en conserveermiddelen (PMID 31587143); een gecontroleerde vergelijking bij mensen vond dat een eiwitoplossing met pH 10 significant pijnlijker was dan bij pH 7,4 (PMID 22568666), en een gerandomiseerd onderzoek vond dat alleen al de keuze van buffer de injectiepijn veranderde bij een groeihormoonformulering (PMID 16445598). IGF-1 LR3 is hier relevant omdat het gedocumenteerd beperkt oplosbaar is rond een neutrale pH, wat de reden is dat fabrikanten in hun datasheets aangezuurde oplosmiddelen voorschrijven, en bacteriostatisch water is toegestaan binnen het gehele pH-bereik van 4,5 tot 7,0. Een oorzakelijk verband tussen dit alles en het prikken specifiek bij IGF-1 LR3 is aannemelijk, niet bewezen. Er bestaat geen protocol voor mensen; uitsluitend voor laboratoriumonderzoek.

Question 29

Verlagen stoffen zoals enclomifeen, GHK-Cu of berberine het IGF-1, en werken ze een GH-as- of IGF-1 LR3-stack tegen?

Accepted Answer

Geen enkele studie heeft een van de drie stoffen getest naast een GH-secretagoog of IGF-1 LR3, dus de vraag naar interferentie binnen de stack is zelf niet onderzocht; wat wel bestaat, zijn gegevens per afzonderlijke stof van sterk wisselende kwaliteit. Het sterkste signaal is er voor de clomifeen-familie: bij 20 mannen met hypogonadisme die clomifeencitraat gebruikten (het racemische geneesmiddel waarvan enclomifeen een van de isomeren is), vertoonde 75 procent gedurende ongeveer 14 maanden een daling van het serum-IGF-1, met een voorgesteld oestrogeen-gemedieerd mechanisme (SOCS-3-remming van GH-signalering; PMID 40421427); geen enkele studie test geïsoleerd enclomifeen op IGF-1. Voor GHK-Cu toont geen enkele studie aan dat het circulerend IGF-1 verlaagt, in welke diersoort dan ook; de gedocumenteerde in-vitro-huidbiologie verloopt via lokale groeifactorsignalering en zegt niets over serum-IGF-1. Voor berberine is het enige gegevenspunt bij mensen indirect: een studie met berberissap (een preparaat van de hele vrucht, niet het geïsoleerde supplement) bij 85 vrouwen rapporteerde effecten op IGF-1 (PMID 31752829), terwijl een inspanningsstudie bij ratten aantoonde dat berberine de IGF-1-expressie in spierweefsel juist VERHOOGDE, waardoor zelfs de richting van het effect inconsistent is tussen de modellen. Los daarvan de moeite waard om te weten: IGF-1 LR3 zelf onderdrukt in dierstudies de eigen GH-afgifte van het lichaam (ongeveer 23 procent lager bij continu geïnfundeerde varkens, PMID 9488001), een gedocumenteerde negatieve feedback die de stack-logica in de community meestal negeert. Kortom: een plausibele kandidaat die IGF-1 verlaagt (de clomifeen-klasse), indirect en gemengd bewijs voor berberine (een studie bij mensen met berberissap die een IGF-1-daling rapporteert, tegenover een rattenstudie die het tegenovergestelde laat zien), geen enkel bewijs voor GHK-Cu, en geen enkel gegeven over een daadwerkelijke combinatie.

Question 30

Zorgt het injecteren van IGF-1 LR3 in één spier er alleen voor dat die spier groeit, of werkt het systemisch door het hele lichaam?

Accepted Answer

Een veelgeciteerde bron, en waarschijnlijk de oorsprong van het idee, is een studie waarin het peptide helemaal niet werd geïnjecteerd: het resultaat van lokale groei (Barton-Davis 1998, PMID 9861016) gebruikte een virale gentransfervector die aanhoudend IGF-1 in muisspieren produceerde, een volledig andere toedieningswijze dan een bolusinjectie van het peptide. Voor geïnjecteerde peptiden wijst de gedocumenteerde fysiologie op een systemische werking: subcutaan geïnjecteerd natief IGF-1 bij mensen produceert meetbare systemische bloedspiegels met een vastgestelde farmacokinetiek (PMID 7752586); subcutaan geïnjecteerde eiwitten van vergelijkbare grootte bereiken de bloedsomloop in aanzienlijke fracties via haarvaten en lymfevaten; de IGF-1-receptor komt tot expressie in vrijwel alle weefsels (overzichtsartikel, PMID 39638246); en de verminderde affiniteit van IGF-1 LR3 voor bindingseiwitten is gedocumenteerd op receptorniveau (onderzoek naar eierstokcellen bij ratten, PMID 9096870); systemische werking voor geïnjecteerd LR3 is daarom een afleiding op basis van analoge farmacologie en algemene mechanismen, en de daadwerkelijke verspreiding vanaf de injectieplaats is nooit gemeten. De drie gepubliceerde dierstudies met IGF-1 LR3 gebruikten allemaal continue systemische infusie, geen enkele testte een injectie in één spier tegenover een spier op afstand, en er bestaat geen enkele studie bij mensen met IGF-1 LR3, via welke toedieningsweg dan ook. Dus het eerlijke antwoord: nooit direct getest voor dit molecuul, maar elk gedocumenteerd mechanisme voorspelt een systemische werking, en de praktijk in de community om bilateraal in een getrainde spier te injecteren heeft geen gepubliceerde onderbouwing. Al het bovenstaande is informatie uit onderzoeksregisters over dier- en mechanistisch onderzoek; er bestaat geen protocol voor mensen.

IGF-1 LR3

Wat is IGF-1 LR3

Werkingsmechanisme

Vaak samen onderzocht

Documentatie

Bewaring en stabiliteit

Reviews

Veelgestelde vragen

Technisch gegevensblad

Vaak samen gekocht

CJC-1295 (No DAC)

CJC-1295 (No-DAC)/Ipamorelin

Sermorelin

Tesamorelin

Azijnzuurwater

Bacteriostatisch Water

Laboratorium-doseerspuit + reinigingsdoekjes set (1 ml 31G)

Gegradueerde doseerspuit 1 ml 31G x 6 mm

Alcoholdoekjes 30 x 65 mm

Peptide-opbergbox (10 vakken)

Peptide-vialkoffer 30 vakken (EVA, met rits)